ik weet dat het niet al te betrouwbaar is maar had laatst een DNA test gedaan waaruit voortkwam dat ik bijna 50% Scandinavisch ben...en krijg ook dna matches uit noorwegen maar dat is niet meer dan 0.7% match maar hoe betrouwbaar is dat..de eerste "verre Familie" die ik tegen kom in mijn stamboom komt pas ergens in 1600 voor...

Beste Danny,
Er zijn voor 1600 al veel mensen uit Noorwegen en de overige Scandinavische landen 
terechtgekomen in de andere landen van West-Europa.
We kunnen hier natuurlijk geen geschiedenisboek schrijven, maar mijn advies is probeer 
eens wat informatie te lezen via een bibliotheek of via het internet.

-Bijvoorbeeld informatie over Somerled, King of the Hebrides. 
He may have 500.000 living descendants [Y-DNAR1a1].

-In the 12th and 13th century Scandinavian people went to Scotland, Denmark and Ireland].

-Lees ook eens iets over Normandië en Bretagne in Frankrijk.
De Normandiërs en Bretons kwamen ook naar Nederland via de Franse legers, door de 
geloofsvervolging, de zeevaart of de handel.

-Scandinaviërs of nazaten van hen zaten ook als soldaat in de Schotse Brigade van ons Staatsche Leger.
-Scandinaviërs dienden ook als matroos of soldaat bij de Nederlandse V.O.C. 

-Bretons language comes from the Celtics, the same Celtic language family as Welsh, Cornish, 
Irish and Gaelic.

-Zweden had ooit zijn eigen gouden eeuw en koloniseerde een aantal omringende landen aan de Oostzee.
Zo kon er ook Zweeds DNA in Noord-Duitsland terecht komen.

Er is dus geen eenvoudig antwoord te geven op jouw vraag, want er zijn nog veel meer mogelijkheden om
Scandinavisch DNA te hebben gekregen via een voorouder.

MVG,   
 

Bovendien was er een heel contigent Scandinavische zeelui gevestigd in Nederland. Onder andere in Amsterdam, waar Harmen Snel van het Stadsarchief Amsterdam diverse artikelen over geschreven heeft. Sommigen van hen waren er al in de 16e eeuw.

Verder meen ik gelezen te hebben dat je termen als Scandinavisch DNA moet interpreteren als Noord-West Europees DNA. De referentie databases die gebruikt worden voor geografische indelingen zijn nog niet gedetailleerd genoeg om iemand op landniveau in te kunnen delen, ondanks de door marketingoverwegingen gedreven benamingen die testbedrijven gebruiken.

Michaël

Michaël schrijft Verder meen ik gelezen te hebben ... 

Inderdaad! hier: Bijgewerkte DNA resultaten MyHeritage » Genetische genealogie (DNA) » Stamboom Forum

heel goed punt: de geografische indelingen zijn nog niet gedetailleerd genoeg om iemand op landniveau in te kunnen delen, ondanks de door marketingoverwegingen gedreven benamingen die testbedrijven gebruiken.

ik neem aan dat u over autosomaal DNA praat: mijn ervaring is dat het heel moeilijk daar matches mee te vinden en oorsprong is nog moeilijker omdat heel veel mensen helemaal niet weten hoe ver hun stamboom loopt, meestal niet verder dan 1800. Verder is er een bias in de zin van dat Amerikanen en Engelsen veel vaker testen dan Nederlanders of Fransen. Y chromosoom laat zich wel goed onderzoeken wat herkomst betreft omdat het nauwelijks verandert in zeg maar 1000 jaar. Eigenlijk kun je met autosomaal DNA nog het meest iets zeggen over je eigen gevoeligheid voor ziekten als kanker en of alzheimer, maar dat is voor veel mensen erg beladen.

Dag Jasperarend,

Ik ben het niet met je eens dat autosomaal DNA-onderzoek alleen geschikt zou zijn voor onderzoek naar erfelijke ziekten. Daarvoor kan het in sommige gevallen óók voor gebruikt worden, maar voor verwantschappen die niet in rechte mannelijke of rechte vrouwelijke lijn lopen, is dit de enige DNA-onderzoeksmethode. Het is zondermeer lastig om verwantschap te bepalen uit de autosomale testresultaten -een vak apart, zou ik zeggen- en je hebt veel testresultaten van verschillende personen nodig om tot een zinnige conclusie te komen. Maar, juist voor verwantschapsvragen in de recente geschiedenis (tot circa 200 jaar terug in de tijd) is dit de enige methode.

Met Y-chromosoom DNA onderzoek kun je tegenwoordig ook al verwantschappen bepalen die tot hooguit 300 jaar teruggaan. Meer recente relaties kun je daar niet mee vaststellen. Anders dat twee personen dezelfde mutatie in hun Y-chromosoom bezitten en dus wel familie van elkaar moeten zijn in mannelijke lijn. Maar hoe precies kun je daar niet uit afleiden.

Mogelijk dat er in de naaste toekomst nog verfijningen komen in het bepalen van Y-chromosoom mutaties, die de grens nog iets verschuiven richting het heden. Dit is alleen mogelijk indien de databases waartegen vergeleken wordt groter worden en meer divers.

Een punt waar geen enkel testbedrijf over schrijft, maar wat volgens een mij een serieuze bedenking opwerpt, is dat met het groter worden van deze commerciële databases de indinviduele privacy van burgers steeds meer in het gedrang komt. Ten slotte, wanneer iemand zijn DNA-gegevens publiceert in een database, doet hij of zij dat impliciet ook voor zijn of haar naaste familieleden. Of die dat nu leuk vinden of niet.
En, via deze DNA-gegevens zijn familierelaties te reconstrueren op een schaal die wij als eindgebruikers van deze databases niet voor mogelijk houden. Maar, toegegeven, dat is een hele andere discussie.

Michaël

Noord-west Europees, Brits en Scandinavisch DNA lijken ontzettend veel op elkaar en er is geen "Nederlands" DNA. Vrijwel elke Nederlander is een mix van die drie groepen en vaak heb je meer van het eene dan het andere. Dit kan bijv komen doordat je voorouders uit Friesland/Groningen kwamen (overwegend Scandinavisch leunend), of misschien dat je een rechtstreekse Scandinavische voorouder hebt.