Ik ben op zoek naar meer informatie over toneelspeelster Charlotte Margarete Selmigkeit (1920-?) na 1946.
Een aantal feiten op een rijtje die ik zelf heb weten te vinden. Er is een archiefkaart van haar bekend waar staat dat ze in 1943 in Amsterdam is komen te wonen. In 1947 is het onbekend waar ze naartoe is vertrokken. In 1946 is ze gescheiden van Ernst Jakob Otto. Otto vertrekt in 1948 naar Buenos Aires. In 1960 vertrekt ene C. Selmigkeit vanuit Rotterdam naar New York.
Een bekende van mij heeft haar geschiedenis tot 1945 (en vooral die in de oorlog) weten te omschrijven en bij elkaar te zoeken:
Charlotte Otto-Selmigkeit werd op 7 augustus 1920 in Stettin in Duitsland geboren. Na het doorlopen van de toneelschool kwam zij bij het toneel, later speelde zij voor de film. In Praag ontmoette ze industrieel Ernst Jakob Otto, 17 jaar ouder en inkoper voor Görings Vierjarenplan. Ondanks het leeftijdsverschil koos Charlotte voor zijn rijkdom en trouwden zij. In 1943 verhuisden ze van Berlijn naar Amsterdam.
Jakob leidde een dubbelleven: officieel werkte hij voor het Derde Rijk, maar in werkelijkheid steunde hij het verzet. Maar als zakenman was hij ook veel van huis. Charlotte was dan ook blij met de aanwezigheid van andere Duitsers en werd een graag geziene gast op het hoofdkantoor van de SD aan de Euterpestraat in Amsterdam. Jakob had hier geen moeite mee. Hij had er alle belang bij dat zijn vrouw de warme belangstelling van de SD genoot. Het bood hem een vrijbrief om contacten te onderhouden met het verzet.
Begin 1944 kreeg Charlotte genoeg van haar huwelijk met Jakob. Ze betrok een kamer in het Amstel Hotel en knoopte een relatie aan met de 32-jarige Hauptsturmführer Hinrich Ahrens, leider van de SD-afdeling die verantwoordelijk was voor contraspionage in Nederland. Toen zijn afdeling eind september 1944 vanwege de oprukkende geallieerden van Den Haag naar Enschede verhuisde, ging Charlotte met hem mee.
Hoewel ze nog steeds met Jakob getrouwd was, besloot ze van hem af te komen. Het verraad was schrijnend. Met hulp van Ahrens leverde Charlotte haar man uit aan de SD. In januari 1945 werd Otto gearresteerd en naar de SD Dienststelle in Enschede gebracht. Daar speelde Charlotte haar toneelrol perfect: ze deed alsof ze werd mishandeld. Jakob, overtuigd van haar lijden, bekende hoogverraad en werd terstond ter dood veroordeeld. Vanaf dat moment beschikte Charlotte over zijn vermogen. Ahrens’ mannen noemden haar gekscherend ‘de gravin’ vanwege haar rijkdom en extravagantie. Door de snelle opmars van de geallieerden vluchtte de groep eind maart 1945 naar Groningen. In de hectiek zag Jakob kans te ontsnappen.
Op 15 april 1945 vluchtten Ahrens en Charlotte met de Duitsers en hun Nederlandse aanhangers van het Scholtenhuis naar Schiermonnikoog. Aanvankelijk verbleef Charlotte op de Kooiboerderij, maar verhuisde later onder een schuilnaam naar Hotel Van der Werff. Hier ontmoette zij de eilander kunstenaar Martin van Waning. Enkele dagen voor haar arrestatie liet zij zich door Van Waning schilderen en vertrouwde hem haar juwelen toe. Juwelen waarvan vrijwel zeker was dat een deel daarvan door de SD geroofd waren.
Op 31 mei 1945 werd Charlotte met de rest van de mensen die uit Groningen waren gevlucht door de Canadezen gearresteerd. Ze werd in 1946 als Duits ingezetene over de grens gezet. Veroordeeld voor het verraad van haar man werd ze nooit. Van Waning werd kort na het vertrek van de SD’ers door de Politieke Opsporingsdienst gearresteerd, hij werd verdacht van het verbergen van roofgoed. Onder druk wees hij de juwelen van Charlotte aan. Dankzij tussenkomst van burgemeester Weber werd de kunstenaar niet vervolgd.
Het schilderij:
