Beste Martin.
Misschien kun jij of iemand anders mij verder helpen.
Ik ben op zoek naar de reden waarom mijn opa pas na 18 jaar door zijn moeder werd erkend.
ik zal de tekst van de geboorte akte van mijn opa weergeven.
Johannes de Graaf, (mijn opa's grootvader) oud64 jaar, arbeider, wonende alhier, bij de geboorte vertegenwoordig geweest,verklarende,dat van Johanna Cornelia de Graaf, zonder beroep, wonende alhier op den 30-09-1890 des morgens zes uur is geboren een kind van het mannelijk geslacht,waaraan hij verklaarde de voornaam te geven van Johannes.
Bij akte op den 04-09-1908 voor ons ambtenaar van den burgerlijke stand alhier verleden, heeft Johanna Cornelia de Graaf wonende alhier, verklaard dit kind te erkennen voor haren natuurlijke zoon.
Het verbaasde mij dat Johanna mijn opa pas na 18 jaar kon erkennen, zover ik heb gezocht kon ik niet terugvinden of mijn opa bij de milities is geweest.
En ik heb begrepen dat wettigen na erkennen plaats vind, maar heb ook geen wettiging kunnen vinden.
Mijn opa is getrouwd in 1921 ver na de erkenning, dus de reden tot toestemming voor z'n huwelijk kan het ook niet zijn.
Ik betwijfel zelfs of deze cornelia wel zijn natuurlijke moeder was, daar mijn oma ooit aan familieleden heeft verteld ,dat mijn opa een kind zou zijn van een Italiaanse schoenfabrikant en een lifje van hem.
En daar die man van zijn buitenechtelijke kind afwilde,mijn opa bij Johannes de Graaf terecht is gekomen.
Nou wil het vreemde geval,dat in de geboorte aangifte Johannes wordt omschreven als arbeider, en bij zijn huwelijk in 1857(hij is dan 31 jaar) als schoenmaker!
Mag ik ervanuit gaan dat het verhaal van mijn oma klopt?, of is er een betere verklaring voor de laate erkenning van mijn opa door ( moeder) Cornelia.
Ik hoop dat jij of wellicht iemand een antwoord kent.