Een uit een ongehuwde moeder geboren kind kan worden erkend door de moeder óf door de vader.
Wie kan mij het verschil in uitwerking melden? Wat betekent dit in de praktijk?
Ik kan het verschil wel raden, maar ik hoor het liever uit het toetsenbord van een deskundige.

Indien een ongehuwde moeder bij de burgerlijke stand haar kind aangeeft dan is dat door haar erkend.
Als derden (getuigen, vroedvrouw) dat kind aangeven dan zal het kind de naam van de moeder krijgen maar is niet door haar erkend.
Er is dan geen wettelijke "verbinding" tussen hen beide en zij kunnen bv. niet van elkaar erven.
De moeder moet persoonlijk op de burgerlijke stand haar kind gaan erkennen en dat kan zelfs na het overlijden van dat kind via de rechtbank gebeuren om bv. te erven van haar kind.
Indien vader en moeder als ongehuwden het kind op de burgerlijke stand aangeven dan mag het kind de naam van de vader krijgen en is door beide erkend.
Als de vader als wettelijke echtgenoot van de moeder het kind aangeeft dan krijgt het vaders naam en moet de moeder het kind niet meer gaan erkennen.
Een man kan / mag bij zijn huwelijk de kinderen van zijn vrouw als de zijne erkennen en zijn naam geven.
Die naamsverandering word op de geboorte akte van het kind in de kantlijn bijgeschreven.

Ter aanvulling van bovengenoemde informatie:

De bepaling uit het Oud Burgerlijk Wetboek (OBW) dat het kind slechts van de (ongehuwde) moeder kan erven indien de moeder het kind heeft erkend, is in het Nieuwe Burgerlijk Wetboek niet meer teruggekomen!

Met vriendelijke groet,

René

Beste Kurt en René,

Hartelijk dank tot zover.

Maar nu kwam ik vandaag weer zo'n kind (in een akte tegen) tegen, waarbij de opmerking was geplaatst dat het op een bepaalde datum was "gewettigd". Wat is daar dan de speciale betekenis van?

De termen 'wettigen' en 'erkennen' worden verschillend gebruikt maar hebben in principe dezelfde juridische betekenis. Meestal wordt in een huwelijksakte geschreven, dat de bruidegom de kinderen van de bruid erkend maar de term 'wettigen' komt ook vaak voor. Kortom, er was geen gouden regel voor de Ambtenaar van de Burgerlijke Stand om de familierechtelijke betrekking tussen bruidegom en kinderen van de bruid of de familierechtelijke betrekking tussen moeder en kind aan te duiden.

Met vriendelijke groet,

René

Vanaf die datum is er dus een familierechtelijke betrekking tussen kind en in de akte genoemde persoon!

Nogmaals dank voor de beantwoording van mijn vragen.
Maar, ik nog een aanvullende praktische vraag.

Betekent een erkenning door de vader automatisch dat het kind de achternaam van de vader krijgt of is dat weer een heel ander verhaal?

Beste Sim,

Als in de geboorteakte van een kind slechts is vermeld, dat het kind geboren is uit moeder X en vader Y niet wordt genoemd én in de kantlijn van de geboorteakte is geschreven, dat het kind staande huwelijk door persoon Y is gewettigd en geecht (de termd "erkend") wordt hiervoor ook wel gehanteerd, dan wordt de datum van de huwelijksvoltrekking tussen de moeder en persoon Y ook daarbij geschreven. In de trouwakte van dit echtpaar is dan geschreven welk(e) kind(eren) van de moeder erkend zijn door persooon Y (dat is dus een extra controle). De door persoon Y erkend kinderen dragen vanaf het moment van de huwelijksvoltrekking de geslachtsnaam van persoon Y. Als je het e.e.a. toelicht in een onderzoek, dan geeft dat een fraai beeld van kinderen die wel de geslachtsnaam dragen, maar per definitie niet directe bloedverwanten hoeven te zijn. Het in kaart brengen van de genealogie van een geslacht betekent immers niet, dat de bloedverwantschap ook vastgesteld is. Aangenomen mag worden, dat een kind die geboren kort voordat de moeder in het huwelijk treedt, de bruidegom als vader heeft. Dit is echter geen vaststaand feit! Eigenlijk zou je de tekst van het OBW eens moeten nakijken, want dat geeft op een duidelijke wijze weer hoe men vroeger omging met kinderen die buiten huwelijk waren geboren. Mocht ik deze week iets meer tijd hebben, dan zal ik nog een stuk hierover op dit forum plaatsen. In mijn onderzoek heb ik namelijk veel accenten gelegd op de juridische merites rondom de levensfeiten die genoteerd staan bij de Burgerlijke Stand.

Met vriendelijke groet,

René

Beste Sim,

Is het allemaal een beetje duidelijk overgekomen?

Met vriendelijke groet,

René

de wettelijke moeder is de moeder uit wie het kind geboren is, een persoon die bij de geboorte aanwezig is mag aangifte doen van het FEIT dat er een kindje is geboren. Erkenning door de moeder kent het nederlands recht niet, buitenland (o.a frankrijk en italie wel)

Nou Vera,

Die stelling trek ik meteen naar onderuit! In het Nieuw Burgerlijk Wetboek (NBW) komt het erkennen van een kind door de moeder niet meer voor. Niet meer, want in het Oud Burgerlijk Wetboek (OBW) moest de moeder een natuurlijk kind erkennen wilde het kind in familierechtelijke betrekking tot de moeder staan (art. 1:335 OBW). Dit was in de vorige bijdrage ook al gesteld:

Ter aanvulling van bovengenoemde informatie:

De bepaling uit het Oud Burgerlijk Wetboek (OBW) dat het kind slechts van de (ongehuwde) moeder kan erven indien de moeder het kind heeft erkend, is in het Nieuwe Burgerlijk Wetboek niet meer teruggekomen!

Met vriendelijke groet,

René

Permalink | Plaats een reactie | Meld bericht bij beheerder | Bewerk berichtRené | 4 Okt 2007 | 20:53



Met vriendelijke groet,

René

Sinds enkele jaren mogen de ouders zelf kiezen of het kind de achternaam van de vader of van de moeder krijgt. Kinderen krijgen dus ook bij erkenning niet meer automatisch de naam van de vader. Ik weet niet of kinderen voor de laatste wetswijziging altijd automatisch de naam van de vader kregen, of dat het toen ook al mogelijk was dat het kind de naam van de moeder behield.

Met vriendelijke groet,
Ria

Mijn grootvader is bij het huwelijk van zijn ouders (1918) geëcht. Daarvan is een aantekening gemaakt bij zijn geboorte akte. In de trouwakte staat echter niets over 'echten'. Vanaf dat moment draagt mijn grootvader ook de achternaam van zijn vader.
Eind jaren twintig zijn alle kinderen van mijn overgrootouders bij koninklijk besluit gewettigd. Dit is in een aparte huwelijksakte vastgelegd.
Dit betekent m.i. dat er toen een verschil was tussen echten en wettigen. Weet iemand wat het verschil is? Of is hier iets raars aan de hand?

Alvast bedankt

Beste Hans,

Hierbij een reactie op jouw bericht. Omdat ik niet over alle details van jouw voorouders beschik, kan ik geen sluitend antwoord op jouw vraag geven.

Quote:
Mijn grootvader is bij het huwelijk van zijn ouders (1918) geëcht. Daarvan is een aantekening gemaakt bij zijn geboorte akte.

Wat staat er precies in de kantlijn van de geboorteakte vermeld? Meestal staat daar ook een wetsartikel benoemd!

Quote:
In de trouwakte staat echter niets over 'echten'.
Als het kind staande huwelijk is gewettigd en geecht, dan moet dat in de trouwakte zijn vermeld!

Quote:
Eind jaren twintig zijn alle kinderen van mijn overgrootouders bij koninklijk besluit gewettigd. Dit is in een aparte huwelijksakte vastgelegd.

Dat zou wijzen op een vormfout bij het erkennen van de kind staande het huwelijk. Mijn advies is het Koninklijk Besluit opzoeken in het archief en nagaan welk verzoek is ingediend én door wie dit is ingediend.

Met vriendelijke groet,

René

Beste René,

Bedankt voor de snelle reactie. Hier volgen 2 quotes uit het koninklijk besluit:

"...op het verzoek van Albertus van Bostelen en Maria Anna van Gestel, [...] strekkende ter bekoming van brieven van wettiging voor hunne kinderen [...] en die zij verzuimd hebben vóór of bij het aangaan van dat huwelijk te erkennen en te wettigen;"

En na het noemen van alle namen en geboortedata, etc.:

"...voorts bij afzonderlijke akte van den vier en twintigsten April negentienhonderd achttien voor den Ambtenaar van den burgerlijke stand der gemeente Vlaardingen door de supplianten erkend,..."

Mijn overgrootouders zijn 30 januari 1918 in Leiden getrouwd, de kinderen zijn in Vlaardingen geboren (en 1 in Antwerpen). De erkenning die in de tweede quote genoemd wordt is dus 3 maanden na het huwelijk apart vastgelegd. Helaas heb ik geen kopie van de geboorte akte van mijn opa, dus weet ik niet exact wat er in de kantlijn staat.

Met vriendelijke groet,

Hans

Beste Hans,

Hierbij een reactie op jouw bericht. We kunnen gaan wegstrepen.

Quote:
Mijn grootvader is bij het huwelijk van zijn ouders (1918) geëcht. Daarvan is een aantekening gemaakt bij zijn geboorte akte.

Wat staat er precies in de kantlijn van de geboorteakte vermeld? Dat is namelijk leuk om bij een genealogische verzameling te voegen.

Quote:
In de trouwakte staat echter niets over 'echten'.

Dat blijkt ook uit het KB.

Quote:
Eind jaren twintig zijn alle kinderen van mijn overgrootouders bij koninklijk besluit gewettigd. Dit is in een aparte huwelijksakte vastgelegd. Nee, dat moet zijn vastgelegd in een akte van erkenning.

"...voorts bij afzonderlijke akte van den vier en twintigsten April negentienhonderd achttien voor den Ambtenaar van den burgerlijke stand der gemeente Vlaardingen door de supplianten erkend,..."

Een uittreksel van deze akte kan met een onderbouwd verzoek tegen legeskosten worden opgevraagd bij de gemeente Vlaardingen. Mijn ervaring is, dat met een juiste onderbouwing er geen bezwaren zijn.

We kunnen dus nu beschrijven wat er precies is gebeurd. Bij de voltrekking van het huwelijk tussen Albertus van Bostelen en Maria Anna van Gestel is verzuimd om de kinderen, althans uw grootvader te wettigen en erkennen. Hierdoor ontstonden er geen familierechtelijke betrekkingen tussen uw grootvader en zijn moeder én tussen uw grootvader en Albertus van Bostelen. Dit verzuim kon slechts hersteld worden bij Koninklijk Besluit. Hiertoe dienden de beide echtelieden een verzoek aan Koningin Wilhelmina te richtten. Feitelijk werd het verzoek behandeld door het Ministerie van Justie welke eerst advies inwon bij de Hoge Raad alvorens zij de Koningin adviseerde (artikel 1:329 OBW).

Succes!

Met vriendelijke groet,

René

Beste allemaal,

Er blijken toch vragen te zijn over het erkennen van een kind door een ongehuwd moeder. Welnu, volgens het Oud Burgerlijk Wetboek (OBW) moest de moeder een natuurlijk kind erkennen wilde het kind in familierechtelijke betrekking tot de moeder staan (art. 1:335 OBW). M.a.w. erkende de moeder het kind niet, dan werd het kind voor de wet niet als wettig erfgenaam gezien. Deze bepaling is in het Nieuw Burgerlijk Wetboek niet meer teruggekomen!

Met vriendelijke groet,

René


Zie hier de relevante artikelen van het Oud Burgerlijk Wetboek
335. Door het erkennen van een natuurlijk kind worden burgerlijke betrekkingen geboren tusschen dat kind en zijnen vader of zijne moeder.

336. Het erkennen van eene natuurlijk kind kan door alle authentieke akten geschieden, wanneer zulks niet reeds bij de akte van geboorte, of ter gelegenheid van het aangaan des huwelijks gedaan is.

Zoodanige erkenning kan ook plaats hebben door eene akte, bij den ambtenaar van den burgerlijken stand opgemaakt, en in de registers ingeschreven.

Goede morgen,

Ik heb een geboorte uit 1901 welke is aangegeven door de grootvader van de geborene.

De moeder is ongehuwd.

De kantlijn van de akte vermeld dat het kind door de moeder is erkend 6.5 jaar na de geboorte.

De moeder is aan suikerziekte twee jaar na deze erkenning OVERLEDEN.

Ik heb via de genoemde link het OBW doorgebladerd, maar kwam nergens een termijn tegen waarbinnen de erkenning zou moeten plaatsvinden. Blijkbaar gold door geen verplichting toe.

Zou te concluderen zijn, dat moeder al ziek was (DUS SUIKERZIEKTE) en daarom twee jaar voor haar overlijden het kind heeft erkend heeft om het erfrecht goed vast te leggen, of is dit te kort door bocht?

Heeft iemand een idee of er iets te zeggen valt over het feit dat de erkenning na 6.5 jaar plaats vond na de geboorte? Wat was in de praktijk gebruikelijk?

Ik ben benieuwd...

Een termijn waarbinnen een erkenning moest plaatsvinden was er niet. Maar zodra de moeder een rechtshandeling voor haar kind moest verrichten was het nodig dat zij eerst haar kind erkende. Ik kwam wel termijnen tegen die aanzienlijk langer waren dan 6,5 jaar. Dat was soms het geval als een natuuurlijk kind ging huwen dat nog niet meerderjarig was en de moeder toestemming moest geven voor het huwelijk. In het door u genoemde geval kan het heel goed dat er een testament is opgemaakt en de dat de notaris testatrice heeft gewezen op de noodzaak van erkenning door haar. Het kind werd dan aangeduid als natuurlijk erkend kind van de moeder. Had de vader het ook erkend dan werd het een natuurlijk erkend kind van de beiden. Hij moest dan wel aantonen dat hij tussen de 301e en 179e dag, voorafgaande aan de geboorte van het kind niet gehuwd was met een andere vrouw. Het kind kreeg dan de naam van zijn vader. Gingen beiden trouwen, dan trad het rechtsgevolg in en was het een wettig kind van zijn ouders. Dit alles betreft het oude B.W. In het nieuwe B.W. gold de erkenning door de moeder niet meer en was de termijn voor erkenning door de man gewijzigd in de 307e en 179e dag voorafgaande aan de geboorte.

P. Hoogduin

Okay er was dus geen termijn inzake de erkenning.

De vader is onbekend en heeft in elk geval het kind nooit erkend.

Het kind was ten tijde van de erkenning 6.5 jaar oud en droeg altijd de naam van zijn moeder.

De moeder in altijd inwonend geweest bij haar ouders en is op 29-jarige leeftijd zonder beroep overleden.

De kans dat er wat te erven viel, anders ldan ijfgoederen is klein.

Voor zover bekend heeft de moeder dan ook geen testament opgemaakt.

Zou te concluderen zijn, dat moeder al ziek was en daarom twee jaar voor haar overlijden het kind heeft erkend om het erfrecht goed vast te leggen? Dit zou dan de waarborging kunnen zijn dat bij het overlijden van haar ouders, haar erkende zoon aanspraak kon maken op zijn moeders erfdeel?

Uit een notariele akte blijkt ook dat het erkende kind net zoveel als zijn ooms en tantes heeft geërfd

Of is dit te kort door bocht?