Amsterdammer, je bent geweldig!
't Eerste wat in mij opkomt: "Aha, máár hij is wél de vader!"
Toch netjes van hem, om zijn zoon te erkennen, dat deden ze lang niet allemaal in die omstandigheden! Echt, die jongen nam wel zijn verantwoordelijkheden. 't Was vast en zeker een hele lieve man.
Petrus Isaäc was natuurlijk nog student geneeskunde in Leiden en studenten toen zullen het wel niet veel beter gehad hebben dan de studenten nu.
Nu wil ik helemaal het naadje van de kous weten, hoe het verder is gegaan met haar, maar ook met hem.
Want, hoewel ze waarschijnlijk nooit getrouwd zijn vanwege het standsverschil - en dat heeft nog héél erg lang gespeeld hier in de Achterhoek - hij hoort wel een beetje bij mijn familie.
Dinsdag heb ik een afspraak in Zevenaar met de archivaris, ik begin daar maar eens te zoeken. Want ooit moeten ze elkaar voor het eerst ontmoet hebben! En ik moet er nog achter komen wie Wilhelmina Maria was, wie haar ouders waren, want dat weet ik ook nog steeds niet. Ik heb nog wel een ongetrouwde Wilhelmiena, geboren op 4 oktober 1815 waar ik nog verder naar op zoek moet in de bevolkingsregisters van Hengelo.
Heel erg bedankt dat je dit voor me hebt opgezocht en zo gauw ik weer wat meer weet laat ik het horen.
Wat hebben we toch een leuke hobby!
O, nog even een vraagje - heeft Wilhelmina Maria de acte van erkenning ook ondertekend of kon ze niet schrijven? Want de Vordense Groot Enzerinks konden allemaal schrijven, die uit Hengelo konden dat niet. Dat geeft al weer een kleine aanwijzing in welke hoek ik haar moet zoeken.
Groeten, Wilma