Stamboom Forum » Hulp gevraagd/aangeboden  

erkennen v.s. wettigen

Wellicht voor anderen gesneden koek, maar voor mij een vraagteken: begrijp ik het verschil tussen erkennen en wettigen goed?

 

Volgens de "Dikke Van Dale" is de betekenis als volgt:

 

Erkennen:

als wettig, echt, juist aanvaarden 

    een natuurlijk kind erkennen

 

Wettigen:

wettig maken, geldig verklaren

    een kind wettigen  = een onecht kind door opvolgend huwelijk of door brieven van wettiging de rechten verschaffen van een echt kind

 

 

Op zich is bovenstaand mij helder, maar ik wil graag even checken of ik er inderdaad vanuit kan gaan dat op het moment dat een kind erkend wordt door een man hij de daadwerkelijke vader is en op het moment dat een kind door een man wordt gewettigd hij dat dus niet is.

 

Wie o wie kan dit voor mij bevestigen of verbeteren.

 

groeten,

Ingrid

erkennen v.s. wettigen

Hallo Ingrid,

 

Dat ligt eraan wat je met daadwerkelijk bedoelt.

 

Als je bedoelt dat de man dan ook echt de biologische vader is, is het antwoord: nee, daar kun je beslist niet zeker van zijn. Ook niet in geval van erkenning buiten het huwelijk, hoewel het dan méér waarschijnlijk is, lijkt me.

 

En als een "voorkind" bij het huwelijk gewettigd wordt, wil dat niets zeggen over de vraag of de bruidegom wel of niet de vader is.

 

Meestal is het achteraf niet meer vast te stellen.

Soms wel. Als je zeker weet dat de vader in Canada zat op het moment dat de conceptie moet plaatsgevonden hebben, weet je dat de latere wettiging alleen een juridische daad was.

[Wat ik bij een familielid heb kunnen vaststellen.}

erkennen v.s. wettigen

Wettigen en / of erkennen   Veel over geschreven hier ,en nog een probleem erbij....en wel...met de handschoen trouwen als de man al dan niet elders is door zijn beroep in de toenmalige tijd. De onzekerheids factor is dan toch wel groter...

erkennen v.s. wettigen

De meest eenvoudige formulering voor het erkennen van een kind door een man is: het vaderschap voor zijn rekening nemen. De wetgever heeft nooit bewijzen geëist dat die man ook werkelijk de verwekker van het kind was. Wellicht komt u ook nog wel eens een akte tegen uit de vorige eeuw, waarin de moeder haar natuurlijk kind erkende. Het is niet voor te stellen dat een uit de moeder geboren kind door een andere vrouw ter wereld zou zijn gebracht, maar toch eiste de wet erkenning. Het kind werd dan een natuurlijk erkend kind genoemd. Werd het door degenen die het hadden erkend bij de huwelijksvoltrekking of een notariële akte gewettigd dan was het een wettig kind van zijn ouders en kreeg de naam van zijn vader en kon ook aanspraak maken op het voldoen der kosten voor levensonderhoud en op een (deel van de) erfenis als de vader overleed.

Het trouwen met de handschoen had een andere reden. Als iemand buiten Nederland vertoefde en niet even naar hier kon komen om een huwelijk te sluiten, terwijl het wel beider wens was dat dit op korte termijn zou plaatsvinden, dan kon hij een verzoek tot de Koning richten om toestemming bij het huwelijk zijn plaats door een gemachtigde te laten innemen. Die gemachtigde was dan bevoegd het ja-woord namens de ontbrekende partij uit te spreken. De uitspraak van de ambtenaar van de burgelijke stand was dan dat de bruid en de man die een gemachtigde had gezonden door de echt aan elkander waren verbonden. Een praktijkvoorbeeld vindt u in de akten van de gemeente 's-Gravenhage. Max Blokzijl, aan wie later op de Waalsdorpervlakte een doodvonnis is voltrokken, is voor de oorlog ook met machtiging getrouwd. De aanduiding "met de handschoen" kwam door het feit dat aanstaande echtgenoten werden uitgenodigd elkaar de ongeschoeide rechterhand te geven, waarna de ambtenaar vroeg of zij elkander tot echtgenoten namen en na bevestigend antwoord te hebben gekregen de bovengenoemde uitspraak deed. Bij een huwelijk met een gemachtigde hield de bruid de handschoen dan aan.

Brieven van wettiging was weer iets anders. Wanneer uit feiten en omstandigheden duidelijk was dat een man serieuze huwelijksplannen had en die door een onverhoeds overlijden niet kon uitvoeren, kon de bruid, als zij een kind ter wereld bracht (zwangerschap was meestal de reden van het voorgenomen huwelijk), zich tot de Koning richten en brieven van wettiging vragen, die na te zijn verleend haar het recht gaven haar kind als een wettig kind van haar en de man (met wie ze eigenlijk nooit getrouwd was geweest) te presenteren.

Piet Hoogduin

 

erkennen v.s. wettigen

Om zekerheid te krijgen is het tegenwoordig gemakkelijk om een DNAtestje te laten doen. Ook al heeft de erkenning eeuwen geleden plaats gehad. Noodzakelijk is wel dat er in rechte lijn nazaten zijn, die "zeker" verwant zijn en van het erkende/gewettigde kind. Bij onze genealogie hebben we zo bewezen dat een voorkind van de bruid, in 1861 correct is geecht. Het jongetje was een maand voor het huwelijk van de ouders geboren. Het Y-DNA van een nazaat van de "te vroeg" geborene is vergeleken met dat van een nazaat van een later geboren broertje. 100% match.

erkennen v.s. wettigen

Beste heren, hartelijk dank voor jullie uitgebreide reacties. Mijn conclusie: je kunt het ook hier weer niet zo zwart/wit stellen als het op papier soms lijkt...... m.vr.gr. Ingrid v.d. Steen