Geachte forumleden!

Al zo'n 40 jaar bezoek ik regelmatig archieven in binnen- en buitenland voor mijn historische onderzoekingen. Soms bezoek ik een archief voor genealogie, maar dan heeft het te maken met mijn historisch onderzoek. Ben al een tijd bezig met een historisch/genealogisch onderzoek over het leven van een persoon (Mokcaarts) uit Haarlem. Een heel boeiend onderwerp en moet daarvoor vele archieven door geheel Nederland bezoeken. Het maak mij niets uit om meer dan 500 km te moeten treinen om de archieven in Drenthe en Friesland te moeten bezoeken. Waarom? Dan heb je zelf alles in de hand en kan op de plaats zelf beslissen wat je verder gaat doen.

De laatste jaren bezoeken steeds minder mensen het archief voor genealogisch onderzoek. Als men ze vraagt waarom men niet meer naar het archief gaat, is steevast het antwoord: men kan toch alles op internet vinden. Deels is het waar, er zijn een aantal archieven waar men originele aktes digitaal kan inzien. Op GenLias is ook veel te vinden, maar men moet dat meer zien als "hulpmiddel" bij het onderzoek naar je voorouders. Je wilt uiteraard toch ook een kopie van de originele aktes in je bezit hebben.

Ik heb de indruk dat van de geregistreerden op dit forum ook daadwerkelijk soms of vaker een archief van binnen zien. Er wordt helaas door heel veel genealogen alleen maar naar kwantiteit gekeken dan naar kwaliteit van hun stamboom of kwartierstaat. Men wil namelijk zo snel mogelijk tot de stamvader komen, maar het mag weinig of geen tijd kosten en het mag ook niet te veel geld aan gespendeerd worden.

Er wordt dan ook bij het leven "gejat" uit andere gepubliceerde stambomen en/of kwartierstaten. En het grappige is: er worden dan ook dezelfde fouten, zelfs blunders, overgenomen. Niet voor niets dat veel stambomen die op internet zijn geplaatst onbetrouwbaar zijn.

Op dit forum heb ik al een paar keer gelezen dat men aan de hand van gegevens op sigalementkaart van Veenhuizen het betreffende proces niet konden vinden. De daarop vermelde datum wil niet zeggen dat de persoon ook op die datum in Veenhuizen is opgenomen. Het kan weken, maanden en zelfs jaren eerder zijn gebeurd. Alleen met een bezoek aan het Drents Archief in Assen, kan men erachter komen wanneer de betreffende persoon ook daadwerkelijk in Veenhuizen is opgenomen. Aan de hand van daarop staande datum van opname kan men in andere archieven naar zijn proces zoeken.

Alleen door archieven te bezoeken kan men je familiegeschiedenis ontdekken. Niet door alleen maar achter je PC alle sites af te struinen en vele vragen op een forum te plaatsen. Om voorbereiding te toen voor een bezoek aan een archief is internet een fantastische uitkomst. Zelf gebruik ik het forum als ik werkelijk geheel vast zit. Heel enkel keer kan iemand mij een tip of wat informatie geven, en dan ga ik het archief weer induiken. Namen en getallen alleen zeggen niets over de persoon/familie.

Wat te denken van een moordenaar, landloper, bedelaar, armoede, familiehuwelijken, vreemdelingen legioen enz. Vergeet niet dat heel veel personen uit je stamboom in aanraking zijn gekomen met justitie. Door zelf in archieven te speuren komt men tot zeer verrassende ontdekkingen, dat je nog veel meer voldoening zal geven aan het uitzoeken van je stamboom. En... vergeet niet ook de locale geschiedenis erbij te betrekken uit de periode dat je voorouders daar woonachtig waren.

Je zal overal met plezier geholpen worden, daar staan de medewerkers van archieven om bekend.

Bezoek vaker een archief, dan zal men des te meer je familie leren kennen.

mvg, Masje II

Beste Masje,

Deels ben ik het met je eens, maar deels ook niet.

Het internet, met name, Genlias is een heel goed hulpmiddel bij je zoektocht.

Het is echter niet zo dat je het daarbij moet laten, je moet de aktes inzien om te controleren en doorgaans staat er op de akte zelf ook meer info dan er in Genlias staat. En de (kopie) van de akte in handen hebben is ook heel leuk, onder andere omdat je de handtekening van je voorouders dan kun zien, dat vind ik heel bijzonder, stemmetjes uit het verleden.

Zover ik weet kun je bij alle archieven aktes opvragen en laten opsturen naar je huis of mail adres.

Veel archieven werken met microfiches en dat vind ik onprettig. Als een medewerker van het archief dat voor mij kan doen vind ik dat erg fijn.

Vooral als je weinig honkvaste voorouders hebt, is het erg handig, dat je aan het archief kunt vragen kopieen van aktes op te sturen, je hoeft dan niet heel Nederland door.

Daarnaast vind ik dat digitaal zoeken ook grote voordelen heeft. Ik kan veel gerichter te werk gaan en er komt ook steeds meer info beschikbaar op internet.

Zo heb ik een tijdschriftartikel gevonden uit 1787 via Google books. Het originele tijdschrift is beschikbaar in de universiteitsbibliotheek van Michigan. Als deze bron niet op het internet had gestaan, had ik 'em nooit gevonden. Ik ga nou eenmaal niet op de bonnefooi naar Michigan om daar de bibliotheek door te nemen in de hoop misschien iets uit Nederland te vinden, waar misschien een voorouder genoemd wordt.

Als je eenmaal voor de invoering van de burgerlijke stand wilt verder zoeken, dan wordt het lastiger. Veel bronnen zijn niet digitaal beschikbaar, maar doorgaans hebben de archieven wel op hun site staan wat zij in huis hebben. Je kunt dan beoordelen of je wel of niet een bezoek gaat brengen aan dat archief.

Het stamboomforum (en ook andere fora) vind ik echt gewelding. Het valt mij op hoeveel kennis er bij forumleden is. Daarnaast is het zo dat ik via het stamboomforum vier stamboomgenoten heb gevonden. We zoeken nu met z'n vijfen en als er iemand iets gevonden heeft wordt dat rondgemaild. Harstikke leuk en fijn. Vijf vinden meer dan één en het is zo dat verschillende mensen op andere manieren zoeken en bij een vondst andere associaties hebben. Zo kom je op meer ideeen.

Dan zou ik nog willen opmerken dat ik echt heel erg goede ervaringen heb met bezoek aan archieven. Het valt mij op hoe behulpzaam en vriendelijk de mensen zijn die daar werken en ze hebben kennis van zaken, ze kunnen je goed helpen en tips geven. Ik ben nog niet zo heel lang bezig met de stamboomuitzoekerij (paar maanden pas) maar het valt me werkelijk op dat ik in een vriendelijk en hulpvaardig wereldje terecht ben gekomen.

Maar daadwerkelijk door de oude bronnen gaan heeft wel iets. Ik ben op zoek naar voorouders die opgenomen zijn geweest in krankzinnigengestichten. Deze bronnen zijn niet zo toegankelijk. In Rotterdam zijn de boeken van 'Maasoord'. De patienten werden op volgorde van binnenkomst geregistreerd, ik moet dus alle boeken van inschrijving door. Als ik dat aan het doen ben, in die grote oude boeken, dan is de geschiedenis even heel dichtbij en tastbaar en realiseer ik mij hoeveel leed er achter elke inschrijving schuil gaat, en die inschrijving heb ik nu in m'n hand. Dat heb ik met een kopie van een akte niet. De (originele) stemmen uit het verleden in je hand hebben geeft een extra dimensie.

Vriendelijke groet,

Zonnelied

ik haal veel van internet, maar ben ook vrij veel in archieven geweest,

haarlem, eindhoven, den bosch, en ben ook in veenhuizen geweest.

Ook in het archief van de doopsgezinde gemeente van haarlem.

Ik vind het erg leuk om in een archief te zijn, en vooral om daar in oude papieren te neuzen.

Dat geeft het echt nog meer charme.

Helaas ontbreekt mij momenteel ivm met mijn werk de tijd om naar archieven te gaan.

Want je kan dit niet even een uurtje doen, je bent snel weer een dag kwijt.

Om dan thuis te komen, en nog maar een klein stapje vooruit gekomen te zijn, en eigenlijk al weer verlangen naar een volgende keer om naar het archief te gaan.

Maar nogmaals, helaas ontbreekt mij de tijd, en zal ik het moeten hebben van de opties zoals het amsterdams achief heeft, en het cbg om tegen betaling dingen maar te downloaden via het internet.

Beste Masje II,

Ik ben het helemaal met je pleidooi eens om bezoeken aan de archieven te brengen. Maar de digitale toegang tot (delen) van archieven is in deze tijd toch ook heel belangrijk, hoewel niet volledig en altijd accuraat. De genealogie komt nu binnen handbereik komt van vele mensen die anders mogelijk nooit de eerste stap zouden hebben gezet om tot onderzoek te komen omdat de drempel te hoog is. Zo is dat bij mij ook gebeurd. Toen mijn moeder overleed kwam ik tot de ontdekking dat ik eigenlijk nauwelijks iets van haar achtergrond wist en van mijn vader net zo min. En het was te laat om het nog te vragen. Mijn eerste ingeving was uit nieuwsgierigheid om eens op internet te googelen en jawel hoor. Van het een kwam het ander en via deze digitale weg heb ik een hoopgevende bases kunnen leggen voor verder dieper onderzoek. Dan begint pas het besef dat er veel meer informatie beschikbaar is dan aanvankelijk gedacht en dat moedigt weer aan om verder te gaan.

Vervolgens komt de nieuwsgierigheid wat archieven er nog aan toe kunnen voegen en wordt het steeds interessanter. Uiteindelijk wordt het onderzoek pas echt serieus.

Daarom ben ik het er mee eens dat de archieven niet te negeren zijn om tot vollediger en accurater informatie te komen, maar dat er zeker ook een plaats is voor het digitale onderzoek. Al was het maar om nieuwe onderzoekers enthousiast te maken en als ze serieus zijn komen de archieven dan vanzelf wel. Daarnaast is er uiteraard de groep mensen die eenvoudigweg niet de tijd of financiele middelen hebben om naar archieven te gaan of een lichamelijke beperking wat ze aan een plaats bindt. Voor deze groep is het lang leve de digitale snelweg. Zo is er iets goeds voor iedereen.

Met vriendelijke groet,

Wim

Dag medeforummers, ja ik ga regelmatig naar een archief, dat doe ik al ruim 25 jaar. Maar ook ik heb internet ontdekt voor aanvullingen en achtergrond-informatie. Natuurlijk is dit forum geweldig, ik ben al vele malen voortgeholpen. Tot nu toe kon ik maar een paar ( snipper)dagen per jaar besteden aan archiefbezoek, maar ook ik ben mijn baan kwijt door de recessie. Nu kan ik daardoor helemaal in de put gaan zitten, een nieuwe baan is niet direct voorhanden, maar gelukkig stamboom ik en ik ben dan ook van plan om de vrije tijd nuttig te besteden en heel veel naar het archief te gaan.

En als het met een baan echt niet gaat lukken, ga ik proberen of ik met uitkering vrijwilligerswerk kan gaan doen bij een archief. Dan doe ik toch iets nuttigs voor "mijn geld".

O ja, microfiches vind ik ook vervelend, ik "zwabber"denk ik teveel heen en weer met die fiches, want ik word er na een tijdje letterlijk zeeziek van. gelukkig zijn veel oude notarisaktes nog gewoon op papier te bekijken.

groetjes karin

Hallo Masje,

Ik ben een product van de internet-generatie en heb inmiddels een database van zo'n 100.000 personen kunnen opbouwen, van (bloed)verwanten van mij en mijn echtgenoot. Dit middels het internet (en door begraafplaatsen te bezoeken).

Maar ik kom bij sommige bloedlijnen vast te zitten. En dan nog niet eens zo heel ver in het verleden (rond 1800). En dan zie ik jouw bericht en besef dat je helemaal gelijk hebt.

Echter, ik ben nog nooit in een archief geweest en weet ook niet goed hoe dat werkt. Ik kom regelmatig langs ons plaatselijk archief (hier in de mooiste plaats, en tevens hoofdstad, van Drenthe) en denk dan, binnenkort toch ff binnenstappen. Maar omdat je niet weet hoe het werkt, doe je het niet.

Ik ga dat deze week wel doen, omdat ik jouw bericht heb gelezen. Bedankt daarvoor!

Groeten

Carla

Beste Carla

Zelf weet ik uit ervaring, in het archief waar je woon, ben er heel vaak geweest, uitstekend worst geholpen door de archivaris van het archief. Trouwens in alle archieven ben ik altijd goed op weg geholpen.

Hallo Carla,

Ga er beslist heen, je zal heel goed geholpen worden. Ben er afgelopen weken twee keer geweest. Het archief ligt daar schitterend gelegen in hartje Assen. Was wel een reis van bijna 400 km (heen en terug). Maar het was toch de moeite waard, al heeft het mij wel wat zweetdruppeltjes gekost. Ook dat kan bij een oude rot wel eens overkomen.

Veel succes bij het onderzoek.

mvg, Masje II

Vandaag nog de hele dag in het archief gezeten. Begonnen aan de Protocollen van Bezwaar van Nederasselt, in de hoop dat ik daar de juiste naam tegen zou komen. Na 5 uur had ik het eerste boek pas net over de helft doorgekeken, maar gelukkig wel wat gevonden. Want voor hetzelfde geld vind je niets. Er is namelijk geen index op, dus je moet elke akte zelf op namen bekijken.

Ooit heb ik eens 3 dagen (met tussenperiodes) gezocht en gezocht en gezocht, en vond aan het eind van die derde dag wat ik zocht. Dat geeft een kick.

Eigenlijk zorg ik er altijd voor dat ik ook een paar gemakkelijke dingen op te zoeken heb als ik naar een archief ga dat verder in het land ligt. Dat ik tenminste niet helemaal voor niets die reis ondernomen heb.

Wat mij verder opvalt, is dat de tijd in het archief 3x zo snel gaat, helaas. En naderhand ben ik zo'n dag dan gewoon kwijt. Dus veel naar het archief gaan in mijn vakantie zou niet gunstig zijn, want dan heb ik het gevoel dat ik weinig vakantie gehad heb.

Ik woon op fietsafstand van het archief in Utrecht. En daarom heb ik op een gegeven moment besloten wèl gewoon eens voor een paar uurtjes te gaan. Daarom ben ik ook begonnen dingen voor anderen van dit forum op te zoeken. Dat is goed te doen, gewoon een paar kleine dingen, als ik geen tijd heb uitgebreid met mijn eigen stamboom verder te gaan.

Maar ik zit ook heel veel op internet. Want dat biedt gewoon mogelijkheden die een archief niet heeft.

Ik denk dat beide manieren, internet en feitelijke archieven, voordelen en nadelen hebben. Op het internet kan je heel veel vinden in korte tijd, echter in beginsel, kun je niet verder terug dan 1811 (ivm de registers van de burgerlijke stand, die onder het regime van Napoleon pas in dit jaar werden ingevoerd) en ben je verder afhankelijk van wat anderen in archieven hebben gevonden en hebben gepubliceerd.

In feitelijke archieven kan je verder terug gaan en je eigen data eruit halen. Maar dat zal meer tijd kosten.

Ik ben inmiddels zeer bedreven in de internet-manier. Ik ga binnenkort naar het feitelijke archief om me daar een en ander eigen te maken, en wellicht informatie te winnen. Wens me maar succes in deze, voor mij, onbekende wereld, haha!

Groeten

Carla

Het klinkt uit mijn mond gek. Ik ben het met iedereen eens!

De Archieven zijn geweldig en noodzakelijk maar het Internet is ook geweldig en nuttig.

Meer dan 50 jaar geleden (ik was nog erg jong) maakte ik een verre en vrij kostbare treinreis van Amsterdam naar Walcheren, om één generatie verder te kunnen komen. Nu kun je dikwijls digitaal binnen een uurtje veel meer informatie vergaren.

Meer dan 50 jaar geleden stond ik in een stoffig oud provinciaal Rijksarchief tussen de houten stellingen met het originele doopboek in mijn handen. Ik was de enige en dat kan allang niet meer.

Dertig jaar zat mijn  stamboomonderzoek muurvast. Ik hoopte op een wonder en dat wonder kwam.

Internet!

Elke schakel in mijn stamboom moet 100% zeker zijn. Anders hoeft het voor mij niet. Dan is het waardeloos. Dus controleren aan de hand van de officiële stukken. En wat is er mooier dan die echte oude documenten? Bekijk bijvoorbeeld de huwelijkse bijlagen eens. Er zitten juweeltjes bij.

Jacobus. 

Hi Jacobus,

Respect, voor die generatie die geen beschikking had over het internet, destijds, en dus stad en land af moest reizen voor de info.

Tegelijkertijd, spijt voor onze generatie, die verwend is door het internet.

Door mijn eigen wens om alles te willen weten, en toch naar een archief te moeten (zie eerder), begrijp ik een en ander.

Nogmaals, spijt voor deze generatie.....

Greetzzz

Carla

Jazeker. Toch vind ik dat er veel voorwerk thuis moet gebeuren om nuttig naar het archief te kunnen. Goede tip om wat kleine dingen ook te gaan doen. Dan hoef je je niet zo nutteloos te voelen. Als er geen indexen op internet zijn garandeert niemand vondsten in RA/NA.

Ook vind ik het prettig om te weten of de bestanden kopie zijn/of gewoon boeken of dat het films zijn. Ik kan totaal nooit iets vinden op die films....

Kost me uren en barstende koppijn. Dan maar geen info

. Ik kon er vroeger al niet mee overweg en nu nog steeds niet.

In Assen staan de huwelijkse bijlagen op film. Verschrikkelijk! Vroeger kreeg je alles op aanvraag in handen OP PAPIER. Mooi verzorgd met een dossiermap eromheen. Ik snap wel dat dat tegenwoordig niet meer kan, maar toch.... de sjeu gaat er met die films wel vanaf. Maak dan cd's/dvd's. Daar kan ik een stuk beter mee overweg. Dat doen ze trouwens ook. Bv Drenthe heeft veel van de etstoel op cd/dvd.

Moet eerlijk zeggen dat ik nu aangekomen ben waar ik het niet even gemakkelijk meer lees. Dus een cursus zou niet gek zijn.... maar waar haal ik de tijd vandaan? ..

Hi Zwenny,

Ik kan niet echt zeggen dat ik aangemoedigd wordt door jou woorden, om naar een reallife archief te gaan.

Ik ben een makkelijk persoon vwb digitale info en zeg maar bijna alles wat software is. Ook hardware ben ik makkelijk mee. Haal een PC uit elkaar en zet 'm weer in elkaar.

Moet ik me nu zorgen maken over het bezoeken van een reallife archief? Help me dan nu een beetje??

Ik ben me ervan bewust dat een en ander anders geschreven is, dan wij gewend zijn. Maar die taal ken ik, mijn moeder nog beter (heeft daar een cursus voor gedaan), kwestie van gewenning, dat oud-Nederlands en Germaans-Nederlands.

Dus software-matig en taalkundig zal ik me toch redelijk op mijn plaats kunnen voelen, maar vwb de begeleiding moet ik me zorgen maken?

Greetzzz

Carla

Carla,

Je hoeft je qua begeleiding helemaal geen zorgen te maken. Men is altijd heel hulpvaardig. Het enige waar je je event. zorgen over moet maken is de verslaving. Eenmaal begonnen houden de meesten er nooit meer mee op.

Ach en die films en microfiches:

Iedereen is anders. Ik krijg er geen hoofdpijn van. Dus ervaar het zelf en laat je niet ontmoedigen.

Verder maak ik tegenwoordig van alle akten, ook die ik op microfiche of film gevonden heb, een foto met mijn digitale camera. Scheelt een hoop kosten.

Ik adviseer je wel dan ginds ook te lezen wat er staat, want foto´s van zo´n scherm zijn nu eenmaal niet zo denderen. 

Er is inderdaad niets mooier dan je stamboom uit te breiden met dingen die niet op internet te vinden zijn maar waar je voor naar het gemeentearchief moet. In een gemeentearchief kun je bv de ingekomen stukken door spitten of de brievenboeken van de burgemeester. Je zult er versteld van staan wat voor soort brieven je hier tegen kunt komen. Zo vond ik o.a. een correspondentie tussen de gemeente en het ministerie van defensie betreffende de begrafenis van mijn opa die als soldaat is overleden in 1939. Het draaide allemaal om wie de begrafenis en het graf moest betalen, de gemeente of het ministerie van defensie. Verder nog gevonden een correspondentie tussen de gemeente en de raad voor kinderbescherming (circa 1930) betreffende de plaatsing in een tehuis van een persoon uit mijn stamboom. En tot grote hilariteit en schaamte van mijn moeder twee bekeuringen in de jaren 1946/1947 voor het waarschijnlijk fietsen zonder licht. Dit soort dingen zijn niet op internet te vinden, ook niet in een provinciaal archief, maar dus wel in een gemeentelijk archief en bovendien gewoon openbaar. Tevens zijn dit soort dingen van onschatbare waarde, het levert antwoorden op maar vaak ook weer nieuwe vragen. Dit zijn maar een paar voorbeelden van wat je allemaal in een gemeentearchief kunt vinden. Maar het kan dus ook een mogelijkheid zijn voor diegene die opzoek is naar recentere gegevens. En zeg nou zelf dit maakt een stamboom toch veel leuker dan alleen maar een opsomming van namen met data. Een familie gaat toch zo veel meer leven.

Internet is een geweldig hulpmiddel en gelukkig wordt er steeds meer gedigitaliseerd zodat nu ook de burgelijke stand (gescande aktes)van sommige plaatsen online kan worden gecontroleerd. Maar voor de ?aankleding? van je stamboom is een bezoek aan het archief nog steeds onmisbaar. Ben het dus volledig eens met Masje II?s stelling

Bezoek vaker een archief, dan zal men des te meer je familie leren kennen.

Dus Carla, waag toch maar eens een bezoekje aan een archief en ervaar hoe leuk het is om weliswaar kopieën van de aktes op fiches te bekijken of als je verder wilt spitten de originele brieven/documenten in je handen te hebben met soms een onleesbaar handschrift die je niet in een paar minuten even leest zoals een getypt exemplaar. Maar het is zeer de moeite waard en zoals als Zwenny al zegt, zeer verslavend.

Groet,

Anneke

Carla,

De mensen die er werken zijn heel erg aardig. Dus wat dat betreft heb ik goede ervaringen. Alleen kan ik niet wennen aan microfilms. Lang niet alles staat op films hoor. De meeste dingen hebben ze wel in boeken. (tenminste waar ik gewend ben te gaan). Alleen in Assen stonden de huwelijkse bijlagen op film. Dat was ik niet gewend. Misschien went een ander er wel aan, maar mijn hobby is het niet.

Het oude schrift (zeg maar tot 1700 is alleen maar leuk). De oude taal ook. Dus dat hoeft je niet te weerhouden.

Misschien dat ik ook wat te slecht voorbereid naar Assen was gegaan. Er waren wel interessante bronnen, maar die was men aan het transcriberen/indexeren dus die waren er even niet. Verder was er dus niet zoveel aan indexen (ja op film). Ik heb het geprobeerd, maar heb het snel opgegeven. Te snel, geef ik toe, maar dat had ook redenen die niet het vermelden op dit forum waard zijn (privé).

DTB zijn altijd gemakkelijk in te zien in de archieven. Dat vind ik toch fijner als een zoeksysteem. Soms mis je net een doop omdat de schrijfwijze zoveel afwijkt dat het in het systeem heel anders terechtkomt.

Het handigst is beide tegelijk. Dat kon in Assen ook weer niet. Daar was bv. de  site van Coevorden (met de indexen van de rechstpraak (mogelijk had mijn voorvader iemand in elkaar geslagen, dat wou ik wel weten (gevonden in de indexen van Coevorden). Maar ik had het nummer niet, dus ik kon dat niet even nazoeken op een computer. Dat vond ik niet ideaal.

Op andere plekken waren wel veel  internetsites bereikbaar, vooral de stamboomsites van die provincie.