Een van de valkuilen van onderzoek in het verleden is: kijken naar vroeger met een bril van vandaag. Is een naam vandaag een scheldwoord? Was die naam 250 jaar geleden ook een scheldwoord? Kon een scheldwoord of een onfatsoenlijk woord in die tijd een familienaam zijn?
Mensen werden niet alleen vernoemd naar hun familie, hun plaats van herkomst of hun bezit. Soms werden ze vernoemd naar hun beroep, hun werktuigen of hun daden. Neem bijvoorbeeld een naam als "Ottervanger". Hier is volstrekt duidelijk wat het betekende. Kortweg had men hem natuurlijk ook "Otter" kunnen noemen. Iedereen in zijn dorp had geweten wie er bedoeld werd en niemand had er aanstoot aan genomen.
Zo kan het ook zijn met een naam als bunsing, bonsinc, etc. Je voorvader heeft misschien op bunzings gejaagd of iets opvallends met bunzings gedaan; een heel nest in één keer uitgeroeid, of zoiets. In elk geval iets dat bekend was bij zijn dorpsgenoten en dat hem onderscheidde van anderen. En dan zelfs zo dat men hem ermee ging identificeren.
Het hoeft hier dus niet om een scheldnaam te gaan. Let wel: het kwam vaak voor dat men iemand in het dorp bedacht met een soort goedaardige spotnaam als bijnaam, maar dat ging doorgaans niet over op de volgende generatie. Daarvoor was een goede familie-reputatie veel te belangrijk in die tijd. Iemand met een slechte reputatie hoorde er niet bij en ondervond minachting van andere dorpsbewoners. De naam van een (bunzing)jager kon natuurlijk wel worden doorgegeven. Dat was immers een heel mooi beroep.
Als een naam in de loop der jaren van betekenis veranderde en van een goede naam een onfatsoenlijke werd, zie je wel dat de familie de naam aanpaste. In Volendam was het woord pooier in vroeger tijd een normaal woord voor peur, een visserswerktuig. Verschillende mensen waren vernoemd naar dit gereedschap. Toen in de negentiende eeuw het woord pooier een andere, minder nette, betekenis kreeg veranderden sommige families hun naam van Pooier in Mooier of een naam die daarop leek, maar waarmee men in elk geval weer een goede reputatie kon hooghouden.
Als in het verleden de naam Bunsing als scheldwoord zou zijn opgevat lijkt het me logisch dat je toch minstens in enkele takken van die familie zo'n naamsverandering zou moeten zien. Als dat niet zo is, dan was het waarschijnlijk geen scheldwoord, maar een keurige familienaam.
Enne... stinken als een bunzing? Iedereen stonk als een bunzing. Daarmee onderscheidde je niemand. Het moet in die dorpen en steden destijds een waar "feest" van geuren geweest zijn. Voorals als het warm was.