Het hangt er van af wat je beoogt met genealogisch onderzoek. Als je de genealogie van de familie Koning maakt, dan laat je daar de nakomelingen in vrouwelijke lijn buiten. Want die heten (normaal gesproken) geen Koning. Vroeger was het zo dat heel "wettisch" geredeneerd het buitenechtelijke kind geacht werd om in zijn eentje (ik ga dan uit van een mannelijk kind) een "nieuwe" of zelfstandige familie Koning stichtte. Vooral in oudere publicaties zie je dat nog wel aangegeven, en in allerlei oudere handboeken kom je die redenering nog wel tegen.
Je kunt je natuurlijk ook op het standpunt stellen dat zolang de familienaam maar hetzelfde is, ook de buitenechtelijke nakomelingen van dochters opgenomen moeten worden. Ik doe dat zelf wel, omdat je steeds de vraag zult krijgen: hoe zit die nou vast aan de genealogie. Maar als een kind door een man erkend wordt, houdt het op de familienaam van de moeder te dragen. Juridisch gezien wordt het immers de zoon van die man. Vanaf het moment dat adoptie mogelijk wordt, is het adoptief kind ook juridisch het kind van de adoptieouders. Het kind zal gewoon als kind mee erven. Een erkend kind of een adoptief kind hoort dus thuis in de genealogie van de man die het kind erkende, of de van de man die het kind adopteerde. Juridisch gezien behoort het niet meer tot de familie van de moeder.
Dat is een manier om te gebruiken indien je uitgaat van genealogiebeoefening die uitgaat van een familienaam. Of het nu een complete genealogie van de familie Koning is, of een stamreeks Koning maakt daarbij in principe geen verschil.
Als je alle nakomelingen in de vrouwelijke lijn ook gaat volgen (een andere manier van genealogiebeoefening), dan zul je eerder spreken van een parenteel. Dat is een opsomming van alle nakomelingen van een echtpaar, of ze nu wel de naam Koning dragen of niet. Dat is meer genealogiebeoefening in de zin van familiegeschiedenis. Je bent dan niet meer met de familienaam bezig, maar met de onderlinge bloedverwantschap, dan wel de juridische verwantschap van een groep mensen. Maar dan nog blijft het zo dat een erkend kind, of een geadopteerd kind vanaf het moment van de erkenning dan wel de adoptie, een andere familienaam gaat dragen. En die familienaam is in principe de familienaam die gebruikt moet worden. Want alle verdere gebeurtenissen in het leven van dat kind vinden immers onder die naam plaats. Ter toelichting kun je aangeven (ik gaf dat in een eerdere reactie al aan) dat het kind aanvankelijk een andere naam droeg, en waarom dat zo was.
Een voorbeeld uit mijn eigen afstamming. Op 14 december 1814 werd in Tholen mijn voormoeder Katharina van Wijk geboren, als dochter van Anna Maria van Wijk. Anna Maria trouwde te Tholen op 10 juli 1816 met Joannes Vromans, en in de huwelijksakte erkenden zij het kind Katharina. Katharina staat in mijn database, en alle selecties daaruit te boek als Katharina Vromans, want onder die naam trouwde zij met mijn voorvader Magiel van Oeffelen. Onder die naam werd zij ook de moeder van zijn kinderen. Onder die naam werd ze zijn weduwe, hertrouwde vervolgens met Hubertus de Leeuw, en werd als Katharina Vromans moeder van nog een laatste kind uit dat tweede huwelijk.
Katharina Vromans is mijn voormoeder, en niet Katharina van Wijk, want die bestond sinds 1816 niet meer. Als ik een genealogie van de familie Van Wijk maak, komt Katharina daarin niet meer voor, want zij hoort in de genealogie Vromans thuis. Omdat ze wel met de naam Van Wijk in een geboorteregister van 1814 te vinden is, wordt zij bij haar moeder in die zin wel een voetnoot, met de vermelding dat zij vanaf 1816 met de naam Vromans door het leven ging. En in de genealogie Vromans komt ook een noot dat zij buitenechtelijk werd geboren en bij huwelijk werd erkend. Want dat is de geschiedenis, en aan geschiedvervalsing mogen we niet doen.
Maar nooit zal ik haar Katharina Vromans geboren van Wijk noemen, of Katharina Vromans, alias van Wijk. Want met die naamcombinatie komt zij nooit voor. Zo was nooit haar naam. Van 1814-1816 was haar naam Katharina van Wijk, en vanaf 1816 tot aan haar dood was haar naam Katharina Vromans. En zoals al eerder gezegd, er zijn families die wel zo genoemd worden, het eerder genoemde Pauw geboren Hoeufft. En dan gaan dat soort dingen verwarrend werken, omdat anderen denken dat de persoon echt zo geheten heeft (bijvoorbeeld Katharina Vromans geboren / alias van Wijk); en dat is onjuist.
Bij alias is iets geheel anders aan de hand, want dan is sprake van iemand die bij allerlei handelingen beide namen gedragen heeft. Een voorouder is in authentieke bronnen te vinden is als Cornelis Adriaense Groenleer, maar tevens als Cornelis Adriaense Wagemaker. Uit diverse bronnen blijkt dat het hier een en dezelfde persoon betreft, die onder beide namen voor komt. Dan is er sprake van Cornelis Adriaens Groenleer, alias Cornelis Adriaense Wagemaker. Want hij heeft beide toenamen bewijsbaar en door elkaar gevoerd. Maar nooit is hij Cornelis Adriaens Groenleer alias Wagemaker. Hij is namelijk zowel Cornelis Adriaens Groenleer, als Cornelis Adriaens Wagemaker. Anders krijgen we weer hetzelfde probleem dat men aan gaat nemen dat zijn familienaam was Groenleer alias Wagemaker.
Het meeste houvast geeft in mijn mening nog altijd het volgen van de juridisch meest correcte variant. Die geeft namelijk de minste aanleiding tot verwarring.