Beste Sophia,
Zo te zien komen er allerlei goeie aanwijzingen binnen,
en schiet het prima op met je onderzoek.
Twee vriendelijk-goedbedoelde 
tips nog daarbij,
waar je profijt van kunt hebben :
1. Door het succes van genealogie op internet houden, buiten Duitsland, ook mensen en websites
uit allerlei àndere landen in de wereld zich bezig met Duits stamboom-onderzoek, zoals o.a. Fransen (GeneaNet) en veel Amerikanen (zie bijv. FamilySearch, Ancestry, Fold3). Goede spelling van Duitse namen (zoals bijv. familie-, voor- en plaatsnamen) is vaak, laten we zeggen, niet hun sterkste punt.
De Duitse Umlaut, die aan een klinker A, O of U ook echt een àndere klank geeft (bijv. Schröder)
wordt door duizenden niet-Duitsers in hun onderzoek, correspondentie, forumberichten, bronnen op
internet e.d. "miskend" of verwaarloosd; er wordt overheengelezen, of de klank wordt genegeerd, vooral door Amerikanen (ze schrijven bijv. Schroder). Foute, slordige spelling komt zo in veel bronnen terecht.
Verder is het zo dat je in het Duits een Umlaut-combinatie evt. ook mag schrijven als klinker+E (bijv. Schroeder), dus ook die schrijfwijze komt duizenden keer voor bij genealogen en internet-bronnen.
Je moet je wel van die varianten en fouten bij anderen bewust zijn bij je onderzoek, anders loop je heel veel goede bronnen mis : dus zoek vooral op àlle varianten!
Dus: gaat je onderzoek over de naam Schröder, zoek dan ook op Schroeder en Schroder ;
zo ook bij bijvoorbeeld Jäger - Jaeger - Jager , Münzer - Muenzer - Munzer , enz. enz. ; idem bij voornamen / plaatsnamen.
2. Hierboven bij de reacties lees je o.a. "Heinrich Wilhelm Schroder geboren te Reihe, en Eleonora (Elionore) Louisa Schroder is het geboren meisjesnaam Reichen" en "Zijn mogelijke nieuwe vrouw, Eleonora/Elinore Louise Schröder".
In het gewone, alledaagse leven hoor je nogal eens, als mensen namen noemen en het gaat ineens over die van vrouwen, eerst familienaam X noemen (bv. van echtgenoot), en dan als je een vraag stelt hoe dat dan eigenlijk zit, trekken zij een heel moeilijk gezicht, en noemen ze pas in 2e instantie met veel gezucht en gesteun, alsof je heel moeilijk doet over onbelangrijke details en om iets heel muggezifterigs vraagt, een familienaam Y... "ehh, jaaah, uuhh, eigenlijk Y, maar ja, dat is haar mèisjesnaam, ja, pfff, ja ze heeft bij haar huwelijk de naam van haar man aangenomen."
Trap niet in die val, als je aan genealogie gaat doen!!
Dit is m.i. allemaal wezenloos gebrabbel, en bovendien is dat begrip `meisjesnaam` m.i. anno nu
en al sinds de jaren zestig niet meer van deze tijd, het hoort op de schroothoop naast het woord `gezinshoofd`. Een vrouw heeft een eigen familienaam en die verandert niet bij haar huwelijk, in het Nederlandse familierecht ; ook na de bruiloft heet ze nog gewoon zoals daarvoor. Ze kan die van haar partner "gebruiken" in het dagelijks leven (naamgebruik), maar dat is iets heel anders, hooguit maak je daarvan een aparte notitie. Hoe je over die kwestie persoonlijk qua levensbeschouwing ook denkt, prima, alle respect daarvoor ; maar in de genealogie moet je echt ànders te werk gaan, zuiverder, dichter bij de werkelijkheid, de oorsprong, de persoon, de bronnen.
Als je een beetje zorgvuldig aan genealogie doet, moet je al dit alledaagse gebrabbel over `meisjesnaam` en `naam van haar man aannemen` echt direct vergeten, ook al kom je in je onderzoek landen tegen waar het inderdaad zo is dat vrouwen bij hun huwelijk juridisch hun mans naam krijgen ;
in Duitsland vinden genealogen het bijvoorbeeld doodnormaal om vrouwen in eerste instantie onder de familienaam X van hun man `op te voeren`, en pas daarna, oja, heel casual op te merken `geborene Y`.
Gebruik bij stamboomonderzoek altijd de eigen, echte familienaam van vrouwen,
redeneer of werk in de genealogie liefst helemaal niet met het begrip `meisjesnaam`,
en wees daar ook consequent in als je informatie in je genealogische software of aantekeningen noteert, of als je berichten en zoekvragen op internet opstelt ; anders ga je vroeg of laat compleet de mist in door communicatieproblemen met andere genealogen, en verschil van tekst met de originele bronnen. In jouw voorbeeld dus :
Eleonora/Elinore heet gewoon Reich of Reichen, en blijft dat ook na haar huwelijk,
ook in jouw genealogische software of notities, en je forumberichten op internet.
Veel succes met je onderzoek,
met vriendelijke groet,
Dimitri Vlas