In mijn stamboom kom ik rond 1681/1682 tegen dat de twee oudste kinderen niet vernoemd worden naar hun grootouders. Hoe ongebruikelijk is dit?

gr

Paul

Beste Paul,

In sommige families was het de gewoonte dat opa en oma pas na hun dood vernoemd werden. Misschien is dat wel aan de streek gebonden. Ik heb zelf enkele voorouders die zelfs geen van hun kinderen naar één of beide grootouders noemen. Ik vraag me dan af of er misschien mot in de familie was.

Geven de jongere kinderen uit het gezin nog aanwijzingen?

Succes ermee!

Ruud Poortier

de vernoeming is geen wet van Meden en Perzen

zo heb ik bijv. een huwelijk in 1748 in Arnhem, waarin de kinderen wel naar zijn kant worden vernoemd maar niet naar haar kant

(haar vader leefde nog, haar moeder was reeds overleden)

grtn

De twee opties of wel eerdere kinderen, die mij niet bekend zijn, of eventueel onmin

met de ouders over bijvoorbeeld een huwelijk heb ik ook overdacht. Dat is eigenlijk ook

de achterliggende gedachte van mijn vraag. Als het ongebruikelijk is om kinderen niet te vernoemen, dan is er een reden voor. In mijn stamboom is het ongebruikelijk.

Het gaat om kinderen van Johannes Geleedts en Barbara Donkersloot.

Zijn vader heet Levinus en haar vader heet Willem. In 1680/1681 worden twee kinderen gedoopt in Sluis, Johannes en Adriaan. Ik heb hier al eens de vraag gesteld of er meer bekend

is over eventuele sporen in de streek waar zij vandaan komt (Rijswijk/Giessen NB).

http://www.stamboomforum.nl/familienamen/2/31556/0

Het is mogelijk. Ik onderzoek vier familielijnen (die van mijn vier grootouders), en in twee van de vier komt het regelmatig voor dat kinderen niet naar hun (groot)ouders vernoemd worden, ook vóór 1800. Eén familie is er juist weer héél consequent in, en bij de laatste is het wisselend. Wat bij die laatste familie weer opvalt is dat a: er véél kindersterfte voorkomt (zelfs meer dan gemiddeld!), en b: dat daardoor in één generatie soms wel tot vier keer toe dezelfde voornaam terugkomt, omdat de ouders persé een kind met die naam willen hebben - maar die naam is dan weer niet persé een naam van een voorouder. Dat feit op zich is al een onderzoekje waard 

.

Ik vermoed dat het ook regiogebonden kan zijn; de familie waar consequent wordt vernoemd komt uit Friesland, en de twee families waar het minder gebeurt, vinden hun oorsprong meer in het westen van het land (Amersfoort en Den Haag).

Het is ook mogelijk dat de geboren kinderen zijn vernoemd naar een overleden broer of zusje van de vader of de moeder. Dit komt in mijn stamboom ook geregeld voor.

Ik heb takken waarin alleen vernoemd wordt naar de doopgetuigen. Een enkele keer zijn die zelfs in het totaal niet familie maar bijv. een meerdere (of vriend, kan het ze niet meer navragen) in het leger.

Ik heb ook takken waarin bij één gezin ieder kind opeens Hubertus of Hubertina als 2e naam heeft, ondanks dat die naam eerder niet voorkwam in de familie. Kennelijk was deze heilige erg belangrijk in dat gezin.