Door letters in het onleesbare woord te vergelijken met letters in een leesbaar woord kom je er in dit toch wel makkelijk leesbare handschrift wel achter wat het moet zijn. Zo zijn de l, de e, en de r in fleuris hetzelfde als in leendert, een regel erboven. De s komt dan weer overeen met de s in was en in nevens, een regel eronder. De u is kenmerkend vanwege de haal boven de letter, enzovoort.
In Aechtgien zit dus nog verder de i.