Dag Agnes,
Egeland trad op 2 aug. 1781 als tamboer toe tot het Regiment Nationalen Nr. 9 [voorheen Rechteren]. Dit regiment stond sedert 4 juni 1778 onder bevel (of was eigendom) van Hans Heinrich August, baron de Sommerlatte. Het was in die tijd niet ongebruikelijk het regiment aan te duiden met de naam van de bevelhebber (c.q. de eigenaar). In 1790 kwam dit regiment onder bevel van Willem Karel Hendrik, graaf van Randwijck. Onder deze bevelhebber lijkt Egeland in 1793 nog deel te hebben genomen aan de bewaking van Brabands grenzen in een poging de Franse generaal Pichegru, die in de Oostenrijkse Nederlanden (nu België) de Britten en de Oostenrijkers had verslagen, te ontmoedigen de
Nederlanden binnen te vallen. Op 2 februari 1793 gaat hij echter al met paspoort, m.a.w., met verlof. Wellicht dat zijn staat van dienst opheldering kan verschaffen over zijn deelname aan de 'Gedane Veldtogten' in Braband 1793 & '94. In 1799 vinden we hem ten tijde van de Engels-Russische inval terug in NoordHolland bij de Bataafse Artillerie-Trein, een onderdeel dat het transport verzorgde van het materieel van de Artillerie te Voet, zoals kanonnen, munitiewagens en caissons.
Op 12 december 1813 meld hij zich als 49-jarige vrijwillig aan bij de Landstorm om deel te nemen aan de Blokkade van de vesting Delfzijl, die dan nog door de Fransen bezet wordt gehouden. Onder 'Gedane Veldtogten' wordt meegedeeld dat Egeland in 1813 ook nog voor de door de Fransen bezette vesting Coevorden heeft gestaan. Dat is niet uit te sluiten, maar ook hier zou zijn staat van dienst opheldering kunnen verschaffen. Op 7 mei 1814 gaven de Fransen de vesting Coevorden over. Egeland heeft tot de overgave van de vesting Delfzijl aan de Blokkade deelgenomen. Op 23 mei 1814 marcheerde het Franse garnizoen uit de vesting. Met de overgave van Delfzijl kwam defintief een einde aan de Franse bezetting in ons land. Egeland werd op 24 augustus 1814 als tambour ingelijfd bij de 3e Kompagnie van het 34e Garnizoens-bataljon. Op 3 juli 1815, niet lang na de slag van Waterloo, gaat hij met paspoort, en, zo het zich laat aanzien, nu definitief.
De gegevens uit het beschikbare 'genver-bestand' lijken mij ietwat summier en niet helemaal volledig. Om exact na te gaan hoe Egelands militaire loopbaan zich heeft voltrokken, is het belangrijk zijn 'staat van dienst' op te zoeken. Dat zou bij het NA in Den Haag moeten lukken.
met vriendelijke groet,
Cees Hofsteenge