Willem, als je al de posten overleest dan wordt het duidelijk.

De gemeenschappelijke voorvader van uw tak en de tak van ALfons Boerecafe Naudts is Domien Francies Naudts.

Domien Francies Naudts (met de kunstwerk handtekening) was getrouwd met Joanna Maria De Rubbel in Juni 1777.

1. Benjamien was hun eerste zoon, geboren rond 1775.  In al de akten staat hij als officiele zoon van Domien Francies Naudts.  Daar stamt Boerekafe van af.  Benjamien stierf te Doornik in 1830, maar woonde nog officieel te Winkel

Jouw voorvader, Lievien was de tweede zoon van Domien Francies en Joanna De Rubbel, geboren in augustus 1777, twee maand na hun trouw. Livien was een bakker te Winkel.

2. Jan Baptist was, net als zijn vader een "tjoolder", verbleef te Adegem, maar woonde officieel te Winkel. Jan Baptist was de grootvader van Boerekafee Naudts.

Leopold Naudts, uw voorvader was een "first cousin" van Jan Baptist.  Leopold was getrouwd met Wilhelmina Ferrand.

3. Karel Lodewijk Naudts was de vader van Boerekafe.  Zijn jongere broer Kamiel werd door "de Padde" vermoord in 1889 (kamiel was toen 19 jaar oud), te Adegem.

Francies Josephus, Uw voorvader was een "second cousin" (achterkozijn zeggen ze soms) van Karel Lodewijk.

4. Boerekafee Alfons Naudts was een zoon van Karel Lodewijk en Melanie de Metsenaere.  Er zijn verschillende boeken geschreven over hem en zijn bende.  Het boek van Hugo Notteboom is een vlot geschreven boek, down to earth.  Excellente journalistiek.  Er zijn er andere, die zeer sensationeel geschreven zijn en die ik meer in de "tabloid" kategorie rangschik.  Het boek van Notteboom over de Bende van Adegem is een echte aanrader.

Zo zie je dus hoe de vork in de steel zit.

Verder: Onze gemeenschappelijke voorvader is Lieven Nauts (geboren te Oostakker rond 1570 en overleden in de Rostijnestraat te Yfte (Lochristi) in 1626.  Hij was getrouwd met Elisabet de Somer.

ALs je me je adres laat stuur ik de staat gemaakt en sterfhuize van Lieven op.  Lieven en Elisabet hadden 6 kinderen die "opkwamen" (opkomen = meer dan 20 jaar worden).  Uit dit huwelijk sproten 3 grote stammen.  Ga je 1 generatie verder, en neem je de tak van Baven (=Bavo) Nauts X Mergriete Hiele erbij, en ga je terug, dan "cover" je ongeveer alle Naudtsen die uit het Oostakkerse afstammen. 

Zoals ik ergens anders meldde, er zijn essentieel, twee stammen Naudts: die van het Waasland en die van het Oostakkerse.  beide stammen hebben enkel de naam met mekaar gemeen en zijn niet verwant.

Vandaar dat  de Naudtsen van Sinaai-Waas, Elversele-Waas, Beveren-Waas, Sint Niklaas-waas etc niets te maken hebben met de Oostakkerse Naudtsen.    Natuurlijk zijn er nautsen die gemigreerd hebben.  Er is de grote tak van Pieter Francies Naudts, de schaapherder die van Lochristi naar Eksaarde trok op het einde van de 18 de eeuw en voor veel afstammelingen zorgde, waarvan sommigen op hun beurt meer richtingen ANtwerpen migreerden en in het territorium van de andere stam terecht zijn gekomen. 

Groetjes

Alex

Boodschap voor Marie Naudts,

Geweldig bedankt om de informatie over een tak van de Waasland- Naudtsen mede te delen.  Knap gewerkt. 

Dit is de zogezegde "tweede groep" Naudtsen (als je de Oostakkerse Naudtsen de 'eerste groep' noemt.

DIe gegevens kunnen zeker verbonden worden aan de gegevens van de familie van professor Jan Naudts van Antwerpen.  Een 8 tal jaar geleden heb ik wat rudimentair opzoekingswerk gedaan  aan die "tweede groep" hier in Canada bij de Mormonen en kon met als enige bron de parochieregisters, tot rond 1600 gaan.  Uiteraard is het nodig om met staten van goed, volkstellingen en al de andere archieven te werken om alle gegevens te bevestigen en om een heuse geschiedenis bij mekaar te sprokkelen.

Groeten

Alex

De taak van kerkbaljuw bestond veel vroeger dan die van ?Suisse?. In 1613 nam het kerkbestuur van Stekene voor de eerste maal een kerkbaljuw in dienst die men den hondslager noemde[2]. De nu oneervol klinkende benaming gaat terug tot vroegere tijden. In de 17de en 18de eeuw werden onze gewesten geteisterd door allerlei gespuis. Vreemde legers, die voor het overgrote deel uit onderbetaalde huursoldaten en avonturiers bestonden, doorkruisten regelmatig onze gewesten. In hun kielzog volgden overvallers en bedelaars. De plaatselijke bevolking werd bestolen en gebrandschat. Gelovigen die van de uitkanten van de parochie de eredienst wilden bijwonen, lieten zich, veiligheidshalve, begeleiden door honden. De dieren kregen geen toegang tot de kerk en werden aan de ingangsdeur achtergelaten. Daar stonden zij onder het toezicht van de kerkbaljuw. Door de spreekwoordelijke trouw van een hond aan zijn meester gebeurde het wel eens dat het dier hem volgde tot in de kerk.

Hierdoor verliep de dienst niet altijd even vlot. De kerkbaljuw moest meer dan eens ingrijpen om orde te krijgen in de meute. Het is licht te begrijpen dat dit niet altijd met een zachte hand gebeurde. Met een stok joeg hij de dieren terug naar buiten. Hierdoor kreeg de baljuw de bijnaam van ?hontslaeger?. De taken van de kerkbaljuw waren echter gevarieerder. Uit verschillende 19de eeuwse rekeningen blijkt dat hij zowat het manusje van alles was. Zijn werk bestond uit: opkuisen van het kerkhof, afbreken van graven, planten en snoeien van bomen op eigendommen van de kerk, graven van grachten en schilderen van de kerkmuren. Hoewel er een aantal vaste klokkenluiders waren, gebeurde het regelmatig dat de kerkbaljuw bijsprong voor deze taak. Ook voor het dragen van het vaandel tijdens de processies was hij verantwoordelijk[3].

De man werd, naar aloud gebruik, in natura vergoed: ?Item bring ick voor uytgheef den nommer van vier sacken en een spendt[4] cooren, jan naudts over sijnen dienst als kerckbaliu van den jaere 1772[5].Tijdens de ongeregeldheden in de Franse tijd werd de kerkbaljuw betaald ?over een jaer pensioen voor het slaepen in de kerke bij nachte, het gaede slaen van het was, blaesen van het orgel[6]? De kerkbaljuw werd uitbetaald op Sint-Cecilia.

Vanaf het einde van de 18de eeuw werd dit ambt waargenomen door de familie Nauts. In 1772 stond Jan Nauts vermeld als kerkbaljuw. Vanaf 1804 ging de taak over op Joannes Nauts. Deze werd op zijn beurt opgevolgd door Medardus Nauts (1813), die zich bijna vijftig jaar kweet van zijn taak. Wegens zijn hoge ouderdom en wankele gezondheid nam hij op 1 april 1860 ontslag. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Seraphinus Nauts[7].

De term ?hontslaeger? komt voor het laatst voor in de kerkrekeningen van 1843. Volgens die van 1880 bestond de taak van kerkbaljuw uit: kruisdrager en vaandrig, orgelblazer, klokkenluider, toezicht houden op en kuisen van het kerkhof en aansteken van de lantarens. In die tijd werd de kerk en omgeving nog verlicht met olielampen of ?lampes belges?. Het onderhoud en de opkuis van deze koperen lampen was ook voor rekening van de kerkbaljuw. Vanaf 1880 werden de taken die hij verrichtte verdeeld over meerdere kerkelijke medewerkers. In de kerkrekeningen van 1893 treffen we voor het laatst een kerkbaljuw aan met de familienaam Nauts. Zekere Eugeen Nauts, kerkbaljuw, werd in dat jaar afgezet als klokkenluider. Een reden werd niet vermeld. Hiermee kwam een einde aan de inbreng van de familie Nauts voor de kerkelijke bedieningen

Dit vond ik op een site ik moet nog onderzoeken of deze NAUTSEN in mijn familie voorkomen.Hoe de 2 familienamen NAUTS en NAUDTS samenkomen weet ik ook nog niet.Dus blijven zoeken maar hé.

http://users.skynet.be/jecoucke/coucke/idx4e0.htm

http://genealogie.start.be/

http://www.vrijwilligersrab.be/page4.asp

http://home.versateladsl.be/willemcir/klappers.htm

Ik stuur je enkele interessante sites waar ikzelf al veel opzoekingen deed.

Groetjes Marie

http://users.skynet.be/jecoucke/coucke/idx4e0.htm

http://genealogie.start.be/

http://www.vrijwilligersrab.be/page4.asp

http://home.versateladsl.be/willemcir/klappers.htm

Ik stuur je enkele interessante sites,ik weet ook niet waar onze familie aansluit,ik zal dit eens moeten uitzoeken.laat iets weten indien u iets vindt.

De taak van kerkbaljuw bestond veel vroeger dan die van ?Suisse?. In 1613 nam het kerkbestuur van Stekene voor de eerste maal een kerkbaljuw in dienst die men den hondslager noemde[2]. De nu oneervol klinkende benaming gaat terug tot vroegere tijden. In de 17de en 18de eeuw werden onze gewesten geteisterd door allerlei gespuis. Vreemde legers, die voor het overgrote deel uit onderbetaalde huursoldaten en avonturiers bestonden, doorkruisten regelmatig onze gewesten. In hun kielzog volgden overvallers en bedelaars. De plaatselijke bevolking werd bestolen en gebrandschat. Gelovigen die van de uitkanten van de parochie de eredienst wilden bijwonen, lieten zich, veiligheidshalve, begeleiden door honden. De dieren kregen geen toegang tot de kerk en werden aan de ingangsdeur achtergelaten. Daar stonden zij onder het toezicht van de kerkbaljuw. Door de spreekwoordelijke trouw van een hond aan zijn meester gebeurde het wel eens dat het dier hem volgde tot in de kerk.

Hierdoor verliep de dienst niet altijd even vlot. De kerkbaljuw moest meer dan eens ingrijpen om orde te krijgen in de meute. Het is licht te begrijpen dat dit niet altijd met een zachte hand gebeurde. Met een stok joeg hij de dieren terug naar buiten. Hierdoor kreeg de baljuw de bijnaam van ?hontslaeger?. De taken van de kerkbaljuw waren echter gevarieerder. Uit verschillende 19de eeuwse rekeningen blijkt dat hij zowat het manusje van alles was. Zijn werk bestond uit: opkuisen van het kerkhof, afbreken van graven, planten en snoeien van bomen op eigendommen van de kerk, graven van grachten en schilderen van de kerkmuren. Hoewel er een aantal vaste klokkenluiders waren, gebeurde het regelmatig dat de kerkbaljuw bijsprong voor deze taak. Ook voor het dragen van het vaandel tijdens de processies was hij verantwoordelijk[3].

De man werd, naar aloud gebruik, in natura vergoed: ?Item bring ick voor uytgheef den nommer van vier sacken en een spendt[4] cooren, jan naudts over sijnen dienst als kerckbaliu van den jaere 1772[5].Tijdens de ongeregeldheden in de Franse tijd werd de kerkbaljuw betaald ?over een jaer pensioen voor het slaepen in de kerke bij nachte, het gaede slaen van het was, blaesen van het orgel[6]? De kerkbaljuw werd uitbetaald op Sint-Cecilia.

Vanaf het einde van de 18de eeuw werd dit ambt waargenomen door de familie Nauts. In 1772 stond Jan Nauts vermeld als kerkbaljuw. Vanaf 1804 ging de taak over op Joannes Nauts. Deze werd op zijn beurt opgevolgd door Medardus Nauts (1813), die zich bijna vijftig jaar kweet van zijn taak. Wegens zijn hoge ouderdom en wankele gezondheid nam hij op 1 april 1860 ontslag. Hij werd opgevolgd door zijn zoon Seraphinus Nauts[7].

De term ?hontslaeger? komt voor het laatst voor in de kerkrekeningen van 1843. Volgens die van 1880 bestond de taak van kerkbaljuw uit: kruisdrager en vaandrig, orgelblazer, klokkenluider, toezicht houden op en kuisen van het kerkhof en aansteken van de lantarens. In die tijd werd de kerk en omgeving nog verlicht met olielampen of ?lampes belges?. Het onderhoud en de opkuis van deze koperen lampen was ook voor rekening van de kerkbaljuw. Vanaf 1880 werden de taken die hij verrichtte verdeeld over meerdere kerkelijke medewerkers. In de kerkrekeningen van 1893 treffen we voor het laatst een kerkbaljuw aan met de familienaam Nauts. Zekere Eugeen Nauts, kerkbaljuw, werd in dat jaar afgezet als klokkenluider. Een reden werd niet vermeld. Hiermee kwam een einde aan de inbreng van de familie Nauts voor de kerkelijke bedieningen

Dit vond ik ook nog maar pas.Nu nog uitzoeken of dit ook familie is.

Groetjes Marie

Voor Willem Kossen,

Mocht je dit lezen wil je mij even mailen, ben je e-mailadres kwijt.

groetjes, Lieve

De afgelopen paar jaar heeft de hobby voor mij iets moeten wijken voor werk, gezin en andere drukte. Nu kom ik deze verhaallijn weer tegen en kan ik het niet laten weer te reageren.

Inmiddels ben ik met de verschillende zijtakken bezit om ook de vrouwelijke lijnen te achterhalen. Dat is via internet nog een hele toer aangezien lang niet alle gegevens online te vinden zijn. De Blieck, De Bock, Steel, enz. allemaal namen. 

Ik wil nogmaals mijn hartelijke dank uitspreken voor allen bijdragen van de deelnemers in deze conversatie. Ik realiseer me hoeveel tijd en liefde in het uitzoekwerk heeft gezeten en waardeer dat zeer!

Alle aanvullingen blijven welkom en ik volg deze conversatie nauwgezet, maar u mag ook per mail willemkossen AT hotmail PUNT com reageren. 

Groet

Willem Kossen

Hallo,

mijn vriend zijn naam is Naudts, één van de zovele uit Lochristi (vlakbij St-Kruiswinkel).  Tof dat je al zoveel teruggevonden hebt van je stamboom!

Groetjes