In het Nationaal Archief vond ik het volgende :
Via de Staten Generaal werden er vaak Nederlandse gezanten en consuls overzee gestuurd die zich in een ander land formeel moesten legitimeren.
Dit zijn de legitimatiedocumenten die ze hiervoor meekregen tot het jaar 1811 en waarmee ze ook hun Nederlanderschap konden bewijzen:
- Akten ad omnes populos en paspoorten. Dit waren brieven waarin een gezagsdrager aan alle andere gezagsdragers verzocht vrije doortocht te verlenen aan de goederen en de persoon van de drager en hem te vrijwaren tegen geweld. Met de akte ad omnes populos kon de gezant zijn volkenrechtelijke status bewijzen. Paspoorten gaven hem een extra bescherming, die hij vooral nodig had wanneer hij een land moest passeren dat in vijandschap verkeerde met het land van zijn bestemming.
- Credentialen (geloofsbrieven of brieven van credentie) waren in zeer algemene termen gestelde brieven waarin de afzender aan de geadresseerde liet weten, dat hij een met name genoemd persoon in een zekere rang naar hem had afgevaardigd en waarin hij hem vroeg diens komst voor aangenaam te verklaren, hem in zijn kwaliteit te erkennen en geloof te hechten aan alles wat hij namens zijn opdrachtgever zou zeggen. Geloofsbrieven waren persoonsgebonden. In de Europese diplomatie ging de geloofsbrief soms vergezeld van een particuliere aanbevelingsbrief van de vorst. Zo'n aanbevelingsbrief werd niet als een formele geloofsbrief, maar als een uiting van wellevendheid aangemerkt. In de Republiek was het de prins van Oranje die dergelijke brieven wel eens aan de gezanten van de Staten-Generaal meegaf.
Een pdf van het document is te downloaden als u onderstaand archiefdocument opzoekt ( de link werkt helaas niet ) en daarna op Download inventaris als pdf klikt ( links onder de tekst)
