Beste mevrouw Weenink,
Wat u schrijft, "ik zal waarschijnlijk nooit echt weten wie mijn oma was", zo hoeft het misschien helemaal niet te zijn. --- Wij mede-lezers hier op het Stamboomforum weten óók niet wat uiteindelijk het resultaat zal zijn voor u, maar we kunnen alleen maar dingen bedenken/aanreiken die je misschien zou kúnnen proberen --- tenslotte wil iedereen in zo'n situatie zoals de uwe (die heel begrijpelijk is, en waarbij u alle begrip en hulp verdient) in elk geval zeker weten dat hij/zij van alles geprobéérd heeft, en dus zichzelf niets te verwijten heeft ("aan mij zal het niet liggen", denk je dan).
Wij denken die knaap Arie Noorlander dus op dat moment, 7 oktober 1920, even wég. Er kan van álles aan de hand zijn geweest : of Arie was op 7-10-1920 bij de geboorte van Cornelia helemaal niet in bééld, omdat Arie niet de biologische vader was, maar een ánder, misschien die Spanjaard. Wie weet, echter: misschien was de relatie met die Spanjaard toen al verbroken (uitgemaakt) terwijl er een kindje onderweg was, en was de Spanjaard weigerachtig/te lamlendig om zijn verantwoordelijkheid als váder op zich te nemen, en met Gerrigje te trouwen, of tenminste het kind te erkennen = juridisch de verantwoordelijkheid ervoor op je te nemen (zegt op zich niets over biologisch vaderschap).
Misschien ook was 't al eerder uit tussen die twee; of niet, maar wist Gerrigje op een dag simpelweg niet meer waar zij die Spanjaard zou kunnen beréiken met haar boodschap "Ik ben zwanger!", en heeft die man domweg nooit geweten dat zij zwanger was van zijn kind. Omgekeerd kan ook: waar is Gerrigje? Immers: Gerrigje en de Spanjaard zijn elkaar misschien in Rotterdam eens tegengekomen bij het uitgaan maar (de buurt rond de Schiedamse Dijk was bijvoorbeeld een druk uitgaanscentrum) ; maar zij zullen daarna ook weleens láng niet vaak hebben kunnen afspreken met elkaar (zij woonde bijv. nog in Krimpen, hij waarschijnlijk in Rotterdam zelf, waar hij werkte; openbaar vervoer was waarschijnlijk niet altijd te betalen; gewone mensen hadden tot vér na 1945 vaak geen telefoon, en brieven naar elkaar liepen altijd het risico om te worden 'onderschept' door familie, dus moesten waarschijnlijk via een vriend of vriendin gaan; in contact blijven met elkaar, tussen afspraakjes door, kon dus erg moeilijk zijn). Als de Spanjaard toevallig ook nog geen vaste werkplek had op de wal, maar zeeman was, dus zomaar maanden wég kon zijn, was 't helemaal een moeilijk contact... Al met al waren Spanjaarden in Rotterdam een alledaagse en vast ook wélkome verschijning; er zullen er daar ook rond 1919/1920 veel hebben gewoond. Natuurlijk wel met veel meer 'temperament' dan Hollanders.
Of dit alles was sowieso onmogelijk, en was weliswaar die Spanjaard zelf 100% van goede wil, maar wilde Gerrigjes familie hém domweg niet accepteren als partner voor hun dochter; maar: je zou dan immers nog kunnen "run away together" met zijn tweeen. Of, veel ernstiger nog, ook al wás die Spanjaard zelf 100% van goede wil: het zou toen, anno 1920, best weleens in Nederland juridisch onmogelijk kunnen zijn geweest voor die Spanjaard om dat kind te erkennen, of met de jonge moeder Gerrigje te trouwen, omdat misschien die Spanjaard al met een andere vrouw getrouwd wás (ergens anders al een huwelijk had lopen, thuis), en je dan dus niet kunt trouwen met die Gerrigje (het polygamie-verbod), en: als je zelf al met een vrouw bent getrouwd, als man juridisch ook niet bij een ándere vrouw een kind kunt erkennen.
En we kijken even naar de situatie op dat moment: oktober 1920, de jongedame Gerrigje Stolk uit Krimpen a/d IJssel is 9 maanden zwanger, en er is dan geen partner "in beeld" die met haar trouwt. Op dat moment woont ze nog in Krimpen, niet in Rotterdam: het kind is misschien het resultaat van elkaar tegenkomen bij het uitgaan in Rotterdam (dansen, wat drinken in een havenkroeg), of een feestelijk weekend Rotterdam van Gerrigje rond Kerst/Oud & Nieuw (waarschijnlijk), of van een dagje uit naar Krimpen van die Spanjaard (minder waarschijnlijk). Nou, een kleinere plaats anno 1920: benauwende sociale controle, roddel & achterklap, iedereen let op elkaar, ongetwijfeld word je afgekraakt in de kerk waar iedereen bij staat --- dus je "vlucht" naar een grotere stad, om daar het kind ter wereld te brengen. Rotterdam, Kraaminrichting. Komt tijd, komt raad. Ze komt daar binnen als hoogzwangere vrouw, en moet aan het personeel natuurlijk van álles uitleggen. Pas rónd die tijd -je moet toch wat- zal zij wel als de sodemieter zijn gaan zoeken naar een nieuwe relatie, een jongen die dondersgoed wéét dat hij eigenlijk "nu op de 2de plaats komt", aangezien het kind niet van hem is; maar dat hij via een huwelijk met Gerrigje ervoor moet zorgen dat 'het hebben van een kind' voortaan voor de buitenwereld "gedekt, verantwoord" is (huw. 5-2-1921).
Op het moment van geboorte heet het kindje (er is juridisch immers alleen een moeder) Cornelia Stolk. Daarvoor, tussendoor, is Gerrigje blijkbaar ook nog even aan de slag geweest als dienstbode in Alphen a/d Rijn, alleen is de registratiekaart blijkbaar nog niet online te bekijken: https://gemeentearchief.alphenaandenrijn.nl/collectie?mivast=105&mizig=100&miadt=105&miview=tbl&milang=nl&misort=dat%7Casc&mistart=300&mip1=Stolk
De geboorteakte is het waard om goed uit te spitten:
Dan de vermelding van de baby in het bevolkingsregister, heel even (tot het huwelijk) als Cornelia Stolk, zoals hierboven al eens geillustreerd:
https://samh.nl/bronnen/genealogie/deeds/be9519fb-3c58-f57d-f369-35d0f4d2129f?person=1b584087-8310-1b02-8570-63fe1c0400e6
En, hocus-pocus-pas, bij de vermelding van het nieuwe gezinnetje in het bevolkingsregister, na het huwelijk met Arie Noorlander, duikt de baby ineens op als Cornelia Noorlander (naast 2 andere, jongere blagen, die waarschijnlijk dan wel Arie als biologische vader zullen hebben; in 1926 zal er nógeen volgen) :
--- Vanzelfsprekend zult u voortaan letterlijk álles moeten gaan verzamelen, wat u maar over uw familie "te pakken kunt krijgen" (d.w.z. niet alleen bewaren, alles heel precies noteren, en overzichtelijk ordenen wat er is, maar ook zelf actief op zoek gaan naar nieuwe vondsten; hier op het Stamboomforum zal men u daar graag bij helpen). Overal zult u daarbij natuurlijk ook weleens fouten, misverstanden en onjuistheden tegenkomen, maar daar moet u zich niet door laten ontmoedigen... zie bijv. https://www.uittien.nl/04a-frm3.htm .
--- Probeert u ook vooral het complete "spoor" van uw Oma's leven door de tijd heen te volgen, in allerlei vermeldingen van haar in oude bevolkingsregisters tot 1939: te zien op allerlei archief-websites, of ter plekke bij die archieven (hier op het forum kunt u altijd hulp krijgen, of aanwijzingen in de goeie richting). Voorbeeld, uit de periode 1926-1930, toen het ouderlijk gezin van Cornelia in Ouderkerk a/d IJssel woonde: https://www.openarchieven.nl/smh:653ae092-1714-4e44-8338-51a4ed32317f/nl (de afbeelding zélf hier op het Stamboomforum 'vertonen' is niet de bedoeling, aangezien het niet vaststaat dat álle personen vermeld in dit document niet meer in leven zijn; privacyregels AVG / huisregels Stamboomforum).
--- Leest u bij uw onderzoek toevallig iets over overleden familieleden, vraagt u dan vooral steeds bij het CBG in Den Haag (voor een paar euro) een uittreksel aan van hun persoonskaart (1939 - okt. 1994) of persoonslijst (vanaf okt. 1994) uit het bevolkingsregister ( https://cbg.nl/bestellen-cbg/uittreksels-nro/uittreksels-pkpl/ ), want die bevatten vaak een schat aan informatie, waarvan je heel veel kunt opsteken. Zie het voorbeeld, hieronder links:
--- Eén ding is ons niet duidelijk, misschien zien we iets over het hoofd; u schrijft: "Mijn oom (de broer van mijn moeder; Joop Vuik -overleden-) had gitzwart haar en zeer donkere ogen." Had die heer Joop Vuik misschien zelf ook kinderen, aan wie u nu, anno 2024, iets kunt vragen?
--- Waar u nog aan zou kunnen denken, qua mogelijkheden, is bijvoorbeeld:
- in december 2023 kwam mevrouw Anneke_12 hierboven met een tip over het archief van de Kraaminrichting / Rijkskweekschool, https://www.nationaalarchief.nl/onderzoeken/archief/3.12.09/invnr . Zo te zien is dat archief een góudmijn en schatkamer, met allerlei aantekeningen over patienten e.d. (naamklappers vanaf het inventaris-nr. 673A). Net als tegenover verpleegkundigen en artsen: een patient praat veel, en moet over van álles mededelingen doen, die dan worden genoteerd. Allicht kan het zijn dat jonge moeder Gerrigje Stolk daar iets over de biologische vader (een Spanjaard?) heeft verteld; dat lijkt mij zelfs waarschijnlijk. Of dat bewaard is gebleven, is natuurlijk de moeite waard om uit te zoeken. - Heeft u dat archief intussen ingekeken, op de studiezaal van het Nationaal Archief in Den Haag?
- een interessante bron om uit te spitten is in dit soort gevallen altijd het Gezagsregister, vroeger Voogdijregister, waarin aantekening wordt gehouden van de beslissingen van allerlei autoriteiten (rechter, officier van justitie, Voogdijraad, Kinderbescherming, enz.) over zo'n kind. Een kind dat juridisch alleen een moeder had (op papier geen vader) stond onder toezicht van zulke instanties, voor bestwil van moeder en kind, dus zulke beslissingen zijn er zeker geweest. Je leest aan zo'n voogdijregister-kaartenbak-kaart ook allerlei maatregelen af, waarvan misschien nog dossiers zijn bewaard, maar na 100 jaar zal die kans klein zijn. Toch kan zo'n kaart heel interessante informatie opleveren. De geboorteplaats van baby Cornelia was Rotterdam, dus het was het Kantongerecht Rotterdam dat dit Voogdijregister in 1920/'21 bijhield; dus dit zal het archief zijn waar die set voogdijregister-kaarten (o.a. die over Cornelia) naar is overgeplaatst: https://www.nationaalarchief.nl/onderzoeken/archief/3.03.63/invnr/%401.2~1.2.2~1.2.2.1~6447-6647?query=kantongerecht+rotterdam&search-type=inventory&start=0&searchAfter=3112%2C%401.2~1.2.1~1.2.1.1~3079 (de set kaarten tot eind oktober 1920 ligt daar onder nummer #6473). Daar zou ik zéker achteraan gaan, als ik u was --- je weet nooit wat voor mooie nieuwe informatie je tegenkomt.
- Gerrigje zelf zal misschien arm zijn geweest, en een pasgeboren baby verzorgen kost veel aandacht, zorg, moeite en geld; allicht zal een beetje ondersteuning op medisch/financieel gebied welkom zijn geweest. Misschien heeft Gerrigje zich vóór het huwelijk werd gesloten in februari 1921 tot de Gemeente (afd. Sociale Dienst, of Maatschappelijk Hulpbetoon), een zorginstelling (Kruisvereniging, Gele Kruis e.d.) of een kerkelijke instelling (bijv. Diaconie, kerkeraad) gewend om hulp: ook daar kan zij, om die ondersteuning te krijgen, misschien iets hebben verklaard over de biologische vader; dit kan in een dossier terecht zijn gekomen, welke documenten dan misschien nog bewaard zijn gebleven. Allemaal natuurlijk razend interessant om achteráán te gaan. Het archief voor Krimpen aan de IJssel is het Streekarchief Midden-Holland: https://samh.nl/
- juist de tijd vóór de geboorte van het kind op 7-10-1920, en het huwelijk op 5-2-1921, is interessant als u iets wilt uitzoeken. Heeft u al gekeken wanneer (voor dat huwelijk) de ondertrouw was? (bezegeling van de verloving). Dat moment waarop in principe vaststond dat Gerrigje en Noorlander zóuden gaan trouwen is interessant: je zou dan een soort tijdlijn kunnen maken van ''beslissingen" van Gerrigje.
- is er misschien een overzicht van alle vreemdelingen (niet-Nederlanders, hier gekomen voor werk) in Rotterdam rond 1919/1920, bij het Stadsarchief daar? https://stadsarchief.rotterdam.nl/ . Zou je misschien allerlei stokoude register-boeken van vreemdelingen (toen nog echt een politietaak, vaak ook echt door een afdeling die Vreemdelingenpolitie heette) kunnen nakijken op namen: of er misschien ergens een paar Spaanse familienamen in voorkomen? (Je zou op die manier de "kring van mannen die in aanmerking komen" al voor een goed deel kleiner kunnen maken, overzichtelijker.) Jazeker, je weet nooit of het wat oplevert, maar dat zóu je kunnen doen: zie bijv. Stadsarchief Rotterdam, archieftoegang 63: Archief van de Gemeentepolitie Rotterdam, gedeelte: Inventaris van het archief van de Gemeentepolitie Rotterdam,1845-1949, https://hdl.handle.net/21.12133/146D40CDEE7D46CC8D16DF8AB3C9CF2F
___________________________________
Geef dus vooral de moed niet op. Nuchter en onvermoeibaar verder gaan, vooral niet teveel emoties, geen haast, neem ruim de tijd; zeker niet verwachten dat alles 'op internet' op te lossen is (u zult echt weleens 'eropuit' moeten in de 'echte wereld', naar bijv. een archiefinstelling) ; álles willen verzamelen wat er over uw Oma te vinden is, én steeds goed bijhouden wat u allemaal uitgeprobeerd heeft, en wat dit voor informatie heeft opgeleverd (om dubbel werk te voorkomen) ; gewoon continu praktisch om u heen blijven kijken, wat er zoal nog allemaal uitgezocht zou kunnen worden. Er is hoop! :)