Hallo,

Bij een vorige draad van mij had ik verteld dat ik 33 brieven had verstuurd naar Kramers in Arnhem. Waarvan ik 2 positieve reacties had ontvangen, dus familie. Ik kon een Kramer terugbellen voor een afspraak om gegevens uit te wisselen. Vandaag had ik een paar Kramers aan de telefoon, maar de reactie is zo lauw. Ik was toch echt vriendelijk aan de telefoon.
Nu weet ik dat ik enthousiast ben. In ieder geval de reacties vallen tegen.
Hoe doen jullie dat? Maken jullie alsnog een afspraak? Moet ik mij niet tegen laten houden?
Wat is jullie ervaring naar het zoeken van verre neven of nichten bijv.?

Een vriendelijke groet,

Karin

Hoi Karin,

Ik heb een positieve ervaring.
Een paar maanden geleden heb ik op de gok iemand gebeld van wie ik vermoedde dat hij een neef was.
Dat bleek te kloppen. Daaruit is mailcontact voortgekomen, waarin we veel gegevens hebben uitgewisseld.
Binnenkort bel ik hem, want hij wil graag een keer langskomen.
Maar als hij lauw was geweest, zou ik misschien niet langer hebben durven aandringen.

Als mensen er niet open voor staan, zou ik bij de eerste terughoudenheid stoppen. Ik zou vinden dat ik niet het recht had mensen langer lastig te vallen (in hun ogen). Niet iedereen heeft gevoel voor familiebanden, dichtbij of verweg.

Ik weet zelf ook niet hoe ik zou reageren. Niet dolenthousiast, via de telefoon. Ik zit er zelf eigenlijk niet echt op te wachten. Soms zoeken mensen dezelfde voorouders. Ik zie die personen dan ook niet als familie maar als personen met eenzelfde doel (voor een klein deeltje van hun leven dan). Dat vind ik leuk.
Ik zou zelf ook niet bereid zijn om al mijn gegevens op het internet te hebben (huwelijksdatum, aantal kinderen etc.). Dus ook per post zou ik een verzoek om info over mezelf niet inwilligen. Wel zou ik reageren als men zou vragen of ik ooit een stamboom had gemaakt. Die info deel ik graag.

Dus, mijn tip: niet doorgaan.

Hoi Keren,

Je antwoord sluit een een beetje bij me aan. Die meneer die ik belde vanavond, vertelde dat ik later in deze week mocht terug bellen. Het kwam hem deze avond niet goed uit.Maar een paar weken geleden, had hij zelf op mijn brief gereageerd. Dus er is wel een opening......Er is hoop!!
Alleen jammer dat ik zo een enthousiasteling als ik ben, in de familie (nog) niet heb aangetroffen.
Het blijft een solo-hobby.

Dank voor de reacties!

Karin

Hallo Karin,

Mijn allereerste stappen bij mijn onderzoek waren ook naar alle naamgenoten welke ik de telefoongidsen van Nederland vond in 1974 vragenlijsten toe te zenden. Ik had het geluk bijna alles terug te ontvangen. Maar de latere generatie was voorzichtiger met het verstrekken van gegevens. Echter onlangs kwam ik door het forum hier in contact met een kleinzoon van een van mijn opa's zusters, waarvan ik niet eens het bestaan wist. Hij was ook dol enthousiast aan het zoeken. Inmiddels via hem vele nieuwe gegevens en zelfs foto's van mijn overgroot-ouders. Meteen hem de gehele stamboom toegezonden, zodat we elkaar kunnen aanvullen. Tevens zend ik nu bij alle emails en ook in mijn msn (achter mijn naam) het adres van het stamboom-forum, zodat men kan zien wat het allemaal inhoud. En er komen positieve reacties van diverse kanten met daarbij nieuwe gegevens. Dus geef de hoop niet op, gewoon een beetje reclame erbij en het schijnt te werken.

Veel succes toegewenst
Groetend Robert

Hallo Karin
Ook ik heb zo'n 10 jaar geleden mijn naamgenoten opgebeld, van de 40 telefoontjes kreeg ik van 1 persoon een vervelende reactie, van de rest heb ik de gegevens gekregen, met een aantal is een warme vriendschap ontstaan.
Wat ik wel ervaren heb, is, dat je veel bij de mensen wakker maakt, het graven in het verleden kan soms heel emotioneel zijn, met die personen heb ik dan ook wat langer contact gehad en kwam de informatie bij stukjes en beetjes. Voor de kerst heb ik toen alle personen een kaartje gestuurd met de door mij gevonden stamboom gegevens, met als resultaat, dat hun familieverhalen naar mij toegestuurd werden, en dat is waar we het om doen, toch. Groetjes Paula Hartman

Voor het onderzoek naar mijn eigen naam, heb ik ook veel mensen opgebeld, misschien wel meer dan 100 mensen. Ook mensen wiens oma of opa familie was. Bijna alleen maar positieve reactie's. Ook resulteerden sommige in een bezoek of interview. Mijn ervaring is dat mensen niet snel reageren op een brief. Soms is het misschien ook beter te vragen of er iemand in de familie is die geinteresseerd is in genealogie of "dingen van vroeger", die kan dan van zijn of haar familietak de gegevens bijdragen.
Misschien nog een paar andere tips; bel op een tijd die de meeste mensen wel uitkomt. Niet te vroeg, niet te laat. Rond 20.30-21.00 bijvoorbeeld. Ook werkt het vaak om te zeggen dat je al heel veel gegevens hebt verzameld, beter dan dat je zegt dat je nog niet veel hebt. Er zijn ook veel andere manieren om gegevens te verzamelen bijvoorbeeld via krantenknipsels (grote verzamelingen NGV Weesp of CBG Den Haag) of de lokale krant in het archief/bib. of via persoonskaarten. Sommige mensen stuurde ik in ruil voor gegevens of als dank foto's of krantenknipsels. Ook als je goed geinformeerd van huis komt en dingen weet die ze zelf niet over hun familie weten kan mensen interesseren. Succes. En vooral niet opgeven.
gr. paul

Hoi Paul,

Al die tips die je noemt, daar heb ik rekening mee gehouden. En deze zijn mij bekend. Ik ben nog niet zover om een boekje op te sturen. Wel had ik aangeven, dat er al een website is waarop mijn stamboom staat. Dit is op Geneanet. Dit heb ik ook in brieven aangegeven. Eigenlijk heb al heel veel!
Op Digitaal Amersfoort is ook veel te vinden. Wat ik heb als ervaring, is dat het makkelijker is in het verleden te zoeken. Ik ben tot 1740 bij de Kramers en tot 1650 bij van Laar. Veel is op papier en digitaal te vinden.
Nu ben ik bezig naar het heden. En ga ik met mensen praten, die familie zijn. Best spannend. (ik werk in de psychiatire, het praten is mij niet vreemd hoor)

Bedankt voor het reageren.

Groetjes,

Karin