Is genealogie (nog) leuk? Als enigszins bejaard genealoog (ik begon in 1972) een wellicht even prikkelende reactie.
Het antwoord moet zijn: blijkbaar niet. Dat wil zeggen, als genealogie is:
- alles wat je wilt gratis ontvangen;
- met zo weinig mogelijk moeite;
- zoveel mogelijk feitjes in de kortst mogelijke tijd in een database proppen;
- van mopperen houden.
Zo kan ik misschien nog wel een tijdje doorgaan met negatieve dingen bedenken. Ik denk dat de vraag die iedereen zich moet stellen is: hoe masochistisch ben ik? Want als genealogie zo een drama is, zo vreselijk is, zo verschrikkelijk is, en je blijft het doen, tsja.... dan ben je wel een masochist zeg!
Of zijn er mensen die je dwingen om met je stamboom bezig te zijn? Dan zou ik zeggen: doe aangifte bij de politie. Want als arme zielen gedwongen worden om hun stamboom uit te zoeken, dan is er vast wel een wetsartikel dat die dwang verbiedt. En als dat wetsartikel er nog niet is, dan zal een kamerlid vast wel willen scoren om er een initiatiefwetsvoorstel van te maken!
Dat is pas een win-win situatie: je lost een probleem op, en je haalt er ook nog een vermelding in de parlementaire geschiedenis mee! Gefeliciteerd!!
Mensen, het is een HOBBY, een tijdspassering. Zolang je de dokter buiten de deur houdt, je al je huisvestingskosten kunt betalen, je kunt beschikken over eten en drinken, je alle andere voor de voortgang van het leven noodzakelijke dingen kunt blijven doen, dan is dit alles toch betrekkelijk. We noemen dat wel eens een luxeprobleem.
In tegenstelling tot wat ik hierboven stelde, ga ik er van uit dat iedereen volstrekt vrijwillig bezig is. Leuk toch?
Gaat altijd alles goed? Nou nee, ik was laatst bezig in WieWasWie, en na de zesde keer eruit gegooid te zijn met de op zich hoopgevende mededeling "probeer het over een paar minuten nog eens" heb ik het opgegeven. Ik ben iets anders gaan doen. Toevallig wel genealogie, want de website van het archief in Tholen werkte wel goed. Maar ik had ook een boek kunnen gaan lezen, mijn zus kunnen bellen, een wandelingetje maken.
Mag er geen kritiek geuit worden? Mag best, ik zou zeggen: graag zelfs. Maar wel zo zakelijk mogelijk, en altijd met het idee dat het moet bijdragen aan een realistisch doel. Alleen in de wereld van J.K. Rowling (voor hen die zich afvragen wie dat is: de bedenkster van Harry Potter
) is toveren een realistische optie. In de wereld van de Muggles blijft het aanmodderen.
Het leven zit nu eenmaal vol teleurstellingen. Het hangt er maar vanaf hoe je er mee om gaat. Oops...
wat zeg ik nu, het leven vol teleurstellingen? Niet echt, het leven zit vol uitdagingen en verrassingen. Neem het zoals het komt. Van voortdurend mopperen krijg je brandend maagzuur, je slaapt er slecht van, en het is slecht voor je bloeddruk.
Chillen luitjes, take it easy man...
En nu maar, lui achterover hangend, wachten op de horde die woedend over me heen valt...
Op zich hartelijke groeten van Hans van Felius,
- sinds 1972 met veel genoegen bezig met genealogisch onderzoek;
- dit jaar 35 jaar archivaris (in oktober, felicitaties zijn welkom).
En ja, ik blijf me verbazen over de mensheid. Dat doe ik al van ver voor 1972...