Stamboom Forum » Hulp gevraagd/aangeboden  

Art. 149 van het Burgerlijk Wetboek (1818)

Hallo,

In 1818 huwen in Delden Hermannus ter Stege en Joanne Semmekrotswoner. In de huwelijksacte staat bij Hermannus: ....zijnde eerstgenoemde in de onmogelijkheid om in persoon zijnen wil te verklaren / zie Art. 149 van het Burgerlijk Wetboek/ hebbende hij mede aan de loting.......

Slaat de opmerking op de bruidegom of op diens vader, die ten tijde van het huwelijk nog wel leeft, maar niet aanwezig is. De moeder van de bruidegom is overigens wel aanwezig.

Vraag is nu, wat het artikel toen inhield.

Gegroet,

Freddy 

Art. 149 van het Burgerlijk Wetboek (1818)

Freddy

aangezien het wetboek toen gebaseerd was op de Franse Code Civil, zal het het volgende artikel (uit de code van 1804) wel die zijn die je zoekt:

Art. 149. Si l'un des deux est mort, ou s'il est dans l'impossibilité de manifester sa volonté, le consentement de l'autre suffit.

De taal ben ik niet machtig, maar ik denk dat er in art.148 staat dat er toestemming van de ouders nodig als de bruidegom nog geen 25 is, en de bruid nog geen 21. Art. 149 slaat dan op de omstandigheid dat een van de ouders dood is, of niet kan verschijnen (?), en dat dan toestemming van één ouder voldoende is.

groeten, Frans

Art. 149 van het Burgerlijk Wetboek (1818)

Hallo Freddy,

In 1818 huwen in Delden Hermannus ter Stege en Joanne Semmekrotswoner. In de huwelijksacte staat bij Hermannus: ....zijnde eerstgenoemde in de onmogelijkheid om in persoon zijnen wil te verklaren

Slaat de opmerking op de bruidegom of op diens vader, die ten tijde van het huwelijk nog wel leeft, maar niet aanwezig is

Gezien de reactie van Frans lijkt me dat de tekst slaat op een van de ouders. Maar als je ons vraagt op welke persoon een deel van een tekst slaat, dan moet je wel het hele stuk geven. Ik moet kunnen zien welke personen er in de tekst gegeven worden en welke eerst genoemd wordt.

Dus als direct voor 'zijnde eerstgenoemde ...' bijvoorbeeld de vader en de moeder genoemd worden, dan slaat slaat het dus op de vader. Maar dat kan ik zo niet beoordelen.

Art. 149 van het Burgerlijk Wetboek (1818)

Het slaat op de vader: Wilhelmus ter Stege die niet aanwezig is.

Die zou toestemming moeten geven maar moeder verklaarde dat hij dat niet kan.

De bruidegom is wel aanwezig en verklaart niet te kunnen schrijven.

Art. 149 van het Burgerlijk Wetboek (1818)

Hallo,

Hartelijk dank voor jullie hulp. Inderdaad was eerstgenoemde niet aanwezig. Dit zal op de vader slaan, maar aangezien de eerstgenoemde de bruidegom is, vond ik dit wat vreemd. Vader was bij het huwelijk van een andere zoon drie weken eerder wel aanwezig. Ook moet hij na 1829 nog geleefd hebben, maar tot nu toe heb ik zijn overlijden nog niet kunnen vinden.

Gegroet,

Freddy

Art. 149 van het Burgerlijk Wetboek (1818)

Blijkbaar was de vader op de ene of andere manier (misschien door ziekte ofzo??) niet in staat aanwezig te zijn. Het Franse artikeltje betekend inderdaad dat als de ene dood is, of niet in staat is zijn wil te laten blijken, de toestemming van de andere voldoet.

Soms is het inderdaad niet even duidelijk welke tekst op welke persoon slaat, duidelijke interpunctie wil nog wel eens ontbreken. Dan is het echt een kwestie van goed lezen en van wat logisch zou zijn.