Nee Ton, Ik ken de volledige namen niet, zou graag de huwelijksdata en namen kennen en de geboortedatums van tante Fie en tante Marietje, opa Toon ken ik ook niet, jammer. Moet eerlijk zeggen dat ik wel vaag herinner dat ik vroeger met Opa en Oma op bezoek ging bij Indische mensen, er stonder rieten stoelen wat wij nu als relax tuinstoelen beschouwen en er was een papagaai en/of andere vogels, het rook er altijd naar heerlijk eten en als kind kreeg je natuurlijk allerlei lekkernijen, zoasl zoete harde rijstkoekjes. Is uw Oma jonger als mijn Oma (geboren 1911)?. Ik zal de foto's ook moeten inscannen maar dat is geen probleem, daarna kan ik ze zelf afdrukken en versturen. Ik heb ook een foto van mijn Oma met twee meisjes als jong meisje misschien zijn dat dan Marietje en Fie. Ze is daar schat ik 15 jaar, ik dacht dat het haar vriendinnen waren.
Ook een foto uit Medan waar ze in een typisch Indisch rijtuig zit, de naam ben ik even vergeten. Deze foto's heb ik destijds zelf uit de schoenendoos meegenomen, helaas veel te weinig, heb er toen niet beij stilgestaan. Ik zou het liefst de trouwfoto van mijn Opa en Oma in mijn bezit willen krijgen, misschien had uw Oma deze in haar bezit.
Ik kan u wel zeggen wie de vader van mijn Oma was, ik zou hem herkennen van de foto. We kennen elkaar niet maar toch zijn we verbonden door de verre familiebanden. Ik heb geen Indisch uiterlijk omdat mijn vader die in Soerabaja geboren is (1940) ook net als mijn Oma (tante Ellie) overwegend een blank uiterlijk met blauwe ogen heeft. Toch heb ik de typisch Indische hurkzit in de tuin, altijd gehad als ik tuinierde, nooit bij stil gestaan dat het vanuit mijn roots is. Het uitzoeken van de familie geschiedenis is spannend maar ook tragisch, vooral omdat mijn Oma me nooit heeft willen en kunnen vertellen wat zij allemaal hebben meegemaakt. Ik heb ook nog een broer die nog wel contact heeft met mijn vader en via hem de nieuwe foto's kreeg, en zo kreeg ik ze ook weer. Wij zijn de enige kleinkinderen van mijn Opa en Oma, mijn broer heeft geen kinderen en ik een dochter. Toch wil ik de familiegeschiedenis opschrijven en bewaren anders gaat alles verloren...Gelukkig heb ik in 1983 alle Indische recepten van mijn Oma geleerd door samen met haar te koken en zonder instantmiddelen de gerechten die zij van haar kokkie in Soerabaja had geleerd te koken. Nog altijd heb ik in mijn aanrechtkastje de fles rozenstrooplimonade staan. Mijn Opa en Oma zijn met kleine herinneringen zoals het doosje wiebertjes dat mijn Opa altijd had en dat nog steeds te koop is vrijwel elke dag in mijn gedachten. Daarom zou het voor mij van grote betekenis zijn als u zich ook nog kleine huiselijke dingen kunt herinneren van uw Oma, de zus van Mijn Oma en haar beleven en leven in Holland.
Vriendelijke groet, Elvi