Otto Kunhardt werdt bij dispositie van het Departement van Oorlog van 29 oktober 1832, no 21, benoemd tot Officier van Gezondheid 3e klasse met bestemming Oost-Indië. Op 30 maart 1833 zou hij op het schip de Sophia van het Nieuwe Niedorp wegvaren en op 15 augustus 1833 in Batavia aankomen. Graag zou ik willen weten:
a. wanneer Otto na de dispositie in Nederland aankwam;
b. waar hij de tijd tot inscheping verbleef;
c. wat hij die tijd heeft gedaan (opleiding in tropische ziekten?);
d. wat voor schip de Sophia was;
e. welke route de Sophia heeft gevaren (met stops).
antwoord B en C
wachten tot de boot gaat in Nieuwe Diep.
antwoord D
a. wanneer Otto na de dispositie in Nederland aankwam;
Volgens de Rijks Almanakken is Otto in Nederlands Indië gebleven en daar in 1867 overleden.
Of bedoel je wanneer hij vanuit Lubeck naar Nederland kwam?
Beste Frank F,
Voor mij allemaal nieuwe informatie. Inmiddels weet ik ook waarom schepen werden gekoperd. Waar ik nog niet helemaal uit ben is waarom het schip door de straat van Sunda zeilde. Kennelijk passeerde het schip Sumatra aan de zuidkant en niet zoals verwacht via de straat van Malacca. Bedankt zover.
Beste Frank P.,
Bedankt voor je informatie. Ik bedoelde inderdaad de periode dat hij vanuit Lubeck naar Nederland kwam. Als je die voor me hebt, heel graag.
Frank P. moet zijn Frank van der Kaa. Informatie dus over de periode Lubeck - Nederland. Verder ben ik ook geinteresseerd in de drijfveren van Otto. Wat moet een Duitser in Nederlandse krijgsdienst?
Drijfveren van Otto:
Duitse artsen trokken in de 19e eeuw in grote getale naar Nederlands-Indië, omdat er een chronisch tekort was aan medisch personeel bij de Nederlandse koloniale dienst (KNIL) en Duitsland een 'reservoir' van goed opgeleide artsen bood. Tussen 1815 en 1884 werkten er naar schatting 300 tot 320 Duitse artsen en apothekers in de Oost, waarmee zij de grootste groep niet-Nederlandse Europese artsen in de kolonie vormden.
- Groot tekort aan Nederlandse artsen: De 19e-eeuwse gezondheidszorg in Nederlands-Indië was onderontwikkeld en de sterfte onder militairen door tropische ziekten was enorm. Omdat Nederlandse artsen niet in voldoende mate naar de tropen wilden, adverteerde de Nederlandse overheid in het buitenland, met name in de Duitse staten.
- Carrièremogelijkheden en avontuur: Voor jonge Duitse artsen bood Indië een kans op snelle promotie en een eigen praktijk, wat in het toenmalige Duitsland lastiger was. Sommigen zochten avontuur of vluchtten uit werkloosheid.
- Hoge Duitse vertegenwoordiging: In de piekperiode (rond 1845) bestond meer dan 50% van de medische koloniale dienst uit Duitse artsen.
- Wetenschappelijke interesse: Duitsers waren vaak gedreven door wetenschappelijke nieuwsgierigheid naar tropische ziekten en de inheemse flora en fauna.
Beste Frank,
Bedankt voor je uitvoerige exposé.