Dramatisch: Als het aan de directie ligt, gaat het HCL dicht. De dienst zet volledig in op digitaliseren. Het archief was al enkele jaren beperkt toegankelijk: nog slechts drie dagen per week: dinsdag, woensdag en donderdag. In de vakantieperiode was het nog slechts twee dagen. En speciaal om bezoekers van verder weg ter wille te zijn, was dat op dinsdag en donderdag. Zodat ze op kosten werden gejaagd, omdat ze bij een groter onderzoek ofwel twee keer op en neer moesten reizen, ofwel voor twee nachten logies moesten zien te organiseren.
De Limburger heeft vanavond een groot artikel geplaatst over de nieuwe plannen van de directie. Per 1 januari wordt de studiezaal gesloten. Bezoekers moeten zich nu vooraf aanmelden en reserveren. De gebezigde argumenten: alles wordt toch door ons gedigitaliseerd, ook gratis op verzoek; mensen kunnen dus thuis blijven.
Deze argumentatie is zeer aanvechtbaar, want zeker voor een historicus is het noodzakelijk grotere bestanden door te nemen. Van de honderd stukken die ik lees, kan ik misschien een derde gebruiken. Maar de rest heeft wel mede de achtergrond geleverd óm dat derde deel te kunnen gebruiken. En denk eens aan het materiaal. Een fotohistoricus kan weinig met een scan van een foto. Jawel, men ziet een plaatje. Maar dat zegt niets over het gebruikte procedé, de soort afdruk en de belettering.
Zoals Joep Leerssen, emeritus professor van de Universiteit van Amsterdam, het in De Limburger verwoordt: Met deze argumenten kunnen we ook het Rijksmuseum wel sluiten, want De Nachtwacht kunnen we ook digitaal zien..
En tussen haakjes: het HCL is een openbare instelling met een verplichting tot openbare dienstverlening, die we met ons allen financieren. Die dienstverlening is al een paar jaar teruggeschroefd en wordt dus nu op afstand gezet. De belasting betalende gebruiker staat zo dadelijk voor een vrijwel dichte deur.