Geachte heer Ben Smit,
Van dit project van de Groningse universiteit weet ik niets, maar ik heb de indruk dat u in uw reactie daarop een redeneerfout maakt. Mevrouw Gordijn heeft niet "in het verleden samengewerkt met een academische oplichter", nee: zij heeft samengewerkt met een toen nog alom gerespecteerd wetenschapper, waarover pas in september 2011 vermoedens van ernstige fraude in de publiciteit zijn gekomen.
U schuift haar iets in de schoenen door haar werkrelatie tot een andere persoon, met een eigenschap waarvan zij hoogstwaarschijnlijk toendertijd niets kon weten: "guilt by association", en dat lijkt mij toch heel unfair tegenover deze professor.
(Bovendien is het een vertekening van het verleden, terwijl -zoals Kierkegaard al wist- het leven "alleen achterwaarts begrepen kan worden, maar nu eenmaal vóórwaarts geleefd moet worden". Ja, natuurlijk, met de kennis van nù zouden mensen andere keuzes maken in hun gedrag of werkrelaties - maar dat was nu net wat er in het verleden niet wàs: de kennis van nu. Vergelijk het met iemand die zegt dat zij in 1939 in Jakarta is geboren: klinkklare onzin. Het was toen een andere wereld, en de stad heette toen Batavia. Dàt dat toen zó was, blijft zo: ook als wij het in 2011 Jakarta noemen.)
Als ù 5 jaar geleden in uw baan heeft samengewerkt met een prettige collega, waarvan alleen anno 2011 blijkt dat het een schoft is die zijn kinderen slaat, of een rotzak die zijn vriendin heeft laten zitten met een kind, of pakweg een dierenbeul of neonazi, moet ik ù, Ben Smit, dan opeens gaan wantrouwen om die werkrelatie? Nee toch?
Goed, terug naar de genealogie, waarvoor we hier zijn.
Als het gaat om de verwerking van persoonsgegevens in computersystemen en de bescherming van uw privacy is er inderdaad altijd voor iedereen reden om op zijn hoede te zijn - maar laten we wèl zuiver blijven in onze argumentatie daarvoor, en proberen niet ongerechtvaardigd "op de persoon te spelen"...
Met vriendelijke groet,
Dimitri Vlas