Bij familie onderzoek stuit ik op het volgende:

Theo en Maartje (beide ovl.) krijgen (beter gezegd: erkennen) 2 kinderen: 

Tiny en haar broer (beide in leven). 

Tiny krijgt van haar moeder Maartje te horen dat Theo niet de vader is, maar later komt haar moeder hierop terug en trekt dit weer in. 

Tiny weet dus niet zeker of Theo haar vader was, ze heeft hem ook nooit gekend. 

Ook Tiny's broer weet niet zeker of Theo zijn vader is. 

Mijn vragen: 

Kan Tiny via een autosomaal DNA test te weten komen of Theo al dan niet haar vader was? 

Theo had een broer (ovl.). Deze broer had een zoon die nog in leven is, en tevens een kleinzoon die nog in leven is. 

Een DNA vergelijk met haar broer kan wellicht ook helpen? 

Ik hoop dat iemand me hierbij kan helpen, dank!

Als Tiny en haar broer dezelfde vader en moeder hebben, dan hebben zij gemiddeld 50% autosomaal DNA gemeen. Hebben zij niet dezelfde vader dan hebben zij ca.25 at-DNA gemeen (van hun moeder). Een goedkope autosomale test volstaat meestal.

Als Theo en Nelis dezelfde vader hadden dan hebben zij diens Y-chromosoom (zeg Y-DNA) gemeen en dan heeft ook de (klein)zoon van Nelis datzelfde Y-DNA. Dus als deze (klein)zoon van Nelis hetzelfde Y-DNA heeft als de broer van Tiny dan is normaal* gesproken Theo de vader van Tiny's broer. Dit kan met een Y-DNA test worden aangetoond. Maar wellicht kan ook hier worden volstaan met een autosomale DNA-test bij de zoon van Nelis: 

Nelis en Theo hadden als volle broers gemiddeld 50% autosomaal DNA gemeen. Nelis en Theo hebben ca. de helft (25%) hiervan aan hun kinderen doorgegeven, maar die helften zien er niet precies hetzelfde uit (vanwege de steeds weer andere recombinatie met het DNA van moeder). Daarom zou de zoon van Nelis als volle neef gemiddeld slechts ca.12,5% at-DNA moeten delen met zijn nicht Tiny en een iets andere 12,5% met haar broer. Indien de zoon van Nelis geen of nauwelijks at-DNA gemeen heeft met Tiny of met haar broer, dan is Theo niet de vader. 

Dus begin met 2 of meteen 3 autosomale testen. Als de uitslag twijfelachtig is (want het gaat om gemiddelde percentages en wellicht is er ook een verre verwantschap tussen bijvoorbeeld Maartje en de vrouw van Nelis), dan kan alsnog een Y-DNA test worden gedaan bij de twee neven (of bij Tiny's broer en diens achterneef). Of zoek voor de neven een test die at-DNA en Y-DNA combineert.  PS. Het is wel zo handig om alle tests bij hetzelfde bedrijf te doen.

*) ik schrijf "normaal gesproken" want denkbaar is dat een onbekende biologische vader een familielid was met hetzelfde Y-DNA.

Dat is een zeer duidelijke uitleg, hier was ik naar op zoek. 

Ik ga het voorleggen aan de betrokkenen en kijken of we hier achter kunnen komen. 

Hartelijk dank Sprangers!

Bedankt voor het compliment, maar na een nachtje slapen blijk ik me toch vergist te hebben in de percentages;  neef en nicht hebben gemiddeld 12,5% atDNA gemeen. Ik heb het gecorrigeerd in mijn eerste antwoord. 

Ook wil ik er nog op wijzen dat het niet alleen om percentages gaat: als je straks de resultaten binnen hebt en wat dieper bestudeert dan kan je ook kijken welke stukjes ("segmenten") atDNA worden gedeeld en hoe groot die segmenten zijn (dit wordt uitgedrukt in "cM"). Dit schema kan dan duidelijk maken bij welke hoeveelheid totaal gedeelde cM er (binnen marges) sprake is van volle dan wel halfvolle broer/zus resp.volle neef/nicht en neef/neef. Een Y-DNA test zal dan waarschijnlijk niet meer nodig blijken.

Verder, als er sprake lijkt te zijn van een onbekende biologische vader, dan kan dezelfde DNA test ook matches opleveren met onbekende personen die ook zo'n test hebben laten doen. Met name als zo'n match dichtbij is, dan kan dat misschien duidelijk maken wie de onbekende vader was. Maar dit kan tegelijk een ethisch probleem geven en gevoelig liggen!