Beste Evert
In de jaren 60 reed er een voddenboer op een bakfiets dioor Utrecht, iedereen noemde hem gekke Bart.
Maar ik heb geen idee welke persoon daar nou achterstak.
Op internet te vinden onder mauritsstraat punt nl:
Een der dingen waarover ik me een ietwat schuldig voel is de manier waarop wij als kinderen deze man (zie foto) behandelden. De man met de pet, (hij kijkt naar de kamera) leeft nu niet meer, maar hij stond onder ons bekend als 'Gekke Bart'. Hij was de voddenman, en reed met zijn bakfiets door de Mauritsstraat. Minstens eenmaal in de week. Wij liepen achter hem aan, zo nu en dan, en bootsten hem na als kleine aapjes. Minstens eens per minuut klapte hij heel hard met zijn hand op zijn rechterknie en slaakte een kreet. "Ffffnaaa". Steeds dezelfde kreet. 'Ffffnaaa' riepen wij dan. We dachten dat hij het met opzet deed. Hij deed alsof wij niet bestonden. Ik denk dat hij dezelfde kinderpesterij ondervond in de andere straten waar hij langs kwam.
Veertig jaar later kwam ik tot de ontdekking dat deze arme man leed aan het "Gilles de la Tourette Syndroom". In 1968 liep ik hem toevallig weer tegen het lijf toen ik eens op de ouwe mart (Paardeveld) ging kijken op een vroege zaterdagochtend. Hopelijk heb ik deze foto van hem ongemerkt genomen, al lijkt hij direct naar de lens te kijken. Ik heb niet de moed gehad, mijn excuses aan te bieden. Maar hij leek geen dag ouder dan twintig jaren her.
De voorzitter van de Gilles de la Tourette Association in Canada is een zeer bekwaam neurochirurg in Vancouver. Hijzelf lijdt aan deze ziekte en een van zijn functies is het educeren van het publiek, waaronder bijvoorbeeld ook de politie, die deze patiënten wel eens schijnt te arresteren wegens onbeschoft gedrag jegens de autoriteiten. Het lijkt me een vreselijke aandoening.
Chris