Beste mensen, zomaar wat gedachten/overwegingen:

Vaak worden door instanties bepaalde akten openbaar gemaakt na het overleggen van een bewijs dat de betrokkene overleden is. Ik vraag mij daarom af, waarom overlijdensakten niet direct openbaar zijn. De akte zelf is namelijk, lijkt mij, het bewijs dat de betrokkene (..de overledene) overleden is.

Iets anders: mijn grootvader is een paar jaar geleden op 101jarige leeftijd overleden (geb. 1911). Ik vind het toch wel vreemd, dat als men deze wereld 100 jaar weet te overleven, opeens na die 100 jaar een bepaald recht op privacy ontvalt. (In bv. Duitsland is de termijn op geboorteakten dan tegenwoordig ook 110 jaar.)

Beste Kasper,

De termijnen van openbaarheid zijn indertijs vastgesteld om bepaalde ongewenste aktie van lieden  uit de maatschappij te vookomen. Even naar het gemeente huis en opvragen, wie er bijna honderd jaar zijn. Deze mensen dan zgn. een leuk cadeau aanbieden.

Bij overlijden is houden bepaalde lieden er geen rekening mee met het verwerken van het verlies van de  dierbare. Die lieden zijn bereid om nog voor de begravenis je te helpen bij de verkoping van je huis of bezittingen etc.

Er kunnen ook grote problemen binnen de familie in verband met verdeling van de erfenis.

Toen de termijn van honderd jaar voor de openbaarheid werd vastgesteld waren er nog nog maar zeer weinig mensen, die honderd werden.

Men ging er van vanuit dat  hieruit geen problemen in de maatschappij zouden ontstaan.

Ga je die termijn verhogen, dan krijg andere mensen die vinden, dat de termijn nog veel langer moet, want zij hebben in hun genealogie bepaalde dingen ontdekt, die volgens hun beter niet openbaar zouden moeten.

Eén van de  familieleden heeft in de gevangenis  gezeten voor een klein vergrijp of is van geloofsrichting veranderd.

Laat de termijnen zijn zo als ze zijn.

Groeten van Terkos

Even naar het gemeente huis en opvragen, wie er bijna honderd jaar zijn.

Zo werkt het natuurlijk niet. Wanneer je de openbaarheid van geboorteakten verruimt, kun je hooguit nagaan, wie er in april 1916 geboren zijn. Als je van kwade wil bent, is het een heidens karwei, om op basis daarvan te gaan uitvogelen, wie van die mensen er nog in leven zijn en dus binnenkort 100 hopen te worden.

Wat betreft openbaarheid van overlijdensakten: kwaadwillenden, die nabestaanden lastig vallen, maken al sinds mensenheugenis gebruik van overlijdensadvertenties en dergelijke, en hebben daar de originele akten van de BS echt niet voor nodig.

Overigens ben ik het met iedereen eens, die vindt, dat die openbaarheid zo inconsequent is als het maar zijn kan.
Een buurman (geb 1938)  vroeg me eens, of ik wat meer over zijn voorgeslacht kon vertellen. Ik vond binnen een minuutje de gezinskaart van zijn ouders, en wist hem te vertellen, dat zijn moeder 18 was bij zijn geboorte, en pas een jaar later met zijn "vader" trouwde. Hij was hevig ontsteld, dat ik dat familiegeheim zomaar even op internet vond. En daar kwam dus geen enkele niet-openbare akte van de BS aan te pas.

Ook de verkoop van kopiëen van persoonskaarten door het CBG is zonder meer in conflict met de openbaarheidstermijnen van de BS. Niet dat ik er bezwaar tegen heb, maar het is wel zo.

ik vind dat we de openbaarheids termijn net zo goed kunnen afschaffen. dood is dood en je moet wel een behoorlijke zieke geest hebben om iets met een akte te willen doen. verder is het tegenwoordig kinderspel door in de bevolkings registers en gezinskaarten en de persoonskaarten die je aanvraagt bij het CBG. de rest van de kinderen die na 1915 zijn geboren  te traceren. blijft alleen de huwelijks akte nog over. ik heb ook nooit begrepen waarom die regels er zijn ? dat men door een moetje of scheiding het schandaal in de familie krijgt is overdreven een echte genealoog krijgt dat wel boven water door te grasduinen in de kranten en door zijn verstand te gebruiken. En laten we eerlijk zijn schandalen maken de stamboom leuk maar een beetje eerbied zeker in zaken die korter geleden zijn is altijd op zijn plaats.

Gisteren 14:16 geplaatst in verkeerde draad:

• Ook loop ik er voor andere archiefgegevens tegen aan, dat openbaar/inzage niet altijd inhoudt dat je fotokopieën mag maken.
• In 2004 kreeg ik met bewijs van overlijden (<50 jaren geleden) inzage in het NS-Scheidsgerechtdossier 1959 van mijn vader. Toen ik vroeg om fotokopieën kreeg ik die van het Utrechts Archief pas na telefonische ruggespraak.
• Recent kon ik op het Apeldoorns Archief Kinderbeschermingsinstellingsdossiers inzien, 1 zonder toestemming (> 100 jaren) en 1 met toestemming/na bewijs van overlijden (anders niet > 75 jaren). Toen ik echter op een formulier de vraag of het voor publicatie (te eerlijk) ja met toevoeging mogelijk invulde, werd nadrukkelijk gezegd dat ik er geen foto's van mocht maken. For your eyes only: Hoe openbaar is openbaar?

Waarom staat dit bovenstaande bericht van  Martin nu in 3  topics ?

Zoals ik in mijn 1e zin aangeef, heb ik dit bericht over openbaarheid eerder abusievelijk in een verkeerde draad/topic geplaatst. In die andere draad heb ik hem kort na plaatsing hier al verwijderd.

Van een bericht over openbaarheid in een 3e topic is mij niets bekend.

Uiteraard vinden we allemaal dat mensen recht hebben op privacy. Maar vaak doet iemand een beroep op zijn privacy, terwijl zijn hele hebben en houwen

te vinden is op diverse social media (schoolbank, facebook etc). Wat stelt dan nog die privacy voor ???

• Hele Openbaarheidstermijnen BS hangen van inconsistenties aan elkaar.
• Paar jaar geleden kwam ik er op het Rotterdams Stadsarchief achter, dat overlijdensakten uit 50-er jaren ( w.o. die uit 1959 van mijn grootvader) inmiddels openbaar waren.
• In 2005 raadpleegde ik aldaar diverse woningkaarten, waarvan de gegevens na 1945 om privacyredenen waren afgedekt.
• Gisteren hoorde ik, dat gegevens nu slechts tot 1955 worden afgedekt. Ik vroeg daarom een woningkaart nogmaals op en kreeg een fotokopie waarop de gegevens achter mijn grootvader, grootmoeder en oom waren weggeknipt.
• Met name de weggeknipte gegevens achter mijn grootvader intrigeerde mij. Vermoedelijk is echter alleen zijn overlijdensdatum weggeknipt, terwijl zijn overlijdensakte uit 1959 een paar jaar eerder openbaar is geworden.
• Zoals eerder vermeld, kan ik helemaal geen chocola meer van maken van openbaarheidsbepalingen voor andere archiefstukken. Je mag ze wel inzien (al dan niet met bewijs van overlijden) en wel aantekeningen (al dan niet uitsluitend voor eigen gebruik) maken, geen of wel foto's (uitsluitend voor eigen gebruik) ervan maken, niet of slechts na nader overleg publiceren i.v.m. privacy van personen die 30 á 80 jaren geleden zijn overleden. Gooi het maar in mijn pet, hoewel iedere Nederlander behoort de wet te kennen!

Onder de BS vallen de akten die worden opgemaakt bij geboorte, huwelijk (tegenwoordig ook geregistreerd partnerschap), echtscheiding en overlijden.

Gezinskaarten, persoonskaarten, woningkaarten, etc vallen niet onder de BS en daar kunnen dus andere openbaarheidstermijnen voor gelden. Die termijnen kunnen strijdig zijn met de termijnen van de BS. Ik heb wel de indruk dat ieder archief weer een eigen invulling aan de openbaarheidsregels geeft. 

Zelf heb ik verschillende keren gemerkt dat grotere gemeenten gegevens makkelijker verstrekken dan kleinere. Toen ik de overlijdensakte van mijn overgrootvader opvroeg bij de gemeente Amsterdam (nog geen 25 jaar na zijn overlijden) kreeg ik die zonder problemen toegestuurd. De overlijdensakte van mijn overgrootmoeder (meer dan 40 jaar geleden overleden in de omgeving van Leiden) kreeg ik pas als ik kon bewijzen dat ik in rechte lijn van haar afstam. Uiteraard was daar bij de gemeente ook nog het nodige interne overleg aan vooraf gegaan. Nog niet openbare geboorteakten die ik opvroeg in Leiden kreeg ik ook weer zonder probleem.