Vaak wordt door onze mede sneupers hun genealogie in boekvorm aangeboden.. een goed streven, ware het niet dat ook in deze boeken vaak volkomen onjuiste gegevens worden vermeld.

Zelf heb ik een dergelijk boek over een familie Kroes van 1762 tot heden... jaren geleden eens aangeschaft voor de -toen nog - prijs van fl. 15,-- ... 29 bladzijden groot en fotokopie..

Al op de eerste bladzijde begon de elleende.. ;) van de vier opgevoerde geboorte/doopdata van de kinderen van de eerst bekende voorvader waren er DRIE onjuist.. klakkeloos of in 't geheel niet de eerste de beste datum overgenomen van de doopboeken in het rijksarchief Fryslan - nu Tresoar - en dit gaat zo door.. kinderen van de oudste zoon.. allemaal onjuist en zelfs een die in het geheel niet bij Tresoar is terug te vinden...

Voor mij is het eenvoudig.. als je dergelijke boeken koopt, ga ALLES controleren... zeker als je gegevens zoekt van Fryslan.. Tresoar heeft veel op internet .. maar is ook niet altijd juist.. zoals ik zelf al een tiental malen heb ondervonden... met vermeldingen van onjuiste geboorte/doopdata en voornamen.. een voorbeeld.. Sipke GEERTS Pen  wordt op 24-12-1868 in Joure geboren als zoon van CORNELIS Pen en Minke van Dijk..  op 21-5-1892 trouwt in Tietjerksteradeel KLAAS CORNELIS Pen, zoon van Cornelis Pen en Minke van Dijk... oud 23 jaar.. genoemde Sipke Geerts was in 1892 OOK 23 jaar.. Navraag bij Tresoar leverde op... Ja, inderdaad een verscgrijving.. Sipke Geerts was getuige... en het ging daadwerkelijk om Klaas Pen..

Dus ook gegeven van Tresoar en bv. Genlias moeten met de nodige voorzichtigheid worden overgenomen...

Hallo Harry,

Er zijn heel veel publicaties waarin fouten te vinden zijn. Dat komt vaak door een tikfout maar ook onzorgvuldig uitzoeken van genealogische gegevens. Heb zelf een genealogisch boek dat in 2000 was uitgekomen, opnieuw alle personen nagetrokken aan de hand van originele stukken. Heel veel klopte niet: kinderen bij de verkeerde ouders, verkeerde voornamen, enz.

Ook op de sites van de betreffende archieven komt men fouten tegen, over het algemeen ook weer tikfouten. Daarom ook hier weer, altijd het origineel raadplegen. Maar, ook het origineel kunnen fouten zitten. Zo heb ik tijdens het hernieuwde onderzoek geconstateerd dat een overleden vrouw als man werd vermeld. Ook bij het overlijden van een man waarbij vermeld staan de ouders van zijn partner als zijn ouders.De fouten in originele stukken altijd vermelden in de genealogie. Personen van de archieven zullen de fouten in originele stukken op hun site NOOIT veranderen. Een aantekening van een ambtelijke dwaling zou wel wenselijk zijn.

Het is daarom altijd raadzaam om de ORIGINELE STUKKEN te RAADPLEGEN. Ook in rechterlijke en notariële archieven staan heel veel gegevens in over de voorouders.

Een ding staat vast: Een genealogie is NOOIT af, en er zal altijd wel een fout in te vinden zijn.

mvg, Masje II

Wat je schrijft geldt niet allen voor familieboeken, maar voor alle boeken. De voorbeelden die je aangeeft zijn extreem, dat wel, maar het doet niets af aan het feit dat er vermoedelijk geen boek bestaat dat foutloos is. Altijd kritisch lezen, nee ik moet zeggen, alle informatie die tot je komt kritisch bezien, zou het beste zijn. Het is vermoeiend, dat dan weer wel, maar doet niets af van de waarde van alles dat gepubliceerd wordt, want zo is het nu eenmaal met de westerse wetenschap gegaan: verder sleutelen aan wat een ander heeft bedacht. Als leest wat bijvoorbeeld Aristoteles voor "onzin" heeft neergepend in zijn Physica dan kun je moeilijk een glimlach onderdrukken. Toch wordt hij nog steeds gezien als een groot denker, waarnemer en analyticus juist omdat zijn navolgers hem tot op de dag van vandaag niet hebben neergesabeld (hoewel het soms weinig scheelde), maar zijn werk kritisch hebben bekeken en, naar vermogen, verbeterd tot op de dag van vandaag.

Het is te "toevallig" om te spreken van fouten, krijg steeds meer de indruk dat er naast slordig werken sprake is van "opzet".

De achterliggende reden is denkelijk spraakmakende stambomen die vol staan van familiewapens!, Daarnaast geven burg.standgegevens ook niet altijd houvast als het om invulling van beroepen gaat.

Ook dit gegeven kan je op het verkeerde been zetten, zeker als er sprake is van dezelfde voornamen. Derhalve hoeft er niet altijd sprake te zijn van "slordigheid" maar ligt de oorzaak meer in de opzoekmogelijkheid bij opzet stamboom.

Ik zou in dit verband niet willen spreken van ?fouten?, maar eerder over ?verschillen?.

Wie bewijst dat zijn/haar interpretatie van vermeldingen in een brondocument de juiste weergave is van een historisch feit? Wordt nog lastiger bij meerdere niet gelijkluidende brondocumenten. Elke mens heeft recht op zijn eigen waarheid. Overigens is een historicus en ook een genealoog een mens.

Beste Ton,

Zelf bezig met genealogie van de naam Vrielink en bij invoering van namen in mijn database kwam ik bij de eerste 200 vermeldingen al zoveel "fouten" tegen dat ik meer tijd kwijt was aan controleren dan aan invoegen van nieuwe namen!

Groten deels toe te schrijven aan slordigheden of weglaten van een tweede achternaam of voornaam, maar ik krijg ook stambomen onder ogen waarvan ik vooruit al weet dat het gewoon niet kloppen kan.

Ieder heeft recht op een eigen waarheid maar wat bereik je daar mee als het niet blijkt te kloppen?

Brondocumenten zijn inderdaad niet "heilig" kijk maar eens bij invulling beroepen wat daar ingevuld staat, ook de toenmalige ambtenaar was afhankelijk van aangeleverde gegevens en ieder was vrij op te geven wat hij/zij voor beroep uitoefende.

Maar willens en wetens stambomen op internet plaatsen die deels niet betrouwbaar zijn, en met de wetenschap dat het mensenwerk is, heeft voor mij weinig met genealogie te maken.

Even terug komend op het door mij genoemde "boekwerkje"... ik kan hier alleen maar uit opmaken dat de samenstelster van dit "geval" wel HEEL ERG SLORDIG te werk is gegaan.. Als er een paar foute vermeldingen instaan, enfin.. maar in dit geval is het bijna bij iedere genoemde persoon raak... Kinderen opvoeren die er niet eens zijn...  maar die waarschijnlijk met dezelfde achternaam/patroniem ergens zijn gevonden en dus maar als zeker bij een echtpaar werden vermeld.

Als dit voor 1811 gebeurd, is het moeilijk te controleren of deze kinderen reeds zijn overleden, maar als het echtpaar verder alle kinderen laat dopen en dan 2 of 3 niet... die wel vermeld worden... maar zonder geboorte/doopdata... dan is er wel iets mis naar ik meen.

Na 1811 is een en ander gemakkelijker te controleren... het hele archief doorspitten in de 10 jaren tabel op geboorten... en eventueel op huwelijk en overlijden..

Maar ook in mjn geval.. kinderen geboren NA 1811 zijn onvindbaar.. dus gewoon erbij "gedicht"...

Beste Harry,

Als dit voor 1811 gebeurd, is het moeilijk te controleren of deze kinderen reeds zijn overleden, maar als het echtpaar verder alle kinderen laat dopen en dan 2 of 3 niet... die wel vermeld worden... maar zonder geboorte/doopdata... dan is er wel iets mis naar ik meen.

Maar ook in mijn geval.. kinderen geboren NA 1811 zijn onvindbaar.. dus gewoon erbij "gedicht"...

Ik vind dit wel iets te kort door de bocht.

Ik heb in veel stambomen gemerkt dat de ouders, vaak arbeiders of dagloners, van hot naar her trokken. 7 kinderen op 4 verschillende plaatsen gedoopt. Wie kan dan zeggen dat ik een kind erbij dicht als ik zijn doop niet kan vinden? Idem voor de geboorte-inschrijvingen na 1811. Nog lang is niet alles online doorzoekbaar.

Wat te doen met een man, die trouwt, zijn ouders worden vermeld en zijn het echtpaar waarvan ik al 10 kinderen gevonden heb, maar niet die ene die daar trouwt. Mag ik die zoon dan niet toevoegen omdat ik zijn doop niet gevonden heb?

Ik ben het helemaal met je eens dat je voorzichtig moet zijn met het toevoegen van kinderen als je de doop- of geboorteakte niet hebt. Maar ik weet heel goed dat nog lang niet alles te vinden is.

Van de andere kant begrijp ik je irritatie als je met zo'n boek te maken krijgt en aantoonbare fouten tegenkomt. Ik zal denk ik ook niet snel een boek kopen.

Bij online stambomen neem ik altijd contact op met de maker om hem of haar op een fout te wijzen. Meestal is men mij dankbaar en wijzigt de gegevens. En zo moeten we er toch komen.

Groeten, Mirjam

Zolang dit wordt aangegeven zie ik niet in waarom je het niet zou doen. Plaats zelf een uitroepteken bij gegevens die niet geheel voor 100% nazoekbaar zijn wat iets anders is dan onbetrouwbaar. Misschien is er wel helemaal geen doopakte!

U heeft gelijk, voor mijn namen-index gebruik ik de vraagteken, op de afzonderlijke pag.'s gebruik ik de uitroepteken. Staat rustiger/leesbaarder!

Dit is wel een heel extreem geval. Ik zou 29 pagina's (fotokopien) overigens ook niet een boek willen noemen. Ik kom regelmatig mensen tegen die wat gegevens printen, nietje er doorheen doen en het dan een boek noemen. Dat is op zich prima, al was het maar om je gegevens met medeonderzoekers te delen, maar ik ben altijd oplettender dan bij "echte" boeken.

Mijn eigen ervaring is dat als iemand veel geld heeft uitgegeven om een boek bij een drukkerij te laten publiceren, de gegevens over het algemeen redelijk betrouwbaar zijn. Zinvol is het ook als men van plan is om een boek te laten drukken het manuscript door een tijdschriftredactie te laten lezen.

Dat wil overigens niet zeggen dat ik af en toe vaak foute gegevens in "echte" boeken zie. Fouten zijn onvermeidbaar, en wij moeten altijd oplettend blijven.

Beste Ko,

ik ben het met je eens als je een boek uitgeeft moet je toch wat zorgvuldiger te werk gaan.

Wijzelf, St. Uit Welke Beker, geeft altijd netjes aan dat niets in archieven is gecontroleerd door gebrek aan tijd.

Ik zou deze uitgave wel willen zien omdat wij namelijk alles wat lijkt op de naam Kroes proberen uit te zoeken. Daarom vraag ik ook naar de naam van de samensteller om het zo maar te noemen.

Wij hebben al zeer veel gegevens verzameld en uitgewisseld, maar mensen maken soms ook bewust fouten om dan later te kunnen zien of men iets overgenomen heeft.

Trouwens we maken allemaal wel eens fouten denk ik.