Stamboom Forum » Genealogie algemeen  

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

Beste leden,

Hoe worden kinderen met een alleenstaande moeder vermeld in een genealogische stamreeks, wanneer later d.m.v. een huwelijk de kinderen door de echtgenoot erkend en gewettigd worden. Blijven wij dit kind op moedersnaam volgens of vullen wij de nieuwe naam in, wat een verstoring geeft in de namenreeks. Tot op heden doe ik het af met aliassen, maar of dat juist is?

Alvast bedankt,

Frank Nijhof

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

Beste Frank,

deze kinderen hebben in hun leven twee familienamen gedragen, waarbij de eerste uiteindelijk werd vervangen door de tweede. Ik doe dit dan zelf zo. Pieter was een ongehuwde zoon van Maria Veldman, maar Maria trouwde later met Cornelis Wagemaker, die het kind erkende. Ik vul dan in mijn stamboomprogramma in: Pieter Veldman > Wagemaker. De > geeft aan dat er een verandering is geweest naar Wagemaker. Maar op deze wijze kun je toch Pieters oorspronkelijke familienaam 'meenemen', die toch bij zijn levensverhaal hoort.

 

Succes!

 

www.stoffelswebworld.com

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

Beste Frits,

Bedankt voor je reactie. Dit is zeker ook een oplossing.

Wat ik eigenlijk zou willen weten is of er voor genealogie een vaste regelgeving is. Juist omdat er vandaag de dag zoveel verschillende samenlevingsvormen zijn, vraag ik me af hoe je dat genealogisch goed kan opvangen. Ik ben benieuwd of hierop meerdere reacties komen.

Nogmaals bedankt.

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

Aangezien het kind wordt gewettigd krijgt het de achternaam van de "vader". Dit houdt meteen in dat het de achternaam van zijn moeder verliest. Daarom zou ik in het geval van Pieter Wagemaker achter de achternaam "(geb. Veldman)" schrijven. En eveneens als feit of notitie opnemen dat het kind gewettigd is met plaats en datum.

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

ik gebruik nagenoeg dezelfde methode als KJ van Veen

(voorbeeld) 

 

grtn

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

Allen bedankt voor jullie reactie.

Jan,  laat jouw voorbeeld nu zien dat er meerdere generaties zijn met een gewettigd kind? 

Want het is niet vanzelf sprekend dat een erkend kind de nieuwe naam van de vader aanneemt. Jouw manier van werken is tot op heden de meest duidelijke, maar het is jammer dat ik nog steeds niet weet in welk boek de juiste regelgeving staat. Zelf heb ik verschillende boeken, maar over dit onderwerp nog steeds geen duidelijkheid. Wettelijk is het allemaal wel bekend, maar hoe los je het "genealogisch" op.

vriendelijke groet Frank

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

idd Frank, zowel ouder als kind zijn pas bij het huwelijk van hun ouders erkend

(l'histoire se répète)

dat komt in mijn stamboom wel meer voor (voorbeeld2)

 

ik heb nergens een "regelgeving" kunnen vinden v.w.b. vastlegging in genealogie

wettelijk hebben deze personen natuurlijk de naam die is verkregen bij de erkenning, maar ik was daar niet tevreden mee

 

zoeken op "geb." in genealogieonline levert overigens veel hits op

 

grtn

 

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

Of de oplossing "Jansen geb. Pietersen" een duidelijke is weet ik zo net niet. Die combinatie komt namelijk ook in familienamen voor. Pauw geb. Hoeufft, een naam die ontstond toen een meneer Hoeufft de erfgenaam werd van zijn oom, onder conditie dat hij ook zijn naam over zou nemen. De combinatie van twee namen met een tussenvoegsel komt vaker voor, niet alleen met "geb.", maar ook met "of", "gen." (genoemd).

Ik heb mezelf altijd op het juridische punt gesteld dat het kind zodra het door een man erkend wordt een kind wordt van die man, zijn naam ontvangt. Ik teken dan wel aan (in een noot) dat het kind buitenechtelijk geboren werd, en op welke manier het erkend werd, bij huwelijk of bij een akte van erkenning.

Soms heb je nog een andere vorm. Adoptie was tot eind jaren vijftig niet toegestaan in Nederland. Maar soms kreeg een echtpaar het gezag over een kind, en werd dit kind onderdeel van een nieuw gezin, en werd toestemming gevraagd de naam te wijzigen. Dat gebeurde bij een ver familielid van mij, die het kind van zijn (ongehuwde) schoonzuster in huis nam. Ze kregen het gezag, en het ontving de achternaam van mijn familielid. Ook daar heb ik de bij K.B. gegeven (nieuwe) familienaam aangehouden, en in een noot de zaak uitgelegd.

Een derde vorm is een man die getrouwd was, een relatie kreeg met een andere vrouw, waaruit voor de echtscheiding een kind geboren werd. Omdat hij getrouwd was toen het kind werd geboren, kon hij het kind niet erkennen toen hij later met de moeder trouwde. Ook dat kind kreeg bij K.B. de naam van de vader. Ook daar heb ik de nieuwe naam aangehouden, en ook hier legde ik in een noot uit hoe de zaak in elkaar steekt.

En dan heb je sinds eind jaren vijftig de mogelijkheid tot adoptie. Ik zal maar niet in herhaling vallen.

 

In alle gevallen een kind dat bij de geboorte een andere familienaam draagt dan later. Maar dat is toch iets anders dan twee namen dragen. En dat geef je eigenlijk aan als je voor het tussenvoegsel "geb." kiest. Dat klopt immers niet, want het kind draagt de namen niet tegelijk, maar achtereenvolgens. Voor mij betekent dat een keuze maken, en die keuze wordt altijd de latere familienaam. Duidelijk en niet aanleiding gevend tot verwarring, waarbij iemand kan gaan denken dat de familienaam "Jansen geb. Pietersen" hoort te zijn, terwijl het nageslacht door het leven gaat als Jansen...

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

Beste Frank,

Voor invulling van de stamreeks kiezen voor: NIEUWE NAAM geb. NAAM MOEDER.

Aliassen is wat anders. Tenslotte is het kind wettelijke ingevoerd onder de naam van de moeder en pas bij haar huwelijk gewettigd door de echtgenoot, wat niet altijd ook de biologische vader is. De akte krijgt dan ook een aantekening. Wettelijk gaat het kind dan ook door het leven met de NIEUWE NAAM.

Groet ien lejeune

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

Beste Ien,

Dit is duidelijk wat je schrijft. Ik ben de aliassen gaan gebruiken uit nood omdat ik niet weet (wist) hoe dit probleem te omzeilen. (m.a.w. mijn tijdelijke oplossing) 

Maar stel dat dit geboren kind mannelijk is en dus na huwelijk van de moeder de nieuwe naam van de vader krijgt. Blijf je hem en zijn kinderen (in de mannelijke lijn)  in "jouw" stamboom dan volgen of laat je hem los en start je een nieuwe stamlijn?   Weet je, ik krijg van iedereen een oplossing, maar geen algemene richtlijn.

mvg Frank

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

Hier is wel een algemene richtlijn voor: symbool onwettig geboren (*)

 

En dan is het de vraag, hoe "strak" jij volgens de regels een familie wil volgen:

 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Stamreeks

 

De patrilineaire stamreeks. Deze begint met de vader van de vader van de vader et cetera. Zij wordt in engere traditionele zin (= wettige afstamming) de stamreeks van een familie genoemd.

 

De naamstamreeks. Deze gaat door op de geslachtsnaam (bv. bij een onbekende vader of in geval van adoptie) of op de boerderijnaam (bv. bij aanneming van de boerderijnaam door de man van een erfgename van die boerderij).

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

Het hangt er van af wat je beoogt met genealogisch onderzoek. Als je de genealogie van de familie Koning maakt, dan laat je daar de nakomelingen in vrouwelijke lijn buiten. Want die heten (normaal gesproken) geen Koning. Vroeger was het zo dat heel "wettisch" geredeneerd het buitenechtelijke kind geacht werd om in zijn eentje (ik ga dan uit van een mannelijk kind) een "nieuwe" of zelfstandige familie Koning stichtte. Vooral in oudere publicaties zie je dat nog wel aangegeven, en in allerlei oudere handboeken kom je die redenering nog wel tegen.

Je kunt je natuurlijk ook op het standpunt stellen dat zolang de familienaam maar hetzelfde is, ook de buitenechtelijke nakomelingen van dochters opgenomen moeten worden. Ik doe dat zelf wel, omdat je steeds de vraag zult krijgen: hoe zit die nou vast aan de genealogie. Maar als een kind door een man erkend wordt, houdt het op de familienaam van de moeder te dragen. Juridisch gezien wordt het immers de zoon van die man. Vanaf het moment dat adoptie mogelijk wordt, is het adoptief kind ook juridisch het kind van de adoptieouders. Het kind zal gewoon als kind mee erven. Een erkend kind of een adoptief kind hoort dus thuis in de genealogie van de man die het kind erkende, of de van de man die het kind adopteerde. Juridisch gezien behoort het niet meer tot de familie van de moeder.

 

Dat is een manier om te gebruiken indien je uitgaat van genealogiebeoefening die uitgaat van een familienaam. Of het nu een complete genealogie van de familie Koning is, of een stamreeks Koning maakt daarbij in principe geen verschil.

 

Als je alle nakomelingen in de vrouwelijke lijn ook gaat volgen (een andere manier van genealogiebeoefening), dan zul je eerder spreken van een parenteel. Dat is een opsomming van alle nakomelingen van een echtpaar, of ze nu wel de naam Koning dragen of niet. Dat is meer genealogiebeoefening in de zin van familiegeschiedenis. Je bent dan niet meer met de familienaam bezig, maar met de onderlinge bloedverwantschap, dan wel de juridische verwantschap van een groep mensen. Maar dan nog blijft het zo dat een erkend kind, of een geadopteerd kind vanaf het moment van de erkenning dan wel de adoptie, een andere familienaam gaat dragen. En die familienaam is in principe de familienaam die gebruikt moet worden. Want alle verdere gebeurtenissen in het leven van dat kind vinden immers onder die naam plaats. Ter toelichting kun je aangeven (ik gaf dat in een eerdere reactie al aan) dat het kind aanvankelijk een andere naam droeg, en waarom dat zo was.

 

Een voorbeeld uit mijn eigen afstamming. Op 14 december 1814 werd in Tholen mijn voormoeder Katharina van Wijk geboren, als dochter van Anna Maria van Wijk. Anna Maria trouwde te Tholen op 10 juli 1816 met Joannes Vromans, en in de huwelijksakte erkenden zij het kind Katharina. Katharina staat in mijn database, en alle selecties daaruit te boek als Katharina Vromans, want onder die naam trouwde zij met mijn voorvader Magiel van Oeffelen. Onder die naam werd zij ook de moeder van zijn kinderen. Onder die naam werd ze zijn weduwe, hertrouwde vervolgens met Hubertus de Leeuw, en werd als Katharina Vromans moeder van nog een laatste kind uit dat tweede huwelijk.

Katharina Vromans is mijn voormoeder, en niet Katharina van Wijk, want die bestond sinds 1816 niet meer. Als ik een genealogie van de familie Van Wijk maak, komt Katharina daarin niet meer voor, want zij hoort in de genealogie Vromans thuis. Omdat ze wel met de naam Van Wijk in een geboorteregister van 1814 te vinden is, wordt zij bij haar moeder in die zin wel een voetnoot, met de vermelding dat zij vanaf 1816 met de naam Vromans door het leven ging. En in de genealogie Vromans komt ook een noot dat zij buitenechtelijk werd geboren en bij huwelijk werd erkend. Want dat is de geschiedenis, en aan geschiedvervalsing mogen we niet doen.

Maar nooit zal ik haar Katharina Vromans geboren van Wijk noemen, of Katharina Vromans, alias van Wijk. Want met die naamcombinatie komt zij nooit voor. Zo was nooit haar naam. Van 1814-1816 was haar naam Katharina van Wijk, en vanaf 1816 tot aan haar dood was haar naam Katharina Vromans. En zoals al eerder gezegd, er zijn families die wel zo genoemd worden, het eerder genoemde Pauw geboren Hoeufft. En dan gaan dat soort dingen verwarrend werken, omdat anderen denken dat de persoon echt zo geheten heeft (bijvoorbeeld Katharina Vromans geboren / alias van Wijk); en dat is onjuist.

Bij alias is iets geheel anders aan de hand, want dan is sprake van iemand die bij allerlei handelingen beide namen gedragen heeft. Een voorouder is in authentieke bronnen te vinden is als Cornelis Adriaense Groenleer, maar tevens als Cornelis Adriaense Wagemaker. Uit diverse bronnen blijkt dat het hier een en dezelfde persoon betreft, die onder beide namen voor komt. Dan is er sprake van Cornelis Adriaens Groenleer, alias Cornelis Adriaense Wagemaker. Want hij heeft beide toenamen bewijsbaar en door elkaar gevoerd. Maar nooit is hij Cornelis Adriaens Groenleer alias Wagemaker. Hij is namelijk zowel Cornelis Adriaens Groenleer, als Cornelis Adriaens Wagemaker. Anders krijgen we weer hetzelfde probleem dat men aan gaat nemen dat zijn familienaam was Groenleer alias Wagemaker.

 

Het meeste houvast geeft in mijn mening nog altijd het volgen van de juridisch meest correcte variant. Die geeft namelijk de minste aanleiding tot verwarring.

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

Beste Frank,

Als ik jou goed begrijp maak jij een stamreeks oftewel een stamlijn, als dat zo is eindigt jouw mannelijke lijn met de boreling van de ongehuwde moeder. Dat is een richtlijn van de stamreeks. Echter het kind wordt gewettigd en erkend bij het huwelijk van zijn moeder en krijgt de naam van de echtgenoot van de moeder. Onder die naam zou ik hem volgen, maar ik maak dan ook afstammingsreeks.

Met andere woorden, maak jij een stamboom met alleen mannelijke voorouders eindig je met dat onwettig kind (biologisch gezien).

Mvg ien lejeune

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

Beste Frans en Ien,

Hartelijk dank voor jullie duidelijke reacties, maar....

Wellicht is het handig om mijn vraag wat meer te verduidelijken d.m.v. een voorbeeld met verzonnen namen.

 Johannes W  trouwt in 1960 met Truus P en in 1962 krijgen zij een zoon Jan. In 1965 gaan Johannes W en Truus P scheiden en zoon Jan gaat mee met z?n moeder. Zoon Jan heet dan nog steeds Jan W jr, nietwaar? Wanneer zoon Jan W  11 jaar wordt wil zijn moeder gaan hertrouwen en een nieuw gezin gaan stichten met Bert H. De achternaam van Jan W werd voor de wet gewijzigd in Jan H. (wettelijke erkenning). Dus dan ga ik hem als voetnoot noteren en uit de genealogie verwijderen.

Jan H heeft trouwplannen en maakt gelijk kenbaar dat hij bij wet weer zijn oorspronkelijke familienaam terug wil. Hoe ga je dit oplossen?

Ik heb Jan H na de naamwijziging als voetnoot bij Johannes W  geplaatst. Ga ik hem dat nu weer opvoeren bij zijn vader?   En moet ik dan kenbaar maken dat hij van z?n 11de tot zijn 25ste jaar onder de naam van zijn stiefvader Bert H leefde?

De ex-vrouw van Johannes W  staat genoteerd met scheidingsdatum. Als ik Frans en Ien goed begrijp zou ik haar ook uit het systeem moeten halen (nieuwe naam) Maar door de hernieuwde naamswijziging van haar zoon zou ik haar weer op moeten voeren.  Daar komt nog bij dat zij nog voor zijn hernieuwde naamswijziging als vrouw van Bert H is overleden, noteer ik haar overlijdensdatum dan als een voetnoot bij Jan jr.?  Duizend excuses voor de wat rommelige omschrijving maar zo gaat dat binnen families.

Vriendelijke groet Frank

Wel of niet de achternaam van kinderen handhaven

Wacht even, het wordt leuk, maar deze kan ik niet helemaal volgen. We hebben een zoon die in 1962 wordt geboren uit een wettig huwelijk dat in 1960 is gesloten en die dus de naam van zijn vader heeft. 

Zijn ouders gaan scheiden, zijn moeder hertrouwt en de zoon uit het eerste huwelijk zou de naam van zijn stiefvader gaan dragen? Dat kan niet. Een ander kan hem niet erkennen - hij heeft immers een vader-; de tweede man van zijn moeder kan hooguit ouderlijk gezag proberen aan te vragen. Zijn achternaam kan toch niet veranderen?