Hans, soms helpt het om het één en ander even logisch op een rijtje te zetten:
a) Todesanzeige van het ziekenhuis:
hier duidt alles erop, dat vrijwel zeker de persoonlijke gegevens mondeling verstrekt werden. (ik woon al meer dan 40 jaar in Duitsland). Terneuzen is voor een Duitser onuitspreekbaar "eu" wordt "oi"
Walsoorden wordt gehoord als Walsorden (van het woord "Ort")
Moedertaal is eerst holländisch dan veranderd in russisch???? Dit zou erop kunnen wijzen dat hij eventueel in een barak of een gebouw, waar ook de Russen woonden, was ondergebracht en pas later priveónderdak kreeg.
Karel als Karl, Anni als Hanni en Visser als Fischer.
De beroepsnaam Holzwerktechniker bestaat, zover ik kon nagaan, niet. Maar het duidt misschien toch op een tewerkstelling in een fabriek, waar hout verwerkt werd.
Mijn Conclusie: De persoonlijke informatie is 'van horen zeggen'. Deze persoonlijke gegevens kunnen niet van een persoonsbewijs overgenomen zijn, dus bij opname in het ziekenhuis heeft òf Arthur òf Fam. Häussler, waar hij woonde, deze informatie verstrekt.
b) Todesakte (van de Standesbeamte)
De beamte heeft alle gegevens overgenomen uit de Todesanzeige van het ziekenhuis. Zo heeft hij dit ook vermerkt.
De beamte heeft als moedertaal niets aangegeven, maar de nationaliteit "holländischer Staatsangehöriger" overgenommen!!!
Overigens: net als in Nederland is de Todesakte officieel, niet de Todesanzeige.
Mijn Conclusie: Arthur Walsorden (of alias Arthur Walsorden) is een Nederlander.
Zou hij een Rus zijn, dan had hij niet bij iemand ingewoond. Alle dwangarbeiders woonden in een barak of gebouw (meestal direkt bij de fabriek of plaats waar ze werkten) waar een dagelijkse appel plaatsvond. Bij hoge uitzondering werd iemand ingekwartierd (meestal waren dit vrouwen, die bij boeren op het platteland werkten).
c) Persoonsbewijs:
Wanneer dwangarbeiders tijdens razzia's opgepakt werden of min of meer "vrijwillig" gingen, werd het persoonsbewijs gecontrolleerd via het bevolkingsregister in de Villa Kleijkamp in Den Haag. Hier lagen kopieën van alle persoonsbewijzen. Wanneer hij vóór 11 april 1944 is vertrokken, was hij met zijn eventueel valse persoonsbewijs door de mand gevallen.
Bij de luchtaanval op 11-04-1944 op Villa Kleijkamp is helaas maar een heel klein gedeelte vernietigd. Hij zou dus tot diegenen kunnen horen, waarvan de kopie vernietigd is, maar dan is hij ná 11 april vertrokken. Hier is dus een aanknopingspunt om via het NIOD na te speuren of er in Zeeuws-Vlaanderen na 11-04-1944 razzia's zijn gehouden.
Dirk