Beste mevrouw Verheugen,
Die ervaring, aan te moeten horen dat men niet is "opengesteld voor buitenlandse bezoekers", klinkt inderdaad nogal opmerkelijk.
Maar over die andere mededeling die u te horen kreeg, "Alleen op verzoek en tegen betaling is men bereid voor mij op zoek te gaan naar gegevens in hun archivalia" - U bedoelt: op afstand, zonder dat u daar zelf bij bent of een actieve rol in speelt?
Met alle respect : dat is niets bijzonders, ook in Nederland niet; dat is de gewone gang van zaken, de alledaagse praktijk. Archiefinstellingen - zo is ook de ervaring in Nederland - zullen u met alle plezier, via hun behulpzame baliemedewerkers van de studiezaal, iets kunnen vertellen over het doen van onderzoek zelf, een verstandige methode van bronnen onderzoeken, te-werk-gaan en vastlegging; en u wegwijs willen maken in de enorme hoeveelheden van bij hen beschikbare bronnen / documentatie.
Maar het daadwerkelijke onderzoek in de archiefbronnen : daarbij wordt in principe toch echt verwacht dat de bezoeker van een studiezaal of website (bijv. de genealoog / stamboom-onderzoeker) dat zélf doet.
En voor wie daar geen belangstelling voor heeft ("alleen geinteresseerd in de uitkomst"), of geen gelegenheid, geen helder hoofd ("headspace"), geen geduld, geen tijd, of in zoiets simpelweg geen zin heeft : er is altijd in laatste instantie wel de mogelijkheid, dat een archiefinstelling op verzoek voor u onderzoek doet (dat blijft natuurlijk niet-ideaal, want (a) overbrengen wat je precies wel wilt weten en wat niet, is heel moeilijk; en (b) aan een archief kunt u nooit 100% van alle achtergrond-informatie overbrengen die u zelf in uw hoofd heeft, en die belangrijk/dienstig kan zijn). Maar voor de meeste mensen zal dit niet voor de hand liggen, want: (1) je weet nooit of dat nu wel zo'n goed idee is, onderzoek door een wildvreemde: of het wel oplevert wat het zou kúnnen opleveren, met de voorkennis die u zelf wel heeft; (2) je bent niet beschermd tegen teleurstellingen, of onbruikbare uitkomsten; (3) het is veel te leuk om zélf onderzoek te doen, en daarvan ook zélf de vruchten te plukken, het resultaat te ondervinden: dat loop je natuurlijk mis, als een wildvreemde voor je aan de slag gaat; en (4) zulk onderzoek op verzoek is peperduur. Dus voor pakweg 95% van de mensen simpelweg 'niet weggelegd' (het gaat tenslotte meestal om een hobby, geen eerste levensbehoefte). En of u blij bent met het resultaat van hun werk, is niet belangrijk: bij uw verzoek heeft het archief een inspanningsverplichting, maar geen resultaatsverplichting; waar u voor betaalt is het moeite doen, niet de uitkomst (zoals bij een paspoort-aanvraag bij de gemeentelijke afdeling Burgerzaken). Kosten kunnen dus enórm oplopen, terwijl u nooit vooraf weet of het iets aantrekkelijks oplevert (dat is voor wat het archief in rekening brengt niet van belang).
Voorbeelden:
Drents Archief https://www.drentsarchief.nl/onderzoeken/tarieven-onderzoek Per kwartier of deel daarvan: E 17,00 (dat is E 68,00 / uur)
Rotterdam, Stadsarchief https://stadsarchief.rotterdam.nl/tarieven Per 30 min., ongeacht resultaat: E 34,20
Zeeland, Zeeuws Archief https://www.zeeuwsarchief.nl/plan-je-bezoek/studiezaal/tarieven/ Per kwartier, met een maximum van 2 uur: € 18,25
Kortom: behulpzaamheid en de-weg-wijzen door het archiefpersoneel is vanzelfsprekend en gratis (daar betaalt u immers belasting voor; het zijn overheidsinstellingen) ; het daadwerkelijke archief-onderzoek zult u in beginsel echt zélf moeten doen... Maar natuurlijk wensen wij u wel toe, dat u daarbij met alle mogelijke égards en goede dienstverlening wordt ontvangen. Veel succes!