Hallo, de naam Hoppener (met Umlaut) komt ook in het het zuidoosten van Limburg voor.
Een neef (Hein Hanssen) van mijn moeder was gehuwd met Mia (Maria) Hoppener uit de Groenstraat in de toenmalige gemeente Ubach over Worms. Uit dit huwelijk werd 1 zoon geboren Jan Hanssen (1949-2003). Zijn enige zoon (Hein Hanssen, 1969) is nog steeds in de Groenstraat in Landgraaf woonachtig. Mia Hanssen-Hoppener overleed op19 april 1998. Haar broer Jo Hoppener (gewezen onderwijzer en hoofd der school) zou nog in leven zijn. Hun vader heette Paul Hoppener en was in de mijnindustrie werkzaam.
Via hun moeder (!) waren zij in Ubach over Worms aan een andere tak Hoppener verwant. Een achterneef van hen, Sjef Hoppener, is nog in leven. Net als zijn vader was hij een verdienstelijk amateur-zanger, o.a. lid van Koor 72.
Beide takken worden dus consequent met O-Umlaut geschreven. Omdat het Limburgse dialect ook de Umlaut kent, heeft deze zich in Limburg in familienamen gehandhaafd.
Zuid-Limburg kent een roerige geschiedenis, waardoor grenzen in de loop der eeuwen meermaals verschoven. Het Land van Rode (Herzogenrath) behoorde tot aan de Franse tijd bij de Nederlanden (Limburg en later (1288) Brabant).
De mensen in de huidige Landgraafse wijken Groenstraat en Nieuwenhagen leefden eeuwenlang vooral van de handel. Zowel binnen de Nederlanden als daar buiten. De familie Jurgens is daar het bekendste voorbeeld van. De wortels hoogstwaarschijnlijk in het huidige Duitsland, via Nieuwenhagen in Oss terechtgekomen. Daar kwamen de oorspronkelijke venters in textiel en naalden in de boterhandel en later de magarineproductie terecht. Om uiteindelijk een van de grondleggers van Unilever te worden.
Aan het begin van de vorige eeuw kwam in Limburg de mijnindustrie op. De vraag naar mijnwerkers was groter dan het aanbod. Dit had in korte tijd een grote instroom aan arbeidskrachten tot gevolg. Uit de arme gedeelten van Nederland, zoals Friesland, Groningen, Drente. Maar al vrij vroeg ook uit het buitenland. Zoals Polen, Slovenen, Tsjechen, Oostenrijkers en Duitsers. Vele van deze buitenlanders zijn weer vertrokken (o.a. door WOI) maar velen zijn gebleven en hun nakomelingen houden de familienamen nog steeds in ere. De familie van de moeder van mijn moeder stamt oorspronkelijk uit de Hunsruck (ten zuiden van de Moezel en ten westen van de Rijn). Vanwege de slechte levensomstandigheden vertrok haar grootvader in het midden van de 19de eeuw naar het Roergebied in opkomst, terwijl diens zoon met zijn gezin en dat van zijn jongste zuster veertig jaar later naar de nieuwe steenkolenmijnen in Limburg vertrok.