stamboomforum

Forum logoArchieven en bronnen » Glane, een klein dorpje onder Losser, hoe ontstond het?


Profiel afbeelding

Glane,

De naam van het kerkdorp Glane komt van het riviertje "de Glanerbeek" dat vanuit Duitsland via Glanerbrug (opgericht in het begin van 1600) in noordelijke richting Glane binnenstroomt en daar uitmondt in de Dinkel.

Glane maakte eeuwenlang deel uit van de Marke Losser en bij de oprichting van de Gemeente Losser in 1811 werd Glane een van de 5 kerkdorpen van deze Gemeente.

De verklaring van Glane komt van het middelnederlandse woord Glanur dat glans betekent.

Doordat de beek vanuit het zuiden richting noorden stroomt valt er voor een groot deel van de dag het zonlicht in de beek. Een tegenhanger van deze beek is de Zwarzbeck of Ruenbergerbeek die in het Oosten van de Gemeente Losser het land binnenstroomt.

In Glane bevond zich een groot erf te weten het Erve Mulderink.

Daarnaast lag over de Dinkel in de Glane het Erve ter Denge dat in 1200 "Die Groote ende die Lutteke Dengh" genoemd werd.

Het woord Dengh komt van Ding (dinsdag) en Thing dat gerecht betekent en dit zou zeer wel mogelijk zijn omdat men op grensscheidingen vaak recht sprak en ook daar het vonnis voltrok.

Waarschijnlijk heeft men vroeger op deze plek recht gesproken.

In het begin van de jaren 30 van de vorige eeuw bouwde een meneer Visser een aantal woningen aan de Gronausestraat in de Glane. Verder is er een buurtschap in de Glane dat "de Put" wordt genoemd.

Stien Meijerink Hannink

christina meijerink - 26 mei 2011 — 19:47

Beste Mevrouw, Weet u misschien iets over een bombardement waarbij diverse huizen in de buurtschap de Put werden getroffen? Ergens in 1944. mijn ouders woonden indertijd in de buurtschap.

Margaretha Tiehuis - 26 dec 2011 — 19:32

Hallo Margaretha,

In het boek:"In Losser is niets gebeurd..." door J.J. Luizink, uitgave van de Stichtin Historische Kring Losser, staat op blz. 182 en 183, Bommen op de Glane.

Op de atlas is het al moeilijk genoeg om dit kerkdorp te vinden, maar uitgerekend hier sloeg op donderdag 15 februari 1945 het oorlogsgeweld toe. Omstreeks 14.00 uur vielen er een 35-tal brisantbommen, afgeworpen door Engelse of Amerikaanse vliegtuigen en dompelden Glane in diepe rouw. Deze bommen viellen in de nabijheid van de percelen G 62 tot G 113. Ongeveer 30 hiervan ontploften bij dit bombardement en hierbij kramen om het leven:

- Johanna Maria Koertshuis, echtgenote van H. Elferink geboren te Losser 25 nov. 1881 wonende te Losser G.74.

- Bernardus Johannes Boerrigter geboren te Losser 23 april 1916, wonende Losser G. 63.

- Hendrik Verbeek geboren te Enschede 18 aug.1899, wonende Ploegweg 103, Hengelo.

Gewond werden:

- Mej. van de struik, 21 jaar wonende te Losser G. 109

- Anna Vrielink, oud 17 jaar, wonende te losser G. 107

- Herman de Vries, oud 9 jaar, wonende te losser G. 110

- Frits Damhuis, oud 12 jaar, wonnende te losser G. 113

- Lies Ebbing, oud 12 jaar, wonnende te losser G. 113

- Suze Ebbing, oud 12 jaar, wonnende te losser G. 113

- Minie Matthis, oud 4 jaar, wonende te losser G. 11

De slachtoffers alsmede de zwaar gewonden werden naar het ziekenhuis St. Bernardus gesticht in Losser overgebracht.

Diverse woningen in de buurt van de gebombardeerde percelen werden min of meer ernstig beschadigd, waarvan er plm. 25 verwoest of totaal onbewoonbaar.

Omdat er nog ontplofte bommen zouden liggen werd een gedeelte van de betreffende percelen afgezet en de in gevaar verkerende woningen ontruimd. Glane was op 15 februari in rouw.

(G. staat voor Glane)

Met een groet,

Bertus de Jongeburcht 

A.F. de Jongeburcht - 27 dec 2011 — 11:31

Hallo Bertus

Hartelijk dank voor uw snelle reactie.

Destijds woonden mijn ouders met mij, 1 jaar oud en mijn broertje van 3 in de Put. Ik weet helaas niet op welk nummer.

Die dag waren mijn moeder en broertje naar Enschede en mijn vader en ik waren thuis.

Volgens het verhaal van mijn vader hebben wij ons leven te danken aan de Heilige Maagd Maria.

Wat wil het geval; we hadden een Mariabeeldje dat op de schoorsteenmantel stond en altijd omviel als men op een bepaalde manier door de kamer liep. Die dag echter, terwijl alle muren schots en scheef op elkaar stonden, bleef het beeldje recht opstaan. Mijn bedje lag vol puin maar mijn vader kon mij op tijd uit het bedje halen en we bleven ongedeerd.

Er woonde ook een mevrouw Miene de Vries Volgens mij had ze geen kinderen en haar man was dwangarbeider in Duitsland. Deze Miene de vries heeft heel veel voor mij gezorgd . Kent iemand die familie soms?

Vriendelijke groet Margaretha

Met viendelijke groet Margaretha

Margaretha Tiehuis - 27 dec 2011 — 18:45

hallo ik ben henny  zou wel iets willen weten over de voetbal club GSV daar heeft mijn vader in gespeeld hij staat op een van de foto"s heb eens  gezien in een krantje waar zijn foto in stond  maar helaas ben ik die krant kwijt geraakt ik ben geboren in Glane Gem Losser  in 1948en woonde aan de glane-grensweg  tweede huis van de hoek na het over het bruggertje de dinkel waar je glane binnen kwam was het eerste zand pad toen de tijd voor bij dan 2 de huis. was ook een binnen plaats waar je water moest pakken een Put dus meteen emmer er aan .ik heb tot mijn 7 de jaar er gewoond bij mijn opa en oma in de voor kamer met mijn ouders die zijn inmiddels al overleden.ik  ken nog de naam invelt en buisman  en  beernink is mijn opa van had daar ook fam...woonen. dit is mijn verhaal maar het gaat erom of het krantje nog hebt van toen de tijd denk ik de kampioen van het elftal denk aan 1950 a 1954.

                                  Vriendelijke Groeten  Henny Westerink.

Henny Westerink - 17 mar 2018 — 01:09


Veel belangstelling Reünie GSV Glane

Di 09-04-2013

GLANE - In 1999 kwam er door een verder teruglopend ledental  een eind aan de voetbalvereniging GSV Glane. Een samenkomst vorig  jaar van een groep oud-GSVspelers vormde  aanleiding voor de organisatie van een reünie op zaterdag 15 juni 2013, aanvang 16.00 uur in het Dorpshuis in de Glane.

 

Het aantal aanmeldingen nadert inmiddels de 80 en de initiatiefnemers rekenen uiteindelijk op een nog grotere belangstelling.

 

De balans opmakend constateren zij dat meerdere oud-leden enthousiast gereageerd hebben, maar nog niet zijn overgegaan tot aanmelding. I.v.m. de voorbereiding worden belangstellenden dringend verzocht om zich aan te melden via een speciaal emailadres, te weten gsvglane@gmail.com.  Als men adressen heeft van andere oud-leden dan ook graag vermelden. Aan de reünie zijn geen kosten verbonden.


De organisatoren realiseren zich dat wellicht de oudste oud-leden niet zullen beschikken over email, maar hopen dat in voorkomende gevallen gebruik gemaakt kan worden van de diensten van een bekende, kinderen of kleinkinderen.

Glane, uiteindelijk te klein voor een club

07/10/2016 Redactie Voltooid Verleden Tijd 0

Afbeeldingen zijn alleen zichtbaar als u bent ingelogd op het Stamboom Forum

Het oude clubhuis van GSV (foto: Wim Busschers)

De Glaner Sportvereniging bestond tussen 1940 en 1999. Voor de kleine gemeenschap die Glane is, heeft GSV het nog lang volgehouden, maar uiteindelijk viel ook de voetbalclub ten prooi aan het te kleine draagvlak.

Het lot van GSV is hét verhaal van de kaalslag in een kleiner dorp. Zes decennia heeft de club uit het mini-grensdorpje Glane stand gehouden, maar in 1999 was de koek op. Kort voordat het zestigjarig jubileum gevierd kon worden.  GSV volgde daarmee het voorbeeld van de dorpswinkel, de kerk, de schoolbus en de streekbus, die Glane daarvoor alleen ook al hadden verlaten. De schuttersvereniging Concordia is de enige voorziening die tegen de verdrukking in stand heeft gehouden. Tot op de dag van vandaag.

Het is cru dat GSV juist in een zeldzaam jaar van sportieve voorspoed aan zijn eind is gekomen. In het seizoen 1998-1999 eindigt de club als tweede in de zesde klasse. Een prestatie die in de dertig jaar daarvoor maar één keer eerder is geleverd door de club uit het krap vijfhonderd zielen tellende dorp aan de Dinkel. De reden dat de club er na 59 jaar mee ophoudt heeft met de centen te maken. Het is financieel niet meer te behappen voor het geringe aantal leden dat de boel overeind houdt.

Sportief is GSV dus nooit een hoogvlieger geweest, maar dat maakte niets uit. De club was een ontmoetingsplek en daarmee één van de belangrijke bindmiddelen in een dorp dat zo klein is, dat het aantal voorzieningen altijd beperkt is geweest. De schaarse sportieve lichtpuntjes? Dan moeten we terug naar het begin van de jaren zestig, de tijd dat GSV een aantal jaren achtereen níet op het laagste niveau speelde. Voor het laatst gebeurde dat in het seizoen 1964-1965, maar toen bleef het verblijf in de eerste klasse van de TVB beperkt tot één seizoen. In het laatste jaar van het bestaan was GSV dus eindelijk weer eens in de buurt, al was de achterstand op kampioen UDI met dertien punten groot. De – uiteindelijk – zinloze nacompetitie leverde ook geen promotie op.

GSV ging daarmee de geschiedenis in als een club die weinig sporen heeft nagelaten in het regionale voetballeven. Bijna altijd in de kelder gebivakkeerd en nooit kampioen geworden. Maar toch, voor het dorpsleven in Glane is de vereniging van onschatbare waarde geweest.

In de rubriek Voltooid Verleden Tijd het verhaal van een voetbalclub die de tand des tijds niet heeft doorstaan.

Foto’s: Wim Busschers

Het bushokje langs de Gronausestraat doet dienst als hangplek voor de Glaner jeugd. Graffiti, peuken en kauwgom zijn de stille getuigen. In het bushokje hangt nog een folder van de Glaner Sport Vereniging (GSV), net als de buslijn vorig jaar opgeheven. Ernaast een affiche: Houd de polikliniek van Losser open.

Maar dat Glane zelf verdwijnt, daar geloven de vijfhonderd 'Glanezen' helemaal niets van. ,,Mensen gaan hier bewust wonen. In Glane kunnen we ademen en tot rust komen. Dan ga je niet klagen dat er geen bus rijdt of dat Glane zeventig jaar geleden een eigen station had'', corrigeert Margriet Thegelkamp, aankomend voorzitter van de dorpsraad, het beeld van een spookdorp. De afgelopen jaren is uit Glane wegens gebrek aan belangstelling de ene na de andere voorziening verdwenen: de bus die de schoolkinderen naar Losser bracht, de streekbus die op het laatst nog twaalf vaste klanten had, de bibliotheekbus -met 36 leden- waarvan elk uitgeleend boek veertien gulden kostte. ,,De enige bus die we nog hebben, is de brievenbus en die hebben we vastgespijkerd. Die nemen ze ons niet af'', grapt Thegelkamp.

                                            TROUW     26 JUNI 2000

Winkels en horeca kent Glane nauwelijks meer. Er zijn alleen nog het bingopaleis Dinkelsweide, de verlopen nachtclub El-Dorado en het niet minder deprimerende casino Grenshof, alle aan de Gronausestraat. Maar daar komen hoofdzakelijk mensen van buiten op af. De H. Sacramentskerk is zes jaar geleden gesloten en omgebouwd tot twee smaakvolle woonhuizen. Met gevoel voor de Glaner mores luidt bewoner Nijlant op 4 mei en tijdens de herdenking van de overleden schutters van Concordia begin juli nog het vertrouwde kerkklokje. ,,Dan lopen de rillingen over m'n rug'', zegt Margriet Thegelkamp. ,,Dat luiden van de klok getuigt van betrokkenheid en gemeenschapszin.''

Het Twentse Glane, vlakbij de Duitse grens, bewijst dat het ontbreken van zelfs de meest elementaire voorzieningen geen beletsel hoeft te zijn om plezierig te wonen en nog iets van een dorpsleven in stand te houden. Waar in andere plaatsen wordt gejammerd als de laatste kruidenier zijn winkel sluit, overheerst in Glane nuchterheid en realiteitszin. Sterker nog, het ontbreken van voorzieningen geldt als een pluspunt. ,,Ik ben hier nauwelijks anders gewend'', zegt Sandra Koopmans (30) bij dorpshuis De Glaan, waar ze net haar dochtertje heeft opgehaald. ,,Je hebt hier rust en mooie natuur, met de Dinkel vlakbij. Voor gezinnen met kinderen is dat aantrekkelijk.'' De huisjes langs de Gronausestraat staan nooit lang te koop. Voor 250000 gulden heb je een aardig huis met tuin. De zeventig dorpskinderen hebben in en rond Glane volop speelruimte.

Jolanda Moes: ,,Mijn dochter van negen zegt: ik vind het goed als we naar een ander huis gaan, maar dan moet het wel in Glane zijn. We hebben in Enschede gewoond, maar ik wil niet meer terug. Die drukte. Als ik met de honden langs de Dinkel loop, geeft dat echt een gevoel van vrijheid.'' Moes, lid van de evenementencommissie, somt trots op wat vrijwilligers allemaal voor de kinderen organiseren: paasvuur, eieren zoeken, eieren gooien, de sport- en speldag tegelijk met het schuttersfeest en eens in de veertien dagen de kindersoos. ,,Dan gaan we zwemmen of kegelen, net over de grens. En voor de kerst hebben we het kerstbomenfeest.''

Een tractor met giertank rijdt weg van de boerderij aan de bosrand. De boer steekt uit gewoonte zijn hand op bij het zien van een bezoeker. Achter de voormalige Sacramentskerk en omringd door glooiende weilanden ligt dorpshuis De Glaan, het plechtanker van Glane. De sleutel is af te halen op no.395, vermeldt een briefje. Als er wat te doen is, dan is het in of bij De Glaan. Een bescheiden gebouwtje, groot genoeg voor de kindercrèche, de creatief-cursus, yoga-les, gymnastiek, de dorpssoos en op donderdagavond de schuttersvereniging Concordia. De vijftig leden van de laatste Glaner vereniging zijn druk met de voorbereiding van het grootse jubileumfeest. Concordia viert op 1 en 2 juli het 75-jarig bestaan. ,,Zaterdagavond is er bal in de tent bij het dorpshuis. Dan wordt er flink gedronken'', vertelt voorzitter Johan Benneker (70) met pretoogjes. ,,En op zondag schieten we met karabijnen op de houten vogel. Dit jaar gaat het om het keizerschap van Twente.'' Huis aan huis steken bewoners dan de groen-witte vlag van Concordia uit. Honderden (ex-)Glanezen komen naar het feest.

Vanuit hun woonkeuken kunnen Benneker en zijn vrouw Marietje de straat in de gaten houden waar ze al hun hele leven in de boerderij wonen. Aan de muur hangt een bord: Hulde aan Johan Benneker - 25 jaar voorzitter S.V. Concordia - Glane. Inmiddels heeft Benneker er 36 jaar als voorzitter op zitten. Van de Glaner Sport Vereniging zou hij dit jaar zestig jaar lid zijn geweest, als de voetbalclub niet in 1999 was opgeheven. ,,Daar was ik wel kwaad over, maar financieel kon het niet meer uit. Ik vond het te gek dat mensen werden betaald als ze voor de club reden. Maar als ik daar in het dorpshuis wat van zei, kreeg ik te horen: Johan, je bent ouderwets, ie oale (jij ouwe). Wij deden vroeger alles gratis; ik heb nog geen glaasje bier gekregen. Ook bij de schuttersvereniging betalen we alles uit eigen zak; dat hebben we zo afgepraat.''

Zulke ergernisjes kunnen het leven van de Bennekers niet vergallen. Glane heeft ,,nog steeds een dorpse sfeer, mensen zeggen elkaar gedag en je hebt geen trammelant met de mensen''. Het vandalisme mag geen naam hebben. Als de kinderen wat groter worden, zoeken ze hun vertier in café De Fakkel in Losser of verderop, in Enschede, Oldenzaal of Hengelo. De ouders hebben daar geen moeite mee; het is wel lekker rustig zo, zegt Margriet Thegelkamp van de dorpsraad. ,,Ouders spreken wel onderling af om jongere kinderen te brengen en op te halen. Daar is in zo'n kleine kern geen vergadering voor nodig.'' De dorpsraad legt een keer per jaar verantwoording af aan de leden en peilt de meningen over zaken als verkeersveiligheid (auto's rijden veel te hard over de Gronausestraat) en woningbouw. Ook daarin is Glane eigenzinnig. Een paar woningen erbij voor Glanese jongeren, dan is het goed. Geen grote nieuwbouwwijk, dat geeft maar drukte en gedoe. ,,En je moet als kleine kern ook geen onmogelijke eisen stellen. We staan hier met beide benen op de grond.''

-------------------------------------------------------------------------------------------------

christina Hannink - 17 mar 2018 — 17:34








Dit onderwerp is gesloten, omdat de gebruiker die dit onderwerp startte zich heeft uitgeschreven. U kunt dus niet meer reageren.
Wel kunt u altijd een nieuw onderwerp starten.