LS,

De materie in de onderstaand genoemde "draden" is nauw verwant. Zij zijn voor stamboomonderzoekers een aanrader om te lezen.
In eerste instantie wilde ik uitsluitend reageren op het artikel van de heer Vlas (draad 1). Uiteindelijk heb ik besloten om mijn reactie algemener te maken. Vandaar de nieuwe koptitel.

De waarheidsvinding via DNA baart mij zorgen. Ik heb zo'n idee dat er zeer veel genealogieën/stamboomonderzoeken de prullenbak in mogen, als je de juiste afstamming hebt gevonden via DNA.

Wat zouden de gevolgen kunnen zijn als kinderen, na dat artikel te hebben gelezen, gaan twijfelen of hun vader wel hun biologische vader is?

Ik was en ben nog steeds in de veronderstelling dat (achter)naamgevingen van vóór het DNA-tijdperk (bijna) altijd gebaseerd zijn op juridische gronden.

Moeten wij nu voortaan in het voorwoord of de Inleiding op de genealogie eerst uitleg gaan geven dat de onderzoeker/schrijver uitgaat van het juridische vaderschap? Of vertellen wij dat we eigenlijk het biologische vaderschap gewenst hadden, maar dat dit niet verder teruggaat tot bijvoorbeeld de overgrootvader van rond 1890? Of is het doen van een DNA-onderzoek voor familie vóór die tijd toch wel mogelijk c.q. zinvol?

Hoe handel je dan als er een familietak is ontstaan uit een alleenstaande moeder. Gewoon die hele tak in de ban doen?

Wat doe ik dan met de tegenwoordige vrouw / vrouw c.q. man / man relatie?

Wellicht is het beter te stoppen met stamboomonderzoek, want vandaag denk je Pinakel* te heten en morgen blijkt het eigenlijk "Van de Toren"* te zijn.

Laat ik afsluiten met het citeren van de reactie bij draad 4 van Piet Henderson dd 22 september 2007 op het hoofdartikel:

"Hier lopen we weer tegen het dilemma op. Wat is nu de juiste definitie van genealogie ? Is deze (hulp)wetenschap gebaseerd op wat er in akten en eerdere geschriften vermeld staat of moet de afstamming eerst middels DNA worden vastgesteld ?
Ik ben bang dat als we de DNA theorie aanhangen er heel veel uitgezocht werk foutief blijkt te zijn.
We staan op de splitsing van twee genealogie takken, nl. akten-genealogie en DNA-genealogie. Ik heb persoonlijk voor de eerste gekozen en heb voorshands geen behoefte aan de tweede."

Met vriendelijke groet,
PJ

* Genoemde namen zijn als voorbeeld gebruikt en hoeven niet te stroken met de werkelijkheid.

Geraadpleegde "draden":
1. Genealogie algemeen » Biologische vader of niet? (https://www.stamboomforum.nl/subfora/3/2/59364/0)
2. Genealogie algemeen » Gewettigd versus erkend (https://www.stamboomforum.nl/genealogie/2/56937/0)
3. Genealogie algemeen » "Natuurlijk niet erkende zoon"  (https://www.stamboomforum.nl/genealogie/2/53856/0)
4. Actualiteit » Deelnemers gevraagd voor het Project Genetische Genealogie in Nederland (https://www.stamboomforum.nl/actualiteit/2/5559/0)

Leuk discussiepunt inderdaad en een goed iets om eens over na te denken. Ik denk dat er een zekere subtiliteit in 'afstamming' zit: in principe ben je dan op zoek naar bloedverwantschappen, welke uiteindelijk natuurlijk puur te verifiëren zijn met dna-onderzoek. Een stamboom legt naar mijn mening juist net de nadruk op een andere plek: hierbij gaat het om de zoektocht naar familie en voorouders, naar mijn mening zouden dat dan ook mensen kunnen zijn die biologisch uiteindelijk niet verwant blijken te zijn, maar in praktische zin toch zeker een dergelijke rol hebben vervuld. Iemand die een paar honderd jaar geleden heeft geleefd zal deze persoon dan ook echt als zijn vader hebben aangemerkt. 

Als we kijken naar de definities van familie en genealogie die wikipedia geeft ("Genealogie [...] is een discipline van de geschiedkunde die zich bezighoudt met voorouderlijk onderzoek en de afstamming van een familie. ", "Familie is de groep personen waarmee men direct of indirect door middel van één of meer ouder-kind-relaties is verbonden."), denk ik dat deze niet-biologische relaties wel in een genealogie kunnen worden opgenomen. Op die manier kunnen ook hedendaagse vrouw-vrouw en man-man relaties worden opgenomen in een stamboom.

Zelf vind ik dna een mooie en ook waardevolle toevoeging aan stamboomonderzoek. dna kan ook best ver terug gaan, zeker als het om mitochondriaal dna of Y-chromosomen gaat. Hier in Nederland merken we het wat minder, omdat onze documentatie behoorlijk goed is, maar in Amerika worden dna-matches best veel gebruikt om voorbij dode punten in het onderzoek te komen. Maar kijk ook bijvoorbeeld eens naar het onderzoek naar Christiaan van der Vegt , daar helpt dna een hoop! (Overigens kan dna-onderzoek prima nog wat generaties verder, tot 7 of 8 generaties, maar dan wordt het wel een groot gepuzzel met genoeg matchende afstammelingen van verschillende kinderen en dergelijke.)

Enfin, ik denk dat ik zou willen zeggen dat het heel erg aan het doel van stamboomonderzoek ligt. Als dat is om per se de biologische voorouders volledig na te gaan, dan denk ik dat het beste kan met dna, maar als dat van ondergeschikt belang is aan de relaties die personen zelf ooit tot elkaar hebben gehad en je het 'gedachte-erfgoed' wil blijven volgen, denk ik dat documentatie met bronnen (ouderwets onderzoek dus) beter voldoet en vaak ook behoorlijk in de buurt van de biologische lijn blijft lopen.

Met vriendelijke groet,

Willem

@Willem R. J. Vermeulen

Allereerst wens ik u (en de overige lezers) een goed genealogisch en een gezond 2017.
Als tweede. Ik heb genoten van uw verhaal.
Bovendien werd ik nieuwsgierig naar de site over Christiaan van de Vegt (en zijn nazaten).

Ik moest me er toe zetten om te stoppen met lezen over de zoektocht naar Christiaan.
Toch kwam ik gaandeweg een ander fenomeen tegen. Een onderwerp dat waarschijnlijk een eigen draadje heeft.
Namelijk, welke naamgeving is de juiste?
Gebruiken wij de doopnamen? Zo ja, dan klopt de naamgeving op die site niet.
Hij werd gedoopt in Weesp (Doopboek NG 1671 - 1836) op 19-10-1777 als:
"Cristiaan van der Vecht zijnde een moor na voorafgaande geloofsbelijdenis".

Maar goed, ik dwaal af.
Ik zag het resultaat van een van de DNA-onderzoeken bij een van de nazaten. Daarbij bleek dat er nog 4% Afrikaans was.
Als we stellen dat Cristiaan 100% Afrikaans was, dan is het bij de 6e generatie, er van uitgaande dat er geen andere Afrikaanse invloed is, nog maar 3,125% Afrikaans.

Bij het volgende voorbeeld, nu met biologisch uitgangspunt, na DNA onderzoek, behoren (waarschijnlijk) geen van beiden tot de familie waarvan zij dachten toe te behoren. (Er zijn nog meer waarschijnlijkheden, maar die laat ik weg.)

Hendrika de Bree¹ * te Valburg, dochter van Hendrik de Bree en Elizabeth Beekman,
X te Amsterdam met Wilhelmus Harm Gart² * te Groningen † 26-04-1941 te Haarlem,
zoon van Frederik Johannes Gart en Margaretha Gezina Slinger.

¹ Geboren als Hendrika Beekmans. Op die akte heeft haar moeder de achternaam Beekmans. Erkend bij huwelijk ouders te Amsterdam.
² Geboren als Wilhelmus Harm Slinger. Erkend bij huwelijk ouders te Amsterdam.
In de aantekening op deze akte betreffende de erkenning heet vader niet Gart maar Gort!

Ik denk dat ik maar publiceer zoals ik van plan was. Al dan niet biologisch.

PJ