Voor scandinavische talen is gebruikelijk, als de juiste tekens niet beschikbaar zijn:
æ/ä = ae
ø/ö = oe
å = aa (dit was ook de oude spelling in het Deens, zoals nog wel in namen: Aalborg, Kierkegaard)
Het is wel zo dat deze drie letters in de scandinavische tellen echt als andere letters gezien worden. Het Deense alfabet ...x, y, z, æ, ø, å. Ook zo gesorteerd in bv. een woordenboek. Dat in tegenstelling tot Duits waar ä, ö, ü, ß worden behandeld als varianten van a, o, u, ss.
Wat betreft talen met een cyrillisch alfabet is de transliteratie afhankelijk van de doeltaal. Bv. Gorbatsjov (nl.) Gorbatschow (du.) Gorbaczow (pol.) etc. Ook kan gekozen worden voor de internationale, westenschappelijke transliteratie Gorbačëv. (Maar dan zit je weer met andere 'bijzondere' tekens, en de relatieve onbekendheid van č, vergeleken met een voor alle Nederlandse lezers duidelijk combinatie tsj.)
Een transliteratie is steeds gebaseerd op de uitspraak van de losse letters. Niet de uitspraak van de letters zoals die nogal kan verschillen: naargelang waar de klemtoon ligt, of de letter aan het eind van een woord komt, en eventuele palatalisatie door bepaalde klinkers. Anders zouden bv. een Nederlandse vorm krijgen als: Gerbatjof oid.