stamboomforum

Forum logoArchieven, bronnen en algemene vragen » familie is niet geinteresseerd in mijn stamboom


Profiel afbeelding

Hallo,


Ik steek aardig wat vrije tijd in opzoekingen naar voorouders en via mijn stamboomsite en emails stuur ik familieleden informatie over mijn bevindingen. Hebben jullie dat nou ook dat familieleden nauwelijks reageren? Ik word er een beetje moe van.

groetjes,

Karin

Karin Kramer

Beste Karin, laat je niet ontmoedigen, mijn familie was aanvankelijk ook maar matig geinteresseerd maar als je regelmatig leuke aangeklede overzichten laat zien komt dat vanzelf. daarbij komt nog dat sommige familieleden als je ze direkt naar allerlei info vraagt zich weinig herinneren, maar bijv. mijn  moeder (78) komt op de onverwachtste momenten ineens met zaken die ze eerder z.g. niet wist, kortom doorgaan dus. groeten Ruud

Ruud Worm

Hallo Karin,

Niet iedereen is geinteresseerd in de familiegeschiedenis, kan gerust stellen 98% van de familie niet. Ze vinden het maar niets. En... je moet er zeker niet moe van worden, je moet dit voor jezelf als een hobby zien waar je veel plezier aan beleefd. Ga gewoon lekker door en ziet als een uitdaging.

Veel succes en beleef er plezier aan.

mvg, Masje II

Masje II

Dag Karin,

Ja hoor, dat heb ik ook meegemaakt.

Ik stuurde iedereen van mijn familie altijd een bericht wanneer er weer een grote update had plaatsgevonden op mijn site. Maar kreeg dan ook altijd weinig respons, alleen van een klein groepje familieleden die wel interesse hebben en mij regelmatig gegevens toezenden over veranderingen in de familie.
In mijn laatste bericht heb ik iedereen laten weten dat ik geen berichten meer stuur over updates, maar dat ik dit duidelijk vermeld op mijn site.

Iedereen die belangstelling heeft voor de familiegegevens kijkt nu veel regelmatiger op de site heb ik gemerktKnipogen

Waarom zou ik zoveel moeite doen, toch?
Ik kan mensen mijn interesse (want dat is het tenslotte) niet opdringen.
Ben jaren terug woedend geweest op een zuster, toen ik iedere zuster een prachtige trouwfoto van grootouders cadeau deed. Eentje zei: ik heb hen nooit gekend, wat moet ik er mee?
Dat vond ik wel heel erg, omdat zij omgekomen zijn in de oorlog......... Maar ik heb me er nu maar bij neergelegd....

Groetjes,

Evelien

Evelien van Ruitenbeek

Hallo naamgenoot, ik ken het probleem, er wordt hooguit beleefd geluisterd. Toen ik de naam van onze oma noemde, zei een neef: was dat niet die vrouw die in de ...straat woonde? Hij wist dus niet eens wie zijn oma was en hoe ze heette en het interesseerde hem ook niet. Gelukkig zijn er de diverse forums ( heet het officeel fora in meervoud?). Daar vind je gehoor voor je verhalen en speurtochten en nog mooier, ik heb er al enkele achter achterneven en nichten ontdekt met wel belangstelling voor onze stamboom.Ik kende ze niet en er zijn waardevolle contacten ontstaan. Ik werk aan een boek over mijn familie en zo langzamerhand komen er toch nog wat documenten en foto's uit de familie. Dat betekent toch enige interesse.

Ik ga lekker door met mijn hobby en heb dus buiten de directe familiekring wel gelijkgestemden gevonden.

groetjes karin ( ik schrijf op dit forum mijn naam wel zonder hoofdletter)

karin

hallo Karin,

Je bent echt niet  de enige waar nauwelijks naar geluisterd wordt als het over voorouders gaat,  op mijn leeftijd is iedereen alleen maar bezig met de resultaten van de kleinkinderen en slechts weinigen zijn besmet met het onuitroeibaar virus met de naam genealogie. Ga er mee door en eens komt de erkenning

groeten willem schiphorst (nog een beetje nieuw op forum)

willem schiphorst

Na het lezen van diverse bemoedigende reacties op het bericht van Karin wil ik nog mijn gedachten aan deze discussie toevoegen, over enerzijds het demotiverende aspect en anderzijds omdat desinteresse het ook moeilijk maakt om informatie te krijgen. Over dat laatste geef ik ook enkele tips :

1) Ik heb gelukkig maar een handvol keren meegemaakt dat iemand reageerde met "Ik vind het allemaal maar onzin dat gehobby" of "Ik ben niet geinteresseerd" en meteen de hoorn erop gooide. Ik vond het wel steeds een vervelende en ook wel demotiverende ervaring. Soms slaat de twijfel dan toe en vraag ik me af "Is het misschien inderdaad onzin wat ik doe, heb ik niets beters te doen dan me bezighouden met allang overleden familieleden en zeer verre verwanten ?".  Gelukkig reageert meer dan 90% van welwillend tot zeer enthousiast en dat geeft me dan moed om door te gaan, en het "gepuzzel" is ook erg leuk.

2) Desinteresse bij familie is behalve demotiverend ook lastig als je informatie bij hen boven water probeert te halen. Wellicht dat lotgenoten wat hebben aan mijn ervaringen en tips :

Ik ben onlangs begonnen met het bijwerken van de 32 jaar geleden door mijn vader gemaakte genealogie, door iedereen in het telefoonboek met de achternaam Trommel een brief te sturen. Eindeloos heb ik met een ver familielid gesteggeld over een beknopte, aansprekende inhoud, illustraties etc, en behalve 150 nederlandse ook nog 40 engelse brieven naar het buitenland gestuurd. Ook hebben we een nederlands- en engelstalige website opgetuigd, met diverse artikelen oa over onze privacy policy, en daarnaar in de brief verwezen. Twee maanden later had ik uit Nederland 2 reacties en 1 uit Australie !

Omdat ik afgesproken had degenen die niet op de brief zouden reageren te bellen (niet wetend dat dat 98 % zou zijn) heb ik de stoute schoenen aangetrokken en de lijst de afgelopen weken langsgebeld. Eigenlijk vind ik het helemaal niks om onbekenden te bellen, laat staan 200, maar daar heb ik me over heen weten te zetten. Tot mijn verwondering reageerde bijna iedereen positief en gaf meteen antwoord op mijn vragen. Soms vroeg ik of ze de brief hadden ontvangen, doorgaans was dat zo en waren ze wel van plan geweest ... maar was het uiteindelijk op de stapel beland. Kortom, stuur geen brief maar bel !

Wel scheelde het soms dat men zei " O, u bent die meneer van die brief" - dan was het toch al een beetje bekend. Sommigen herinnerden zich nog dat wijlen mijn vader in 1975 langs de deur was geweest of hadden zijn boek nog.

Ik zit nu alleen nog aan te hikken tegen de internationale telefoontarieven ...ik probeer vooralsnog via email contact te leggen met de emigranten maar de respons op email ligt ergens tussen telefoon en post in. Ook gebruik ik email na elk gesprek om mijn notities te laten controleren en aanvullen.

Bij het bellen komen overigens ook weer problemen om de hoek kijken :

A) Vroeger had een enkeling een geheim nummer, nu heeft 1 op de 3 geen vaste telefoon en mobieltjes staan bijna nooit in een telefoongids. Van veel familieleden is dus geen adres of telefoon te vinden. Je moet die dus via via achterhalen, gelukkig kent die 2/3 nog wel de meeste van die 1/3, maar sommige takken zijn zo geisoleerd dat niemand ze kent. Met allerlei kleine aanwijzingen zoals de woonplaats of initialen kun je via www.nummerzoeker.com ze dan toch vaak nog achterhalen.

B) Als ik bel stel ik me steeds beleefd voor, vertel dat ik onderzoek doe naar de stamboom en vraag of het gelegen komt. Doorgaans wil men dan wel de genealogische gegevens over het gezin, en vaak over ouders, broers en kleinkinderen geven. Soms heeft men weinig tijd, dan vraag ik of ik kan terugbellen of vraag hun emailadres zodat ze op mijn mail met vragen kunnen reageren zodra het hun uitkomt. Telefoonnummers en emailadressen van familie zijn ook welkom, als men wat wantrouwend is vraag ik of ze mijn mail willen doorsturen zodat de familie zelf kan beslissen of ze reageren. In die controle-mail verwijs ik naar ons gesprek en de website, voeg ik een uitgebreid overzicht van hun deel van de familie toe en vraag om dat na te kijken, en zo mogelijk aan familie door te sturen.

Op deze wijze heb ik in ruim een maand vele honderden familieleden aan de genealogie kunnen toevoegen, over enkele dagen zet ik het resultaat online. Helemaal compleet zal het echter mogelijk nooit worden, maar 95% is al heel wat. Hopelijk kunnen anderen hun voordeel doen met bovenstaande.

met vriendelijke groet,

Jan Trommel


Jan Trommel

Dag allemaal,


Hartelijk dank voor de snelle en moedige woorden. Natuurlijk ga ik gewoon door met deze prachtige hobby; stoppen was ik zo wie zo niet van plan.  Ik was gewoon benieuwd hoe anderen erover denken.

Groetjes,

Karin

Karin Kramer

Is wel heel lang geleden dat je dit geplaatst hebt. Ik wil toch reageren na zoveel jaren. Heb je de families Trommelen en Trommels ook nog geprobeerd. Ze stammen allemaal van de zelfde stamvader af . Pauwel Trommel of Drommel.

 

Groetjes Nollie Zeegers Trommelen

nolly zeegers

Dag Karin,

Heel herkenbaar, hoor. Daarom ben ik op mijn blog gestart met "luchtige" biografieën van familieleden, die ik interessant vind in plaats van opsommingen van rijen voorouders (met alle respect voor mijn mede amateur-genealogen). En hoewel mijn vrouw en ik een kleine familie hebben wordt het blog met veel belangstelling gelezen. Misschien is dit een aanpak? Lees bij voorbeeld maar eens: http://barthelgezocht.blogspot.com/2018/07/een-biografie-van-wilhelmus-cornelis.html

Cees

Cees


L.S., Dankzij een familietakje bij de "Mormonen" zijn familiefoto's gevonden van mijn voorouders.

Macy Deden







Plaats een reactie

Om reacties (en nieuwe onderwerpen) te plaatsen op het Stamboom Forum dient u eerst in te loggen! Nog geen lid? Registratie is gratis en snel!