Ik heb indertijd ook wel eens geprotesteerd tegen gegevens openbaar maken op gezinskaarten, toen mijn moeder nog leefde. Geen succes.
Amsterdam gaat wel erg ver, vind ik, want daar kun je behoorlijk recente gegevens vinden, alhoewel je dan vaak heel veel al moet weten. Ze schijnen ook namen verwijderd te hebben van de indexen, de lijsten zijn nu veel korter.
Natuurlijk helpt het ons onderzoekers, als we veel gegevens kunnen vinden, en in Nederland hadden we veel minder problemen omdat het allemaal niet in het Engels is en Nederlands een moeilijke taal is.
Maar met Google kun je vertalingen krijgen tegenwoordig. En Open Archieven vertaalt ook, en zij en Family Search bieden je aan om je stamboom op te bouwen en je moet nu bij Family Search registreren met je geboorte-datum! Dus de vraag is, gaan we meer last krijgen met identiteitsfraude? Dan moeten we daar wat aan doen, zeker om mensen te beschermen die met geheugenverlies worstelen en het zelf niet meer kunnen napluizen of ze "gecloned" zijn.
Dus het lijkt me erg zinnig om gemiddeld 10 jaar toe te voegen aan de openbaarheidsgrenzen, zelfs al is de gemiddelde leeftijd bij overlijden nog steeds 76 voor mannen en 81 voor vrouwen.
Met vriendelijke groeten, Aaltje